लूक 11

अध्याय 11.

11 ¹तो एका ठिकाणी प्रार्थना करत होता; ती संपल्यावर त्याच्या शिष्यांपैकी एकाने त्याला म्हटले, “प्रभु, योहानाने जसे आपल्या शिष्यांना शिकवले, तसे आम्हांला प्रार्थना करायला शिकवा.”

²तो त्यांना म्हणाला, “जेव्हा तुम्ही प्रार्थना कराल तेव्हा म्हणा: पित्या, तुझे नाव पवित्र मानले जावो. तुझे राज्य येवो. ³आमची रोजची भाकर दररोज आम्हांला दे. ⁴आणि आमच्या पापांची आम्हांला क्षमा कर, कारण आम्हीही आमच्या प्रत्येक ऋणकऱ्याला क्षमा करतो. आणि आम्हांला परीक्षेत आणू नकोस.”

⁵तो त्यांना म्हणाला, “तुमच्यापैकी कोणाला एखादा मित्र असेल आणि तो मध्यरात्री त्याच्याकडे जाऊन त्याला म्हणेल, ‘मित्रा, मला तीन भाकरी उसन्या दे,

⁶कारण माझा एक मित्र प्रवासाहून माझ्याकडे आला आहे आणि त्याच्यापुढे ठेवायला माझ्याजवळ काहीच नाही,’

⁷आणि आतून तो उत्तर देईल, ‘मला त्रास देऊ नकोस; दार आधीच बंद झाले आहे आणि माझी मुले माझ्याबरोबर अंथरुणात आहेत. मी उठून तुला काही देऊ शकत नाही’?

⁸मी तुम्हांला सांगतो: ते मित्र आहेत एवढ्याच कारणाने जरी झोपलेला मित्र उठून त्याला काही देणार नाही, तरी मागणाऱ्या मित्राच्या निर्लज्ज आग्रहामुळे झोपलेला उठून त्याला जे लागेल ते देईल.

⁹मी तुम्हांला सांगतो: मागा म्हणजे तुम्हांला दिले जाईल; शोधा म्हणजे तुम्हांला सापडेल; ठोका म्हणजे तुमच्यासाठी उघडले जाईल.

¹⁰कारण जो कोणी मागतो त्याला मिळते; जो शोधतो त्याला सापडते; आणि जो ठोकतो त्याच्यासाठी उघडले जाईल.

¹¹तुमच्यापैकी असा कोणता पिता आहे की, त्याच्या मुलाने मासा मागितला तर त्याला माशाऐवजी साप देईल;

¹²किंवा त्याने अंडे मागितले तर त्याला विंचू देईल?

¹³तुम्ही दुष्ट असूनही आपल्या मुलांना चांगल्या देणग्या द्यायचे जाणता, तर मग स्वर्गीय पिता आपल्याजवळ मागणाऱ्यांना पवित्र आत्मा किती अधिक देईल!”

आमच्या पित्याचे राज्य आले आहे

¹⁴तो एक मुका भूत काढत होता. तो निघून गेल्यावर तो मुका मनुष्य बोलू लागला आणि लोकसमुदाय थक्क झाले. ¹⁵पण त्यांच्यापैकी काहीजण म्हणाले, “हा भुतांचा अधिपती बालजबूल याच्या साहाय्याने भुते काढतो,” ¹⁶तर दुसरे काहीजण त्याची परीक्षा पाहत, त्याच्याकडून आकाशातून एखादे चिन्ह मागत राहिले.

¹⁷पण त्यांचे विचार जाणून तो त्यांना म्हणाला, “आपापसात फूट पडलेले प्रत्येक राज्य नाश पावते आणि एका घराविरुद्ध दुसरे घर असे फूट पडलेले घर कोसळते.

¹⁸सैतानातही जर स्वतःविरुद्ध फूट पडली असेल, तर त्याचे राज्य कसे टिकेल? कारण तुम्ही म्हणता की, मी बालजबूलाच्या साहाय्याने भुते काढतो.

¹⁹मी जर बालजबूलाच्या साहाय्याने भुते काढतो, तर तुमची मुले कोणाच्या साहाय्याने ती काढतात? म्हणून तेच तुमचा न्यायनिवाडा करतील.

