विलापगीत 3

3 ¹मी तो पुरुष आहे ज्याने त्याच्या क्रोधाच्या काठीखाली दुःख भोगले आहे. ²त्याने मला हाकलून लावले आणि प्रकाशाविना अंधारात चालवले. ³खरोखर तो आपला हात माझ्याविरुद्ध पुन्हा पुन्हा, दिवसभर वळवतो.

⁴त्याने माझे मांस व माझी कातडी झिजवली; त्याने माझी हाडे मोडली. ⁵त्याने मला वेढा घातला आणि कडूपणाने व कष्टाने मला घेरले. ⁶पूर्वी मरण पावलेल्यांसारखे त्याने मला अंधारात राहायला लावले.

⁷त्याने माझ्याभोवती भिंत बांधली म्हणून मला सुटता येत नाही; त्याने माझ्या साखळ्या जड केल्या. ⁸मी हाक मारतो व मदतीसाठी ओरडतो, तरीही तो माझी प्रार्थना बंद करतो. ⁹त्याने घडीव दगडांनी माझे मार्ग अडवले; त्याने माझ्या वाटा वाकड्या केल्या.

¹⁰तो माझ्यासाठी टपून बसलेले अस्वल, दडून बसलेला सिंह आहे. ¹¹त्याने मला माझ्या वाटेवरून बाजूला नेले व फाडून तुकडे केले; त्याने मला ओसाड केले. ¹²त्याने आपले धनुष्य वाकवले आणि मला आपल्या बाणाचे लक्ष्य केले.

¹³त्याने आपल्या भात्यातले बाण माझ्या मर्मस्थळी घुसवले. ¹⁴मी माझ्या सर्व लोकांचा हसण्याचा विषय झालो आहे, दिवसभर त्यांचे थट्टेचे गीत झालो आहे. ¹⁵त्याने मला कडूपणाने भरले; त्याने मला कडूपणाने तृप्त केले.

¹⁶त्याने माझे दात खड्यांवर चावायला लावले, आणि मला धुळीत दडपले. ¹⁷माझ्या जिवाला शांती मुळीच उरली नाही; सुख काय असते हे मी विसरलो आहे. ¹⁸म्हणून मी म्हणतो, “माझी सहनशक्ती नष्ट झाली, आणि आमच्या पित्याकडून असलेली माझी आशाही नष्ट झाली.”

¹⁹माझे दुःख व माझे भटकणे आठव, तो कडूपणा व ते विष! ^a a v19 या पुस्तकाचा केंद्रबिंदू. आमच्या पित्याने आपले दुःख आठवावे अशी विनंती केल्यावर, कवी लगेच दुसऱ्याच श्वासात स्वतः जे मनात आणणार आहे त्याकडे वळतो — आणि प्रत्येक सकाळी नवी होणारी दया त्याला आढळते. ²⁰माझा जीव त्याची सतत आठवण करतो आणि माझ्या अंतर्यामी खचून जातो. ²¹पण हे मी मनात आणतो, आणि म्हणून मला आशा वाटते:

²²आमच्या पित्याची प्रेमदया कधीच खुंटत नाही; त्याची करुणा कधीच संपत नाही; ²³त्या प्रत्येक सकाळी नव्या असतात; तुझा विश्वासूपणा थोर आहे. ²⁴“आमचा पिता हाच माझे सर्वस्व आहे,” माझा जीव म्हणतो, “म्हणून मी त्याच्यावर आशा ठेवीन.”

²⁵जे त्याची वाट पाहतात त्यांच्यासाठी आमचा पिता चांगला आहे, जो जीव त्याला शोधतो त्याच्यासाठी. ²⁶आमच्या पित्याच्या तारणाची शांतपणे वाट पाहणे चांगले आहे. ²⁷माणसाने आपल्या तारुण्यात जू वाहणे त्याच्यासाठी चांगले आहे.

²⁸जेव्हा ते त्याच्यावर लादले जाते तेव्हा त्याने एकांतात मुकाट्याने बसावे; ²⁹त्याने आपले तोंड धुळीत घालावे—कदाचित अजून आशा असेल; ^b b v29 तोंड धुळीत घालणे ही देवासमोर संपूर्ण नम्रता व शरणागती दाखवणारी प्राचीन मुद्रा होती. ³⁰मारणाऱ्याकडे त्याने आपला गाल पुढे करावा, आणि अपमानाने भरून जावे.

³¹कारण सार्वभौम पिता सर्वकाळ टाकून देणार नाही. ³²जरी तो दुःख देतो, तरी तो आपल्या विपुल प्रेमदयेप्रमाणे कळवळा दाखवील; ³³कारण तो खुशीने माणसांना पीडा देत नाही किंवा दुःखी करत नाही. ^c c v33 येथे संपूर्ण पुस्तकाचे वळण आहे: आमचा पिता मनापासून घाव घालत नाही. त्याचा न्याय खरा आहे, पण त्यात त्याला कधीच आनंद वाटत नाही — त्याचा कळवळा त्याच्या शिस्तीपेक्षा नेहमी अधिक टिकतो.

