लूक 19

19 ¹येशू यरीहोत शिरला व तेथून जात होता. ²तेथे जक्कय नावाचा एक मनुष्य होता; तो मुख्य जकातदार होता आणि तो श्रीमंत होता. ³येशू कोण आहे हे पाहण्याची त्याला इच्छा होती, पण गर्दीमुळे त्याला ते जमेना, कारण तो ठेंगणा होता. ⁴म्हणून तो पुढे धावत गेला आणि येशूला पाहावे म्हणून एका उंबराच्या झाडावर चढला, कारण येशू त्याच वाटेने जाणार होता.

⁵येशू त्या ठिकाणी आल्यावर वर पाहून त्याला म्हणाला, “जक्कया, लवकर खाली ये, कारण आज मला तुझ्या घरी राहायचे आहे.”

⁶तेव्हा तो लवकर खाली आला आणि त्याने आनंदाने त्याचे स्वागत केले. ⁷हे पाहून सर्वजण कुरकुरत म्हणाले, “तो एका पापी माणसाकडे राहायला गेला आहे.”

⁸जक्कय उभा राहून प्रभूला म्हणाला, “पाहा, प्रभू, माझ्या मालमत्तेचा अर्धा भाग मी गरिबांना देतो, आणि जर मी कोणाला फसवून काही घेतले असेल, तर मी चौपट परत करीन.”

⁹येशू त्याला म्हणाला, “आज या घराला तारण प्राप्त झाले आहे, कारण हाही अब्राहामाचा पुत्र आहे. ¹⁰कारण हरवलेले शोधायला व तारायला मनुष्याचा पुत्र आला आहे.”

विश्वासू सेवक राजाची वाट पाहतात

¹¹ते ऐकत असताना त्याने एक दाखला सांगितला, कारण तो यरुशलेमाजवळ आला होता आणि आमच्या पित्याचे राज्य लगेच प्रकट होईल असे त्यांना वाटत होते.

¹²म्हणून तो म्हणाला, “एक थोर मनुष्य स्वतःसाठी राज्य मिळवून परत यावे म्हणून दूरच्या देशाला गेला. ¹³त्याने आपल्या दहा सेवकांना बोलावून प्रत्येकाला सुमारे तीन महिन्यांची मजुरी देऊन सांगितले, ‘मी परत येईपर्यंत याने व्यापार करा.’ ¹⁴पण त्याचे नगरवासी त्याचा द्वेष करत होते व त्याच्यामागे दूत पाठवून म्हणाले, ‘या माणसाने आमच्यावर राज्य करावे अशी आमची इच्छा नाही.’

¹⁵“राज्य मिळवून परत आल्यावर, ज्या सेवकांना त्याने पैसे दिले होते त्यांनी काय कमावले हे जाणून घेण्यासाठी त्याने त्यांना बोलावले. ¹⁶पहिला येऊन म्हणाला, ‘धनी, आपल्या पैशांनी दसपट कमावले आहे.’”

¹⁷“त्याने उत्तर दिले, ‘शाबास, चांगल्या सेवका! तू थोड्याशा गोष्टीत विश्वासू राहिलास, म्हणून दहा नगरांवर अधिकार घे.’”

¹⁸“मग दुसरा येऊन म्हणाला, ‘धनी, आपण मला दिलेल्या पैशांनी पाचपट कमावले आहे.’”

¹⁹“तो त्यालाही म्हणाला, ‘तूही पाच नगरांवर अधिकारी होशील.’”

²⁰“मग आणखी एक येऊन म्हणाला, ‘धनी, हे पाहा आपले पैसे परत, जे मी एका रुमालात गुंडाळून ठेवले होते; ²¹कारण मी आपल्याला भ्यालो, कारण आपण कठोर मनुष्य आहात: जे आपण ठेवले नाही ते घेता आणि जे पेरले नाही ते कापता.’”

²²तो त्याला म्हणाला, “अरे दुष्ट सेवका, तुझ्याच तोंडाने मी तुझा न्याय करतो! मी कठोर मनुष्य आहे, जे ठेवले नाही ते घेतो आणि जे पेरले नाही ते कापतो, हे तुला माहीत होते ना? ²³मग तू माझे पैसे पेढीत का ठेवले नाहीस? म्हणजे मी परत आल्यावर ते व्याजासह वसूल केले असते. ²⁴मग जवळ उभे असलेल्यांना तो म्हणाला, ‘त्याच्याकडून ते पैसे घ्या आणि ज्याच्याजवळ दसपट आहेत त्याला द्या.’”