²⁰पण मी जर आमच्या पित्याच्या बोटाने भुते काढतो, तर आमच्या पित्याचे राज्य तुमच्यावर आले आहे.

²¹जेव्हा एखादा बलवान मनुष्य पूर्ण शस्त्रसज्ज होऊन आपल्या वाड्याचे रक्षण करतो, तेव्हा त्याची मालमत्ता सुरक्षित असते.

²²पण त्याच्याहून बलवान असा कोणी येऊन त्याच्यावर हल्ला करून त्याला जिंकतो, तेव्हा तो हल्लेखोर, ज्या शस्त्रसामग्रीवर त्या बलवानाचा भरवसा होता ती काढून घेतो आणि लुटीची वाटणी करतो.

²³जो माझ्या बाजूने नाही तो माझ्या विरुद्ध आहे आणि जो माझ्याबरोबर गोळा करत नाही तो उधळून टाकतो.

²⁴जेव्हा अशुद्ध आत्मा एखाद्या माणसातून निघून जातो, तेव्हा तो विसावा शोधत निर्जल प्रदेशांतून फिरतो. तो न मिळाल्याने म्हणतो, ‘मी सोडलेल्या माझ्या घरी परत जाईन.’ ²⁵आणि तो येतो तेव्हा ते घर झाडून नीटनेटके केलेले त्याला आढळते.

²⁶मग तो जाऊन स्वतःहून अधिक दुष्ट असे दुसरे सात आत्मे घेऊन येतो; ते आत शिरून तेथे राहतात आणि त्या माणसाची शेवटची स्थिती पहिल्यापेक्षा वाईट होते.”

²⁷तो हे बोलत असताना, लोकसमुदायातील एका स्त्रीने मोठ्याने म्हटले, “ज्या उदराने तुला वाहिले आणि ज्या स्तनांनी तुला पाजले ते धन्य!”

²⁸पण तो म्हणाला, “उलट, जे आमच्या पित्याचे वचन ऐकतात आणि ते पाळतात तेच धन्य!”

योनापेक्षा थोर असा एक येथे आहे

²⁹लोकसमुदाय जमत असताना तो म्हणू लागला, “ही पिढी दुष्ट पिढी आहे. ती चिन्ह शोधते, पण योनाच्या चिन्हावाचून तिला दुसरे कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही. ³⁰कारण जसा योना निनवेच्या लोकांना चिन्ह ठरला, तसाच मनुष्याचा पुत्र या पिढीला ठरेल. ³¹दक्षिणेची राणी न्यायाच्या वेळी या पिढीतील लोकांबरोबर उठून त्यांना दोषी ठरवील—कारण शलमोनाचे ज्ञान ऐकायला ती पृथ्वीच्या शेवटापासून आली; आणि पाहा, शलमोनापेक्षा थोर असे काहीतरी येथे आहे.

³²निनवेचे लोक न्यायाच्या वेळी या पिढीबरोबर उठून तिला दोषी ठरवतील, कारण योनाने घोषणा केली तेव्हा त्यांनी पश्चात्ताप केला; आणि पाहा, योनापेक्षा थोर असा कोणी येथे आहे.

शरीराचा दिवा

³³कोणीही दिवा लावून तो तळघरात किंवा मापाखाली ठेवत नाही, तर दिवठणीवर ठेवतो, यासाठी की आत येणाऱ्यांना उजेड दिसावा. ³⁴तुझ्या शरीराचा दिवा तुझा डोळा आहे: जेव्हा तो निर्मळ असतो तेव्हा तुझे सगळे शरीर प्रकाशाने भरलेले असते; पण जेव्हा तो वाईट असतो तेव्हा तुझे शरीर अंधाराने भरलेले असते.

³⁵म्हणून जपून राहा, तुझ्यातील प्रकाश अंधार तर नाही ना.

³⁶म्हणून जर तुझे सगळे शरीर प्रकाशाने भरलेले असून त्यात अंधाराचा कोणताही भाग नसेल, तर ते पूर्णपणे प्रकाशमय होईल—जसा एखादा दिवा आपल्या किरणांनी तुला प्रकाशित करतो.”

