१ करिंथकरांस 11

11 ¹जसा मी ख्रिस्ताचे अनुकरण करतो, तसे तुम्ही माझे अनुकरण करणारे व्हा.

²आता मी तुमची प्रशंसा करतो, कारण तुम्ही प्रत्येक गोष्टीत माझी आठवण ठेवता आणि मी तुम्हांला जे शिकवण दिली ती परंपरा तुम्ही पाळता. ³आता तुम्हांला हे कळावे अशी माझी इच्छा आहे: प्रत्येक पुरुषाचे मस्तक ख्रिस्त आहे, स्त्रीचे मस्तक पुरुष आहे आणि ख्रिस्ताचे मस्तक आमचा पिता आहे. ⁴जो कोणी पुरुष मस्तक झाकून प्रार्थना करतो किंवा संदेश देतो, तो आपल्या मस्तकाचा अनादर करतो. ⁵पण जी कोणी स्त्री मस्तक उघडे ठेवून प्रार्थना करते किंवा संदेश देते, ती आपल्या मस्तकाचा अनादर करते—हे तिने डोके मुंडण केल्यासारखेच आहे. ⁶जर स्त्री आपले मस्तक झाकण्यास नकार देते, तर तिचे केस कापून टाकावेत; पण स्त्रीने केस कापणे किंवा डोके मुंडण करणे लज्जास्पद असल्यामुळे, तिने आपले मस्तक झाकावे. ⁷पुरुषाने आपले मस्तक झाकू नये, कारण तो आमच्या पित्याची प्रतिमा व गौरव आहे; स्त्री ही पुरुषाचे गौरव आहे. ⁸कारण पुरुष स्त्रीपासून झाला नाही, तर स्त्री पुरुषापासून झाली. ⁹आणि पुरुष स्त्रीसाठी निर्माण झाला नाही, तर स्त्री पुरुषासाठी निर्माण झाली. ¹⁰म्हणून स्त्रीने आपल्या मस्तकावर अधिकाराचे चिन्ह असू द्यावे, ते देवदूतांमुळे.

¹¹तरीही, प्रभूमध्ये स्त्री पुरुषावाचून नाही, आणि पुरुषही स्त्रीवाचून नाही. ¹²कारण जशी स्त्री पुरुषापासून झाली, तसा पुरुषही स्त्रीद्वारे जन्मतो; आणि सर्व काही आमच्या पित्यापासून आहे. ¹³तुम्हीच स्वतः ठरवा: स्त्रीने मस्तक उघडे ठेवून आमच्या पित्याची प्रार्थना करणे योग्य आहे काय? ¹⁴स्वभावसुद्धा तुम्हांला हे शिकवत नाही काय, की पुरुषाने लांब केस राखणे त्याला अपमानास्पद आहे, ¹⁵पण स्त्रीने लांब केस राखले तर ते तिचे गौरव आहे, कारण तिचे केस तिला आच्छादन म्हणून दिले आहेत. ¹⁶जर कोणी याविषयी वाद घालण्यास प्रवृत्त असेल, तर आमच्यात अशी काही रीत नाही, आणि आमच्या पित्याच्या मंडळ्यांतही नाही.

प्रभूच्या मेजाचा अनादर

¹⁷ही आज्ञा देताना मी तुमची प्रशंसा करत नाही, कारण तुम्ही एकत्र येता ते चांगल्यासाठी नव्हे तर वाईटासाठी. ¹⁸कारण पहिली गोष्ट अशी, की जेव्हा तुम्ही मंडळी म्हणून एकत्र जमता, तेव्हा तुमच्यामध्ये फुटी आहेत असे मी ऐकतो, आणि काही अंशी माझा त्यावर विश्वासही बसतो. ¹⁹कारण तुमच्यामध्ये फुटी असल्याच पाहिजेत, म्हणजे तुमच्यातील खरे कोण आहेत ते उघड होईल. ²⁰तर मग, जेव्हा तुम्ही एका ठिकाणी एकत्र जमता, तेव्हा जे तुम्ही खाता ती प्रभूभोजन नव्हे. ²¹कारण खाताना प्रत्येक जण आपले स्वतःचे भोजन घाईने पुढे घेतो—एक भुकेला राहतो, तर दुसरा मस्त होतो. ²²खाण्यापिण्यासाठी तुम्हांला घरे नाहीत काय? की तुम्ही आमच्या पित्याच्या मंडळीचा तिरस्कार करता आणि ज्यांच्याजवळ काही नाही त्यांना लज्जित करता? मी तुम्हांला काय म्हणू? मी तुमची प्रशंसा करू काय? या गोष्टीत मी तुमची प्रशंसा करत नाही.

²³कारण मला प्रभूकडून जे मिळाले तेच मी तुम्हांला दिले: प्रभू येशू, ज्या रात्री त्याचा विश्वासघात झाला, त्या रात्री त्याने भाकर घेतली,

²⁴आणि उपकारस्तुती करून ती मोडली व म्हणाला, “हे माझे शरीर आहे, तुमच्यासाठी; माझ्या आठवणीसाठी हे करा.” ²⁵त्याचप्रमाणे, भोजनानंतर त्याने प्यालाही घेतला आणि म्हणाला, “हा प्याला माझ्या रक्तातील नवा करार आहे. जितक्या वेळा तुम्ही तो प्याल, तितक्या वेळा माझ्या आठवणीसाठी हे करा.”

²⁶जितक्या वेळा तुम्ही ही भाकर खाता आणि हा प्याला पिता, तितक्या वेळा तुम्ही प्रभूच्या मरणाची घोषणा करता, तो येईपर्यंत.

²⁷म्हणून जो कोणी अयोग्य रीतीने प्रभूची भाकर खातो किंवा प्रभूचा प्याला पितो, तो प्रभूच्या शरीराचा व रक्ताचा अपराधी ठरतो. ²⁸प्रत्येकाने आधी स्वतःची परीक्षा करावी, मग ती भाकर खावी आणि तो प्याला प्यावा. ²⁹कारण जो कोणी शरीर ओळखल्यावाचून खातो व पितो, तो खाण्यापिण्याने स्वतःवर दंड ओढवून घेतो. ³⁰याच कारणामुळे तुमच्यामध्ये पुष्कळ जण अशक्त व आजारी आहेत, आणि कितीएक झोपी गेले आहेत. ³¹पण जर आपण स्वतःची योग्य रीतीने परीक्षा केली, तर आपल्यावर दंड येणार नाही. ³²प्रभू जेव्हा आपला न्याय करतो, तेव्हा तो आपल्याला शिस्त लावतो, म्हणजे आपण जगाबरोबर दोषी ठरू नये. ³³तर मग, माझ्या बंधुभगिनींनो, जेव्हा तुम्ही खाण्यासाठी एकत्र येता, तेव्हा एकमेकांची वाट पाहा. ³⁴जर कोणी भुकेला असेल, तर त्याने घरी खावे, म्हणजे तुमचे एकत्र जमणे दंडाला कारण होणार नाही. बाकीच्या गोष्टी मी येईन तेव्हा सोडवीन.