१ राजे 19

19 ¹एलीयाने जे काही केले होते ते सर्व, आणि त्याने सर्व संदेष्ट्यांना तलवारीने कसे मारले, हे अहाबाने ईजबेलला सांगितले. ²ईजबेलने एलीयाकडे एक निरोप्या पाठवला: “उद्या याच वेळेपर्यंत मी तुझा जीव त्या संदेष्ट्यांपैकी एकाच्या जिवासारखा केला नाही, तर देवांनी मला तसेच, किंबहुना त्याहून अधिक करावे.”

³एलीया घाबरला आणि उठून आपल्या जिवाच्या भीतीने पळाला; यहूदातील बैर-शेबा येथे पोहचून त्याने आपल्या सेवकाला तिथे ठेवले. ⁴तो रानात एक दिवसाची वाट चालून गेला, आणि एका एकाकी रतम झाडाखाली बसून मरण मागू लागला. तो म्हणाला, “पुरे झाले, माझ्या पित्या. माझा जीव घे; कारण मी माझ्या पूर्वजांपेक्षा काही चांगला नाही.”

⁵तो रतम झाडाखाली आडवा होऊन झोपला. तेव्हा एका देवदूताने त्याला स्पर्श करून म्हटले, “ऊठ आणि खा.”

⁶त्याने पाहिले, तो त्याच्या उशाशी तापलेल्या दगडांवर भाजलेली एक भाकर व पाण्याचे भांडे होते. त्याने खाल्ले व प्याले आणि पुन्हा आडवा झाला. ⁷आमच्या पित्याचा दूत दुसऱ्यांदा परत आला आणि त्याला स्पर्श करून म्हणाला, “ऊठ आणि खा—कारण हा प्रवास तुला फार जड आहे.”

⁸तेव्हा तो उठला, खाल्ले व प्याले, आणि त्या अन्नाच्या बळावर चाळीस दिवस व चाळीस रात्री चालून आमच्या पित्याचा पर्वत होरेब येथे पोहचला.

पित्याची मंद कुजबुज

⁹तिथे तो एका गुहेत जाऊन रात्र राहिला. तेव्हा आमच्या पित्याचे वचन त्याच्याकडे आले: “एलीया, तू येथे काय करीत आहेस?”

¹⁰तो म्हणाला, “स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्यासाठी मी अतिशय आवेशाने भरलो आहे. इस्राएलाने तुझा करार सोडून दिला आहे, तुझ्या वेद्या पाडून टाकल्या आहेत आणि तुझ्या संदेष्ट्यांना तलवारीने मारले आहे. मी एकटाच उरलो आहे, आणि आता ते माझा जीव घेण्यासाठी माझ्या जिवाच्या मागे लागले आहेत.”

¹¹आमचा पिता म्हणाला, “बाहेर जाऊन माझ्यासमोर पर्वतावर उभा राहा; कारण मी जवळून जाणार आहे.” तेव्हा एक मोठा प्रचंड वारा सुटला, त्याने पर्वत फाडले व आमच्या पित्यासमोर खडक फोडून टाकले, पण त्या वाऱ्यात पिता नव्हता. वाऱ्यानंतर भूकंप झाला, पण त्या भूकंपात पिता नव्हता.

¹²भूकंपानंतर अग्नी आला, पण त्या अग्नीत आमचा पिता नव्हता. अग्नीनंतर मंद कुजबुजण्याचा आवाज आला.

¹³तो ऐकताच एलीयाने आपल्या झग्याने आपले तोंड झाकले, बाहेर येऊन गुहेच्या दाराशी उभा राहिला. तेव्हा त्याच्याकडे एक वाणी आली: “एलीया, तू येथे काय करीत आहेस?”

¹⁴तो म्हणाला, “स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्यासाठी मी अतिशय आवेशाने भरलो आहे. इस्राएल लोकांनी तुझा करार सोडून दिला आहे, तुझ्या वेद्या पाडून टाकल्या आहेत आणि तुझ्या संदेष्ट्यांना तलवारीने मारले आहे. मी एकटाच उरलो आहे, आणि आता ते माझा जीव घेण्यासाठी माझ्या जिवाच्या मागे लागले आहेत.”

¹⁵आमचा पिता त्याला म्हणाला, “तू ज्या वाटेने आलास त्याच वाटेने दिमिष्काच्या रानाकडे परत जा. तिथे हजाएलाला अरामाचा राजा म्हणून अभिषेक कर. ¹⁶तसेच निमशीचा मुलगा येहू याला इस्राएलाचा राजा म्हणून अभिषेक कर, आणि आबेल-महोलाच्या शाफाटाचा मुलगा अलीशा याला तुझ्या जागी संदेष्टा म्हणून अभिषेक कर. ¹⁷हजाएलाच्या तलवारीतून जो कोणी निसटेल त्याला येहू मारील; आणि येहूच्या तलवारीतून जो कोणी निसटेल त्याला अलीशा मारील. ¹⁸तरी मी इस्राएलात सात हजार जण राखून ठेवीन—ज्यांनी बआलापुढे गुडघे टेकले नाहीत व ज्यांच्या मुखाने त्याचे चुंबन घेतले नाही असे सर्व.”

पिता अलीशाला बोलावतो

¹⁹तेव्हा एलीया तेथून निघाला आणि त्याला शाफाटाचा मुलगा अलीशा बारा जोड्या बैलांनी नांगरताना दिसला; तो स्वतः बाराव्या जोडीजवळ होता. एलीयाने त्याच्याजवळ जाऊन आपला झगा त्याच्यावर टाकला. ²⁰अलीशाने बैल सोडले, एलीयाच्या मागे धावत जाऊन म्हटले, “मला माझ्या आईवडिलांचे चुंबन घेऊन निरोप घेऊ द्या, मग मी तुमच्यामागे येतो.” एलीया म्हणाला, “परत जा; मी तुझे काय केले आहे?”

²¹तेव्हा अलीशा परत गेला, त्याने आपली बैलांची जोडी घेऊन त्यांचा वध केला. नांगराचे लाकूड जळण म्हणून वापरून त्याने मांस शिजवले व लोकांना दिले, आणि त्यांनी खाल्ले. मग तो एलीयाच्या मागे जाऊन त्याची सेवा करू लागला.