यरुशलेमेत एक सण
येशू अडतीस वर्षे पक्षाघाताने पडलेल्या माणसाला शब्बाथ दिवशी बरे करतो, आणि खरी अडचण तेव्हा सुरू होते जेव्हा तो देवाला आपला स्वतःचा पिता म्हणतो. तो उत्तर देतो की पुत्र पित्याला जे करताना पाहतो तेच करतो, आणि पित्याने जीवन व सर्व न्याय त्याच्या हाती सोपवला आहे.
5 1यानंतर यहूद्यांचा एक सण होता, आणि येशू यरुशलेमेला गेला. 2यरुशलेमेत मेंढरांच्या वेशीजवळ एक तळे आहे, त्याला पाच आच्छादित ओवऱ्या आहेत; अरामी भाषेत त्याला बेथेस्दा म्हणतात. a a v2 बेथेस्दा म्हणजे ‘दयेचे घर’ — येशूने जिथे बरे केले त्या ठिकाणासाठी योग्य असे नाव. 3या ओवऱ्यांत आजाऱ्यांचा मोठा समुदाय पडून राही — आंधळे, लंगडे व पक्षाघाती. b b v3 सर्वांत प्राचीन हस्तलिखितांत येथे वचन ४ नाही; नंतरच्या प्रती असे जोडतात: “कारण एक देवदूत ठराविक वेळी तळ्यात उतरून पाणी हलवीत असे; पाणी हलल्यावर जो कोणी प्रथम आत उतरे, तो आपल्याला कोणताही रोग असला तरी बरा होत असे.” 5तेथे एक मनुष्य होता, जो अडतीस वर्षांपासून आजारी होता.
6त्याला तेथे पडलेले पाहून आणि तो पुष्कळ काळापासून तसा आहे हे जाणून येशूने विचारले, “तुला बरे व्हायचे आहे का?”
7त्या आजारी मनुष्याने त्याला उत्तर दिले, “महाराज, पाणी हलल्यावर मला तळ्यात नेऊन सोडणारे कोणी नाही; मी जाईपर्यंत दुसराच कोणीतरी माझ्या आधी आत उतरतो.”
8येशू त्याला म्हणाला, “ऊठ, तुझी बाज उचल आणि चालू लाग.”
9लगेच तो मनुष्य बरा झाला, त्याने आपली बाज उचलली आणि चालू लागला. तो दिवस शब्बाथाचा होता.
10म्हणून यहूदी त्या बऱ्या झालेल्या मनुष्याला म्हणाले, “आज शब्बाथ आहे — तुला तुझी बाज वाहून नेण्याची परवानगी नाही.”
11त्याने त्यांना उत्तर दिले, “ज्याने मला बरे केले त्यानेच मला सांगितले, ‘तुझी बाज उचल आणि चालू लाग.’”
12त्यांनी त्याला विचारले, “तुला ‘ती उचल आणि चालू लाग’ असे सांगणारा तो मनुष्य कोण आहे?”
13पण तो बरा झालेला मनुष्य तो कोण होता हे जाणत नव्हता, कारण तेथील गर्दीत येशू निसटून गेला होता.
14नंतर येशूला तो मंदिरात भेटला आणि तो म्हणाला, “आता तू बरा झाला आहेस. पाप करण्याचे थांबव, नाहीतर तुझ्यावर याहून वाईट काही ओढवेल.”
15तो मनुष्य निघून गेला आणि आपल्याला बरे करणारा येशू होता हे त्याने यहूद्यांना सांगितले.
ते त्याच्याविरुद्ध होतात
16म्हणून यहूदी येशूचा छळ करू लागले, कारण तो शब्बाथ दिवशी अशा गोष्टी करीत होता.
17पण येशूने त्यांना उत्तर दिले, “माझा पिता आतापर्यंत कार्य करीत आहे, आणि मीही कार्य करीत आहे.”
18म्हणून यहूदी त्याला जिवे मारण्याचा आणखीच प्रयत्न करू लागले; कारण त्याने केवळ शब्बाथ मोडला एवढेच नव्हे, तर आमच्या पित्याला स्वतःचा पिता म्हणून स्वतःला त्याच्या बरोबरीचे केले. c c v18 यहूदी पुढाऱ्यांनी येशूचे शब्द बरोबरच समजून घेतले: जेव्हा त्याने आमच्या पित्याला स्वतःचा पिता म्हणून सांगितले, तेव्हा तो आमच्या पित्याबरोबर आपली बरोबरी असल्याचा दावा करीत होता. या अध्यायाचा उरलेला भाग म्हणजे येशू त्या दाव्याचे समर्थन व स्पष्टीकरण करीत आहे.
19म्हणून येशू त्यांना म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो: पुत्र स्वतःहून काहीही करू शकत नाही, तर पित्याला जे करताना तो पाहतो तेवढेच तो करतो. पिता जे काही करतो, तेच पुत्रही करतो.