³⁴पृथ्वीवरील सर्व बंदिवानांना पायाखाली चिरडणे, ³⁵परात्पर देवाच्या समक्ष माणसाला न्याय नाकारणे, ³⁶माणसाला त्याच्या खटल्यात न्यायापासून वंचित करणे—सार्वभौम पित्याला हे मान्य नाही.

³⁷सार्वभौम पित्याने आज्ञापिल्याशिवाय कोणी बोलले आणि ते घडले असे झाले काय? ³⁸परात्पर देवाच्या मुखातूनच संकट व चांगले दोन्ही येत नाहीत काय? ³⁹जिवंत माणसाने आपल्या पापांच्या शिक्षेबद्दल का तक्रार करावी?

⁴⁰आपण आपल्या मार्गांची तपासणी व परीक्षा करू या, आणि आमच्या पित्याकडे परत फिरू या! ⁴¹आपण आपली अंतःकरणे व आपले हात स्वर्गातील आमच्या पित्याकडे उचलू या: ⁴²“आम्ही पाप केले व बंड केले, आणि तू क्षमा केली नाहीस.

⁴³तू क्रोधाने स्वतःला आच्छादून घेतले आणि आमचा पाठलाग केला, निर्दयपणे ठार मारीत; ⁴⁴तू स्वतःला मेघाने आच्छादून घेतले, यासाठी की कोणतीही प्रार्थना पार जाऊ शकत नाही. ⁴⁵तू आम्हांला राष्ट्रांमध्ये घाण व कचरा केलेस.

⁴⁶आमचे सर्व शत्रू आमच्याविरुद्ध आपली तोंडे उघडतात; ⁴⁷भीती व सापळा आमच्यावर आले, उजाडपणा व नाश.” ⁴⁸माझ्या लोकांच्या नाशामुळे माझे डोळे पाण्याच्या प्रवाहांनी वाहतात.

⁴⁹माझे डोळे न थांबता, विसावा न घेता वाहत राहतील, ⁵⁰जोपर्यंत आमचा पिता खाली पाहून स्वर्गातून पाहत नाही तोपर्यंत. ⁵¹माझ्या नगरातील सर्व कन्यांच्या दशेमुळे माझ्या डोळ्यांनी माझ्या जिवाला दुःख होते.

⁵²जे विनाकारण माझे शत्रू झाले त्यांनी मला पक्ष्यासारखे धरून शिकार केली; ⁵³त्यांनी मला जिवंत खड्ड्यात टाकले आणि माझ्यावर दगड फेकले; ⁵⁴माझ्या डोक्यावरून पाणी गेले; मी म्हणालो, “मी नाश पावलो.”

⁵⁵हे माझ्या पित्या, मी खड्ड्याच्या खोल तळातून तुझ्या नावाचा धावा केला; ⁵⁶तू माझी विनवणी ऐकलीस: “माझ्या मदतीच्या हाकेकडे कान बंद करू नकोस!”

⁵⁷मी हाक मारली त्या दिवशी तू जवळ आलास; तू म्हणालास, “भिऊ नकोस!”

⁵⁸हे सार्वभौम पित्या, तू माझा वाद हाती घेतलास; तू माझा जीव खंडून घेतलास. ⁵⁹हे माझ्या पित्या, माझ्यावर झालेला अन्याय तू पाहिला आहेस; माझा न्याय कर. ⁶⁰त्यांचा सर्व सूड, माझ्याविरुद्धची त्यांची सर्व कारस्थाने तू पाहिली आहेस.

⁶¹हे माझ्या पित्या, तू त्यांचे टोमणे ऐकले आहेस, माझ्याविरुद्धची त्यांची सर्व कारस्थाने, ⁶²माझ्यावर हल्ला करणाऱ्यांचे ओठ व विचार माझ्याविरुद्ध दिवसभर आहेत. ⁶³त्यांची प्रत्येक हालचाल पाहा; मी त्यांच्या थट्टेच्या गीताचा विषय आहे.

⁶⁴हे माझ्या पित्या, तू त्यांना त्यांच्या हातांच्या कृत्यांप्रमाणे फेड देशील. ⁶⁵तू त्यांना अंतःकरणाचा कठोरपणा देशील; तुझा शाप त्यांच्यावर राहील. ⁶⁶तू क्रोधाने त्यांचा पाठलाग करशील आणि आमच्या पित्याच्या आकाशाखालून त्यांचा नाश करशील.