²⁵“ते त्याला म्हणाले, ‘धनी, त्याच्याजवळ तर दसपट आहेत!’ ²⁶मी तुम्हांला सांगतो: ज्याच्याजवळ आहे त्या प्रत्येकाला आणखी दिले जाईल; पण ज्याच्याजवळ काही नाही, त्याच्याजवळ जे आहे तेही काढून घेतले जाईल. ²⁷पण माझ्या राजवटीला नाकारणाऱ्या माझ्या या शत्रूंना इकडे आणा आणि माझ्यासमोर त्यांची कत्तल करा.’”

पुत्र राजा म्हणून यरुशलेमात प्रवेश करतो

²⁸या गोष्टी सांगितल्यावर तो पुढे निघाला व यरुशलेमाकडे वर चढू लागला.

²⁹जैतुनाच्या डोंगराजवळील बेथफगे व बेथानी यांच्याजवळ आल्यावर त्याने दोघा शिष्यांना पाठवून ³⁰म्हटले, “समोरच्या गावात जा. आत शिरताच, तेथे बांधलेले एक शिंगरू तुम्हांला आढळेल, ज्यावर कोणी कधी बसले नाही. ते सोडून इकडे आणा. ³¹जर कोणी तुम्हांला विचारले, ‘हे का सोडता?’ तर सांगा, ‘प्रभूला याची गरज आहे.’”

³²मग पाठवलेले गेले आणि त्याने सांगितल्याप्रमाणेच त्यांना आढळले. ³³ते शिंगरू सोडत असताना, त्याचे मालक त्यांना म्हणाले, “तुम्ही ते शिंगरू का सोडता?” ³⁴ते म्हणाले, “प्रभूला याची गरज आहे.” ³⁵त्यांनी ते येशूकडे आणले आणि त्या शिंगरावर आपली वस्त्रे टाकून त्यांनी येशूला त्यावर बसवले. ³⁶तो जात असताना, लोक आपली वस्त्रे वाटेवर पसरत होते. ³⁷तो जैतुनाच्या डोंगराच्या उतरणीजवळ आला तेव्हा, त्यांनी पाहिलेल्या सर्व पराक्रमी कृत्यांसाठी शिष्यांचा सगळा समुदाय आनंदाने मोठ्याने आमच्या पित्याची स्तुती करू लागला, ³⁸आणि म्हणाले, “आमच्या पित्याच्या नावाने येणारा राजा धन्यवादित असो! स्वर्गात शांती आणि परात्परस्थानी गौरव!”

³⁹गर्दीतील काही परूशी त्याला म्हणाले, “गुरुजी, आपल्या शिष्यांना धमकावा.”

⁴⁰त्याने उत्तर दिले, “मी तुम्हांला सांगतो, हे जर गप्प राहिले, तर हे दगडच ओरडतील.”

⁴¹तो जवळ आला आणि त्याने ते नगर पाहिले तेव्हा त्याने त्याच्यासाठी शोक करून रडून

⁴²म्हटले, “तुला शांती देणाऱ्या गोष्टी आजच जर तू ओळखल्या असत्यास तर किती बरे झाले असते! पण आता त्या तुझ्या डोळ्यांपासून लपवल्या गेल्या आहेत. ⁴³असे दिवस येत आहेत की तुझे शत्रू तुझ्याभोवती मोर्चा बांधतील, तुला वेढा घालतील आणि सर्व बाजूंनी तुला कोंडतील, ⁴⁴आणि ते तुला व तुझ्या तटांआतील तुझ्या मुलांना जमीनदोस्त करतील, आणि एकही दगड दुसऱ्यावर राहू देणार नाहीत, कारण तुझ्या भेटीची वेळ तू ओळखली नाहीस.” ^a a v44 ‘तुझ्या भेटीची वेळ’ म्हणजे देव येशूच्या रूपाने यरुशलेमात आला ती वेळ.

येशू आपल्या पित्याचे घर शुद्ध करतो

⁴⁵मग तो मंदिरात शिरला आणि तेथे विक्री करणाऱ्यांना बाहेर घालवू लागला,

⁴⁶तो त्यांना म्हणाला, “शास्त्रलेखात लिहिले आहे, ‘माझे घर प्रार्थनेचे घर होईल,’ पण तुम्ही ते लुटारूंचे गुहा बनवले आहे.”

⁴⁷तो रोज मंदिरात शिकवत असे, तर मुख्य याजक, नियमशास्त्राचे शिक्षक व लोकांचे पुढारी त्याला जिवे मारण्याचा मार्ग शोधत होते, ⁴⁸पण त्यांना काही करता येईना, कारण सर्व लोक त्याच्या शब्दांना चिकटून राहत होते.