मार्क 7

7 ¹परूशी आणि यरुशलेमेहून आलेले काही शास्त्री येशूभोवती जमले, ²आणि त्यांनी पाहिले की त्याच्या काही शिष्यांनी अशुद्ध म्हणजे न धुतलेल्या हातांनी भाकर खाल्ली. ³(कारण परूशी व सर्व यहूदी वडिलांची परंपरा पाळून विधिपूर्वक हात धुतल्याशिवाय खात नाहीत. ⁴बाजारातून आल्यावर ते धुतल्याशिवाय खात नाहीत. आणखी अशा पुष्कळ परंपरा त्यांना मिळाल्या आहेत ज्या ते पाळतात—प्याले, घागरी व तांब्याची भांडी धुणे.). ⁵मग परूशी व शास्त्री यांनी त्याला विचारले, “तुझे शिष्य वडिलांची परंपरा का पाळत नाहीत, तर अशुद्ध हातांनी भाकर का खातात?”

⁶त्याने उत्तर दिले, “यशयाने तुम्हा ढोंग्यांविषयी खरे भविष्य सांगितले, असे लिहिले आहे: ‘हे लोक ओठांनी माझा सन्मान करतात, पण त्यांचे हृदय माझ्यापासून दूर आहे.’ ⁷‘ते व्यर्थ माझी उपासना करतात, माणसांच्या आज्ञा शिकवणी म्हणून शिकवतात.’

⁸तुम्ही आमच्या पित्याची आज्ञा सोडून देता आणि माणसांची परंपरा धरून राहता.” ⁹तो त्यांना म्हणाला, “तुम्ही आपली स्वतःची परंपरा पाळण्यासाठी आमच्या पित्याची आज्ञा बाजूला सारण्यात मोठे तरबेज आहात!” ¹⁰कारण मोशेने म्हटले, ‘तू आपल्या वडिलांचा व आपल्या आईचा मान राख,’ आणि ‘जो कोणी आपल्या वडिलांना किंवा आईला शिव्याशाप देतो त्याला जिवे मारावे.’ ¹¹“पण तुम्ही म्हणता: जर कोणी आपल्या वडिलांना किंवा आईला म्हणतो, ‘माझ्याकडून तुम्हांला जे काही मिळाले असते ते कुर्बान आहे’ (म्हणजे आमच्या पित्याला वाहिलेले अर्पण), ^a a v11 कुर्बान म्हणजे पैसा किंवा मालमत्ता मंदिराला वाहण्याचा नवस होता, ज्यामुळे ती इतर कोणत्याही कामासाठी—अगदी स्वतःच्या आईवडिलांची काळजी घेण्यासाठीही—वापरता येत नसे. ¹²तर तुम्ही त्याला आपल्या वडिलांसाठी किंवा आईसाठी काहीही करू देत नाही. ¹³अशा प्रकारे तुम्ही आपल्या चालत आलेल्या परंपरेने आमच्या पित्याचे वचन रद्द करता. अशा प्रकारच्या पुष्कळ गोष्टी तुम्ही करता.”

¹⁴त्याने पुन्हा लोकसमुदायाला बोलावून त्यांना म्हटले, “तुम्ही सर्वजण माझे ऐका आणि समजून घ्या: ¹⁵माणसाच्या बाहेरून आत जाणारी कोणतीही गोष्ट त्याला अशुद्ध करू शकत नाही; उलट, माणसातून जे बाहेर येते तेच त्याला अशुद्ध करते.” ^b b v15 सर्वांत जुन्या हस्तलिखितांत येथे १६ वे वचन नाही; नंतरच्या प्रतींत हे जोडले आहे: “ज्याला ऐकायला कान आहेत तो ऐको.”

¹⁷जेव्हा तो लोकसमुदायाला सोडून घरात गेला, तेव्हा त्याच्या शिष्यांनी त्याला त्या दाखल्याविषयी विचारले.