पोकळ धर्माचा धिक्कार असो

³⁷तो बोलत असताना एका परूश्याने त्याला आपल्याबरोबर जेवायला बोलावले; तो आत जाऊन जेवायला बसला. ³⁸जेवणाआधी त्याने प्रथम हात धुतले नाहीत हे पाहून तो परूशी थक्क झाला.

³⁹तेव्हा प्रभु त्याला म्हणाला, “तुम्ही परूशी लोक प्याला व ताटली बाहेरून स्वच्छ करता, पण तुमचे आतले भाग लोभाने व दुष्टतेने भरलेले आहेत. ⁴⁰अहो मूर्खांनो! ज्याने बाहेरचा भाग केला त्यानेच आतलाही भाग केला नाही काय?

⁴¹तर आतल्या गोष्टी गरिबांना द्या, म्हणजे तुमच्यासाठी सगळे काही शुद्ध होईल.

⁴²पण अहो परूश्यांनो, तुमचा धिक्कार असो! तुम्ही पुदिना, रु व प्रत्येक भाजीचा दशांश देता, पण न्याय व आमच्या पित्यावरील प्रीती दुर्लक्षित करता. या गोष्टी करायला हव्या होत्या आणि त्या इतरही दुर्लक्षित करायला नको होत्या.

⁴³अहो परूश्यांनो, तुमचा धिक्कार असो! कारण सभास्थानांमध्ये पुढची बैठक आणि बाजारांमध्ये नमस्कार तुम्हांला प्रिय आहेत.

⁴⁴तुमचा धिक्कार असो! कारण तुम्ही खूण नसलेल्या कबरांसारखे आहात, आणि लोक नकळत त्यांच्यावरून चालतात.”

⁴⁵तेव्हा नियमशास्त्र्यांपैकी एकाने त्याला उत्तर दिले, “गुरुजी, अशा गोष्टी बोलून आपण आमचाही अपमान करता.”

⁴⁶तो म्हणाला, “अहो नियमशास्त्र्यांनो, तुमचाही धिक्कार असो! तुम्ही माणसांवर वाहायला जड ओझी लादता, पण स्वतः त्या ओझ्यांना एका बोटानेही स्पर्श करत नाही.

⁴⁷तुमचा धिक्कार असो! तुम्ही संदेष्ट्यांची स्मारके बांधता, पण तुमच्या पूर्वजांनीच त्यांना मारले.

⁴⁸म्हणून तुम्ही साक्षी आहात आणि तुमच्या पूर्वजांच्या कृत्यांना संमती देता, कारण त्यांनी त्यांना मारले आणि तुम्ही त्यांची स्मारके बांधता.

⁴⁹म्हणून आमच्या पित्याच्या ज्ञानानेही म्हटले, ‘मी त्यांच्याकडे संदेष्टे व प्रेषित पाठवीन; त्यांच्यापैकी काहींना ते मारतील व काहींचा छळ करतील.’

⁵⁰यासाठी की जगाच्या स्थापनेपासून ओतल्या गेलेल्या सर्व संदेष्ट्यांच्या रक्ताचा जाब या पिढीकडून घेतला जावा,

⁵¹हाबेलाच्या रक्तापासून तर वेदी व पवित्रस्थान यांच्यामध्ये मारल्या गेलेल्या जखऱ्याच्या रक्तापर्यंत. होय, मी तुम्हांला सांगतो, याचा जाब या पिढीकडून घेतला जाईल.

⁵²अहो नियमशास्त्र्यांनो, तुमचा धिक्कार असो! कारण तुम्ही ज्ञानाची किल्ली काढून घेतली—तुम्ही स्वतः आत गेला नाहीत आणि आत जाणाऱ्यांनाही तुम्ही अडवले.”

⁵³तो तेथून निघाल्यावर शास्त्री व परूशी त्याच्या मागे कठोरपणे लागले आणि पुष्कळ गोष्टींविषयी बोलायला त्याला भाग पाडू लागले, ⁵⁴तो काही बोलेल त्यात त्याला पकडावे म्हणून ते त्याच्यावर टपून बसले.