१ करिंथकरांस 12

12 ¹आता, बंधुभगिनींनो, आध्यात्मिक दानांविषयी तुम्ही अजाण असावे अशी माझी इच्छा नाही. ²तुम्हांला ठाऊक आहे की, जेव्हा तुम्ही पित्याला ओळखत नव्हता, तेव्हा जसे तुम्हांला नेले जाई तसे मुक्या मूर्तींकडे तुम्ही बहकवले जात होता. ³म्हणून तुम्ही हे जाणावे अशी माझी इच्छा आहे: पवित्र आत्म्याने बोलणारा कोणीही, “येशू शापित असो,” असे म्हणत नाही; आणि पवित्र आत्म्यावाचून कोणीही, “येशू प्रभु आहे,” असे म्हणू शकत नाही.

⁴आता दानांचे विविध प्रकार आहेत, पण आत्मा तोच आहे. ⁵आणि सेवेचे विविध प्रकार आहेत, पण प्रभु तोच आहे. ⁶कार्यांचे विविध प्रकार आहेत, पण सर्वांमध्ये ती सर्व घडवून आणणारा पिता तोच आहे. ^a a v6 येथे पौल तिन्ही व्यक्तींचा एकत्र उल्लेख करतो — तोच आत्मा, तोच प्रभु येशू, आणि तोच पिता — प्रत्येक जण दानांच्या एकाच कुटुंबात कार्य करत आहे. ⁷सर्वांच्या हितासाठी प्रत्येकाला पवित्र आत्म्याचे प्रकटीकरण दिले जाते. ⁸एकाला त्याच आत्म्याकडून ज्ञानाचा संदेश दिला जातो, तर दुसऱ्याला त्याच आत्म्याकडून विद्येचा संदेश, ⁹आणखी एकाला त्याच आत्म्याने विश्वास, तर दुसऱ्याला त्याच एका आत्म्याने बरे करण्याची दाने, ¹⁰आणखी एकाला चमत्कार करण्याचे सामर्थ्य, दुसऱ्याला संदेश देण्याची देणगी, दुसऱ्याला आत्म्यांची पारख करण्याची, दुसऱ्याला विविध प्रकारच्या भाषा बोलण्याची, तर दुसऱ्याला भाषांचा अर्थ सांगण्याची देणगी दिली जाते. ¹¹हे सर्व एकच आत्मा घडवून आणतो, आणि तो ठरवील त्याप्रमाणे प्रत्येकाला वेगवेगळ्याने देतो.

एक शरीर, अनेक अवयव

¹²कारण शरीर एक असले तरी त्याला अनेक अवयव आहेत, आणि त्याचे सर्व अनेक अवयव मिळून एकच शरीर बनते — तसेच ख्रिस्ताच्या बाबतीत आहे. ¹³कारण आपण सर्व — यहूदी असोत की ग्रीक, दास असोत की स्वतंत्र — एकाच आत्म्याने एकाच शरीरात बाप्तिस्मा पावलो, आणि आपल्या सर्वांना एकच आत्मा पिण्यास दिला गेला.

¹⁴कारण शरीर एका अवयवाचे नसून अनेक अवयवांचे बनलेले असते. ¹⁵जर पाय म्हणेल, “मी हात नाही म्हणून मी शरीराचा भाग नाही,” — तरी तो शरीराचा भाग आहेच. ¹⁶आणि जर कान म्हणेल, “मी डोळा नाही म्हणून मी शरीराचा भाग नाही,” तरी तो शरीराचा भाग आहेच. ¹⁷जर सर्व शरीर डोळाच असते, तर ऐकणे कोठे असते? जर ते सर्व कानच असते, तर वास घेणे कोठे असते? ¹⁸पण आता, आमच्या पित्याने प्रत्येक अवयव त्याच्या इच्छेप्रमाणे शरीरात ठेवला आहे. ¹⁹जर सर्व एकच अवयव असते, तर शरीर कोठे असते? ²⁰पण आता अनेक अवयव आहेत, तरी शरीर एकच आहे. ²¹डोळा हाताला म्हणू शकत नाही, “मला तुझी गरज नाही,” किंवा पुन्हा डोके पायांना म्हणू शकत नाही, “मला तुमची गरज नाही.” ²²उलट, शरीराचे जे अवयव अधिक दुर्बल वाटतात, ते अत्यावश्यक असतात. ²³शरीराच्या ज्या अवयवांना आपण कमी आदरणीय समजतो, त्यांना आपण अधिक आदराने सजवतो; आणि आपल्या अशोभनीय अवयवांना आपण अधिक मर्यादेने वागवतो, ²⁴जी गरज आपल्या शोभनीय अवयवांना नसते. पण आमच्या पित्याने, जो अवयव उणा आहे त्याला अधिक आदर देऊन, शरीर एकत्र जोडले, ²⁵यासाठी की शरीरात फूट पडू नये, आणि त्याच्या अवयवांनी एकमेकांची सारखीच काळजी घ्यावी. ²⁶जर एक अवयव दुःख भोगतो, तर सर्व अवयव त्याच्याबरोबर दुःख भोगतात; जर एका अवयवाचा सन्मान होतो, तर सर्व अवयव त्याच्याबरोबर आनंद करतात.

²⁷तर आता तुम्ही ख्रिस्ताचे शरीर आहात, आणि प्रत्येक जण त्याचे अवयव आहात. ²⁸मंडळीत आमच्या पित्याने प्रथम प्रेषित, दुसरे संदेष्टे, तिसरे शिक्षक, मग चमत्कार, मग बरे करण्याची दाने, मदत करणे, कारभार पाहणे, आणि विविध भाषा नेमल्या. ²⁹सर्व प्रेषित आहेत काय? सर्व संदेष्टे आहेत काय? सर्व शिक्षक आहेत काय? सर्व चमत्कार करतात काय? ³⁰सर्वांना बरे करण्याची दाने आहेत काय? सर्व भाषा बोलतात काय? सर्व अर्थ सांगतात काय? ³¹पण अधिक श्रेष्ठ दानांची मनापासून इच्छा धरा. आणि मी तुम्हांला अत्युत्तम मार्ग दाखवतो.