¹⁸तो त्यांना म्हणाला, “तुम्हीसुद्धा इतके मंद आहात का? तुम्हांला समजत नाही का, की बाहेरून माणसाच्या आत जाणारी कोणतीही गोष्ट त्याला अशुद्ध करू शकत नाही, ¹⁹कारण ती त्याच्या हृदयात नव्हे तर पोटात जाते आणि मग मोरीत बाहेर पडते?” (असे बोलून त्याने सर्व अन्नपदार्थ शुद्ध ठरवले.). ²⁰तो म्हणाला, “माणसातून जे बाहेर येते—तेच त्याला अशुद्ध करते. ²¹कारण आतून, माणसाच्या हृदयातून, वाईट विचार निघतात—जारकर्म, चोरी, खून, ²²व्यभिचार, लोभ, दुष्टता, कपट, कामातुरता, मत्सर, निंदा, गर्व आणि मूर्खपणा. ²³हे सर्व दुष्टपणा आतून येतात आणि माणसाला अशुद्ध करतात.”

एका परराष्ट्रीय स्त्रीचा चिकाटीचा विश्वास

²⁴येशू तेथून निघून सोर प्रांताकडे गेला. कोणालाही कळू नये अशी इच्छा धरून तो एका घरात गेला, तरी तो लपून राहू शकला नाही. ²⁵उलट, जिच्या लहान मुलीला अशुद्ध आत्मा लागला होता अशा एका स्त्रीने त्याच्याविषयी ऐकताच येऊन त्याच्या पायांवर पडली. ²⁶ती स्त्री ग्रीक होती, जन्माने सुरफुनीकी होती. आपल्या मुलीतून तो भूत काढून टाकावा अशी ती त्याला विनवत राहिली.

²⁷तो तिला म्हणाला, “आधी मुलांना खाऊ दे, कारण मुलांची भाकर घेऊन कुत्र्यांपुढे टाकणे योग्य नाही.”

²⁸पण तिने त्याला उत्तर दिले, “प्रभूजी, मेजाखालची कुत्रीसुद्धा मुलांचा चुरा खातात.”

²⁹तो तिला म्हणाला, “या उत्तरामुळे जा—भूत तुझ्या मुलीतून निघून गेला आहे.”

³⁰मग ती घरी गेली आणि तिला मूल अंथरुणावर पडलेले व भूत निघून गेलेले आढळले.

येशू बहिऱ्यांचे कान उघडतो

³¹मग येशू सोर प्रांतातून निघून सीदोनमार्गे गालील समुद्राकडे, दकापलिस प्रांतात आला. ^c c v31 दकापलिस हा गालील समुद्राच्या पूर्वेस व दक्षिणेस असलेल्या दहा ग्रीक शहरांचा प्रांत होता. ³²त्यांनी त्याच्याकडे एका बहिऱ्या माणसाला आणले जो कसाबसा बोलू शकत होता, आणि त्याच्यावर हात ठेवावा अशी विनंती केली. ³³येशूने त्याला लोकसमुदायापासून बाजूला एकांतात नेले, त्याच्या कानांत आपली बोटे घातली, थुंकला आणि त्याच्या जिभेला स्पर्श केला.

³⁴मग स्वर्गाकडे वर पाहून त्याने खोल उसासा टाकला आणि त्याला म्हटले, “इफ्फाथा!” (म्हणजे, “उघड!”).

³⁵आणि लगेच त्याचे कान उघडले, त्याची जीभ मोकळी झाली आणि तो स्पष्ट बोलू लागला. ³⁶येशूने त्यांना आज्ञा केली की कोणाला सांगू नका; पण जितकी तो आज्ञा करी तितके अधिक ते हे गाजवत गेले. ³⁷ते अगदी थक्क झाले: “त्याने सर्व काही चांगले केले आहे—तो बहिऱ्यांना ऐकायला आणि मुक्यांना बोलायला लावतो.”