20कारण पिता पुत्रावर प्रीती करतो आणि जे काही तो करतो ते सर्व त्याला दाखवतो; तो त्याला यांहून मोठी कृत्ये दाखवील, यासाठी की तुम्ही थक्क व्हाल. 21कारण जसा पिता मेलेल्यांना उठवतो आणि जीवन देतो, तसाच पुत्रही ज्याला इच्छितो त्याला जीवन देतो. 22कारण पिता कोणाचाही न्याय करीत नाही, तर त्याने सर्व न्याय पुत्राच्या हाती सोपवला आहे, 23यासाठी की जसे सर्व पित्याचा सन्मान करतात, तसाच पुत्राचाही सन्मान करावा; जो पुत्राचा सन्मान करीत नाही, तो त्याला पाठवणाऱ्या पित्याचाही सन्मान करीत नाही.
24मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो: जो माझे वचन ऐकतो आणि ज्याने मला पाठवले त्याच्यावर विश्वास ठेवतो, त्याला सार्वकालिक जीवन आहे आणि तो न्यायाला सामोरा जाणार नाही — तो मरणातून जीवनात पार गेला आहे. 25मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, अशी वेळ येत आहे, किंबहुना ती आताच आली आहे, जेव्हा मेलेले आमच्या पित्याच्या पुत्राची वाणी ऐकतील, आणि जे ऐकतील ते जिवंत होतील. 26कारण जसे पित्याच्या ठायी स्वतःमध्ये जीवन आहे, तसे त्याने पुत्रालाही स्वतःमध्ये जीवन असावे असे दिले. 27आणि त्याने त्याला न्याय करण्याचा अधिकार दिला आहे, कारण तो मनुष्याचा पुत्र आहे. 28याचे आश्चर्य करू नका — अशी वेळ येत आहे जेव्हा कबरींतील सर्वजण त्याची वाणी ऐकतील, 29आणि बाहेर येतील — ज्यांनी चांगले केले ते जीवनाच्या पुनरुत्थानासाठी, आणि ज्यांनी वाईट केले ते न्यायाच्या पुनरुत्थानासाठी. 30मी स्वतःहून काहीही करू शकत नाही. जसे मी ऐकतो तसा मी न्याय करतो; आणि माझा न्याय न्याय्य आहे, कारण मी माझी स्वतःची इच्छा नव्हे, तर ज्याने मला पाठवले त्याची इच्छा शोधतो.
पुत्राविषयीची साक्ष
31“जर मी स्वतःविषयी साक्ष दिली, तर माझी साक्ष ग्राह्य नाही. 32माझ्याविषयी साक्ष देणारा दुसरा एक आहे, आणि माझ्याविषयीची त्याची साक्ष खरी आहे हे मी जाणतो. 33तुम्ही योहानाकडे दूत पाठवले, आणि त्याने सत्याविषयी साक्ष दिली आहे. 34मी मनुष्याची साक्ष स्वीकारतो असे नाही, तर तुमचे तारण व्हावे म्हणून मी या गोष्टी सांगतो. 35योहान जळणारा व प्रकाशणारा दिवा होता, आणि त्याच्या प्रकाशात थोडा वेळ आनंद करायला तुम्ही तयार झालात. 36पण माझ्याजवळ योहानाच्यापेक्षा मोठी साक्ष आहे: जी कामे पूर्ण करण्यासाठी माझ्या पित्याने मला दिली — जी कामे मी करीत आहे तीच — माझ्या पित्याने मला पाठवले आहे याची साक्ष देतात. 37आणि ज्याने मला पाठवले त्या माझ्या पित्यानेही माझ्याविषयी स्वतः साक्ष दिली आहे. तुम्ही त्याची वाणी कधी ऐकली नाही किंवा त्याचे रूप पाहिले नाही, 38आणि त्याचे वचन तुमच्यामध्ये राहत नाही, कारण ज्याला त्याने पाठवले त्याच्यावर तुम्ही विश्वास ठेवीत नाही.
39तुम्ही शास्त्रलेख शोधता, कारण त्यांत आपल्याला सार्वकालिक जीवन आहे असे तुम्हांला वाटते — तरी तेच माझ्याविषयी साक्ष देतात, 40तरीही तुम्हांला जीवन मिळावे म्हणून माझ्याकडे येण्यास तुम्ही नकार देता. 41मी माणसांकडून गौरव स्वीकारीत नाही, 42पण मी तुम्हांला ओळखतो — की तुमच्या ठायी आमच्या पित्याची प्रीती नाही. 43मी माझ्या पित्याच्या नावाने आलो आहे, आणि तुम्ही माझा स्वीकार करीत नाही; दुसरा कोणी स्वतःच्या नावाने आला, तर त्याचा तुम्ही स्वीकार कराल. 44तुम्ही एकमेकांकडून गौरव स्वीकारता आणि एकाच देवाकडून येणारा गौरव शोधीत नाही, तर मग तुम्ही कसा विश्वास ठेवू शकाल?
45मी माझ्या पित्यासमोर तुमच्यावर दोषारोप करीन असे समजू नका. ज्याच्यावर तुम्ही आशा ठेवली आहे तो मोशेच तुमच्यावर दोषारोप करतो. 46कारण जर तुम्ही मोशेवर विश्वास ठेवला असता, तर तुम्ही माझ्यावरही विश्वास ठेवला असता, कारण त्याने माझ्याविषयी लिहिले आहे. 47पण जर तुम्ही त्याच्या लिखाणांवर विश्वास ठेवीत नाही, तर माझ्या शब्दांवर तुम्ही कसा विश्वास ठेवाल?”