उपदेशक 3

3 ¹प्रत्येक गोष्टीसाठी एक ऋतू असतो, आणि आकाशाखालील प्रत्येक कार्यासाठी एक समय असतो: ²जन्म घेण्याचा एक समय, आणि मरण्याचा एक समय; लावण्याचा एक समय, आणि लावलेले उपटून टाकण्याचा एक समय; ³मारण्याचा एक समय, आणि बरे करण्याचा एक समय; पाडण्याचा एक समय, आणि बांधण्याचा एक समय; ⁴रडण्याचा एक समय, आणि हसण्याचा एक समय; शोक करण्याचा एक समय, आणि नाचण्याचा एक समय; ⁵दगड फेकून देण्याचा एक समय, आणि दगड एकत्र गोळा करण्याचा एक समय; आलिंगन देण्याचा एक समय, आणि आलिंगनापासून दूर राहण्याचा एक समय; ⁶शोधण्याचा एक समय, आणि गमावण्याचा एक समय; राखून ठेवण्याचा एक समय, आणि फेकून देण्याचा एक समय; ⁷फाडण्याचा एक समय, आणि शिवण्याचा एक समय; गप्प राहण्याचा एक समय, आणि बोलण्याचा एक समय; ⁸प्रेम करण्याचा एक समय, आणि द्वेष करण्याचा एक समय; युद्धाचा एक समय, आणि शांतीचा एक समय.

⁹काम करणाऱ्याला त्याच्या श्रमापासून काय लाभ होतो? ¹⁰देवाने माणसांना गुंतवून ठेवण्यासाठी जे काम दिले आहे ते मी पाहिले आहे. ¹¹त्याने प्रत्येक गोष्ट तिच्या समयी सुंदर केली, आणि मानवी अंतःकरणात सार्वकालिकता ठेवली—तरीही देवाने आरंभापासून शेवटपर्यंत जे केले आहे ते कोणालाही आकळत नाही. ¹²मला ठाऊक आहे की, माणसांनी जिवंत असेपर्यंत जीवनाचा आनंद घ्यावा आणि चांगले करावे, यापेक्षा त्यांच्यासाठी काहीही चांगले नाही. ¹³तसेच, प्रत्येकाने खावे, प्यावे आणि आपल्या सर्व श्रमांत समाधान मिळवावे—ही देवाची देणगी आहे. ¹⁴मला ठाऊक आहे की, देव जे काही करतो ते सर्वकाळ टिकते; त्यात काही भर घालता येत नाही, काही काढून घेता येत नाही. लोकांनी त्याचे भय बाळगावे म्हणून त्याने हे केले आहे. ¹⁵जे आहे ते आधीच होऊन गेले आहे, आणि जे होणार आहे तेही आधीच होऊन गेले आहे; आणि जे लोटले गेले होते त्याचा देव शोध घेतो.

न्यायाच्या ठिकाणी दुष्टता

¹⁶मी सूर्याखाली आणखी हेही पाहिले: न्यायाच्या ठिकाणी दुष्टता, आणि नीतिमत्तेच्या ठिकाणी दुष्टता. ¹⁷मी माझ्या मनात म्हणालो: “देव नीतिमानांचा आणि दुष्टांचा न्याय करील, कारण तेथे प्रत्येक कार्यासाठी आणि प्रत्येक कृत्यासाठी एक समय आहे.” ¹⁸मी माझ्या मनात म्हणालो: “देव माणसांची परीक्षा घेतो, यासाठी की त्यांनी पाहावे की ते केवळ पशूंसारखे आहेत.” ¹⁹माणसे आणि पशू यांचे भवितव्य एकच आहे: जसा एक मरतो तसाच दुसराही मरतो; दोघांचाही श्वास एकच आहे. माणसाला पशूवर काहीच अधिक श्रेष्ठता नाही—सर्व काही वाफेसारखे आहे. ²⁰सर्व एकाच ठिकाणी जातात; सर्व मातीपासून झाले, आणि सर्व पुन्हा मातीला मिळतात. ²¹माणसाचा आत्मा वर जातो की नाही, आणि पशूचा आत्मा खाली पृथ्वीकडे जातो की नाही, हे कोणाला ठाऊक आहे? ²²म्हणून मी पाहिले की, माणसाने आपल्या कामात आनंद करण्याहून काहीही चांगले नाही, कारण तोच त्याचा वाटा आहे. कारण त्याच्यानंतर काय होईल हे त्याला कोण दाखवू शकेल?