मार्क 8

अध्याय 8.

8 ¹त्या दिवसांत, पुन्हा एक मोठा लोकसमुदाय जमला आणि त्यांच्याजवळ खायला काही नव्हते. येशूने आपल्या शिष्यांना बोलावून म्हटले,

²“मला या लोकसमुदायाचा कळवळा येतो—ते आता तीन दिवस माझ्याजवळ आहेत आणि त्यांच्याजवळ खायला काही नाही. ³जर मी त्यांना उपाशी घरी पाठवले, तर ते वाटेतच थकून पडतील—कारण त्यांतले काही दूरून आले आहेत.”

⁴तेव्हा त्याच्या शिष्यांनी त्याला उत्तर दिले, “या रानात एवढ्या लोकांना भाकरीने तृप्त करणे कोणाला कसे शक्य आहे?”

⁵त्याने त्यांना विचारले, “तुमच्याजवळ किती भाकरी आहेत?” ते म्हणाले, “सात.”

⁶त्याने लोकसमुदायाला जमिनीवर बसण्यास सांगितले, त्या सात भाकरी घेतल्या, उपकारस्तुती केली, त्या मोडल्या आणि लोकांना वाढण्यासाठी आपल्या शिष्यांना दिल्या; आणि त्यांनी लोकसमुदायाला वाढल्या. ⁷त्यांच्याजवळ काही लहान मासेही होते; त्यांवर आशीर्वाद दिल्यावर त्याने शिष्यांना हेही लोकांना वाढण्यास सांगितले. ⁸आणि ते खाऊन तृप्त झाले. आणि उरलेल्या तुकड्यांच्या सात टोपल्या त्यांनी भरून घेतल्या. ⁹तेथे सुमारे चार हजार लोक होते. आणि त्याने त्यांना निरोप दिला.

¹⁰मग लगेच तो आपल्या शिष्यांसह नावेत बसून दल्मनुथा प्रांतात गेला.

चिन्हांची मागणी करणारी पिढी

¹¹परूशी आले आणि त्याच्याशी वाद घालू लागले; त्याची परीक्षा घेण्यासाठी त्यांनी स्वर्गातून चिन्हाची मागणी केली.

¹²आपल्या आत्म्यात खोल उसासा टाकून तो म्हणाला, “ही पिढी चिन्हाची मागणी का करते? मी तुम्हांला खचित सांगतो, या पिढीला कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही.”

¹³आणि त्यांना सोडून तो पुन्हा नावेत बसला व पलीकडे गेला.

परूश्यांच्या खमिरापासून सावध राहा

¹⁴भाकरी आणायला ते विसरले होते—नावेत त्यांच्याजवळ फक्त एकच भाकरी होती.

¹⁵त्याने त्यांना ताकीद दिली, “सावध राहा—परूश्यांच्या खमिरापासून व हेरोदाच्या खमिरापासून जपून राहा.”

¹⁶तेव्हा ते आपापसात बोलू लागले की आपल्याजवळ भाकरी नाही म्हणून हे तो म्हणत आहे.

¹⁷हे ओळखून येशूने विचारले, “भाकरी नाही म्हणून तुम्ही आपसात का चर्चा करता? तुम्हांला अजूनही समजत नाही की उमगत नाही? तुमची अंतःकरणे कठीण झाली आहेत काय? ¹⁸डोळे असून तुम्हांला दिसत नाही काय? कान असून तुम्हांला ऐकू येत नाही काय? आणि तुम्हांला आठवत नाही काय? ¹⁹मी पाच हजार लोकांसाठी पाच भाकरी मोडल्या तेव्हा तुम्ही तुकड्यांनी भरलेल्या किती टोपल्या गोळा केल्या?” ते म्हणाले, “बारा.”

²⁰“आणि मी चार हजार लोकांसाठी सात भाकरी मोडल्या तेव्हा तुम्ही मोडलेल्या तुकड्यांनी भरलेल्या किती टोपल्या गोळा केल्या?” ते म्हणाले, “सात.”

²¹तेव्हा तो त्यांना म्हणाला, “तुम्हांला अजूनही समजत नाही काय?”

एका आंधळ्याला दृष्टी मिळते

²²मग ते बेथसैदास आले, तेथे लोकांनी त्याच्याकडे एका आंधळ्या माणसाला आणले आणि त्याला स्पर्श करावा म्हणून येशूला विनवणी केली.

²³त्याने त्या आंधळ्या माणसाचा हात धरून त्याला गावाबाहेर नेले, त्याच्या डोळ्यांवर थुंकले, त्याच्यावर हात ठेवले आणि विचारले, “तुला काही दिसते काय?”

²⁴त्याने वर पाहून म्हटले, “मला माणसे दिसतात, पण ती झाडांसारखी चालताना दिसतात.”

²⁵मग येशूने पुन्हा त्या माणसाच्या डोळ्यांवर हात ठेवले; त्याने निरखून पाहिले, तो बरा झाला आणि त्याला सर्व काही स्पष्ट दिसू लागले.

²⁶आणि त्याला घरी पाठवताना तो म्हणाला, “गावातसुद्धा जाऊ नकोस.”

मी कोण आहे असे तुम्ही म्हणता?

²⁷येशू व त्याचे शिष्य कैसरीया फिलिप्पीच्या गावांकडे गेले. वाटेत त्याने त्यांना विचारले, “मी कोण आहे असे लोक म्हणतात?”

²⁸त्यांनी त्याला सांगितले, “बाप्तिस्मा करणारा योहान; तर काही म्हणतात एलीया; आणि काही म्हणतात संदेष्ट्यांतील एक.”

²⁹मग त्याने त्यांना विचारले, “पण मी कोण आहे असे तुम्ही म्हणता?” पेत्राने उत्तर दिले, “तू ख्रिस्त आहेस.”

³⁰आणि त्याने त्यांना निक्षून ताकीद दिली की त्याच्याविषयी कोणाला सांगू नका.

मनुष्याच्या पुत्राला दुःख सोसावे लागेल

³¹तो त्यांना शिकवू लागला की मनुष्याच्या पुत्राला पुष्कळ दुःख सोसावे लागेल, वडीलजनांकडून, मुख्य याजकांकडून व नियमशास्त्राच्या शिक्षकांकडून नाकारले जावे लागेल, जिवे मारले जावे लागेल आणि तीन दिवसांनंतर पुन्हा उठावे लागेल. ³²हे तो उघडपणे बोलला. तेव्हा पेत्राने त्याला बाजूला घेऊन त्याला दटावू लागला.

³³पण वळून त्याने आपल्या शिष्यांकडे पाहिले व पेत्राला दटावले, “अरे सैताना, माझ्यामागे हो! कारण तू आमच्या पित्याच्या गोष्टींकडे मन लावत नाहीस, तर माणसांच्या गोष्टींकडे लावतोस.”

³⁴मग त्याने लोकसमुदायाला व आपल्या शिष्यांना बोलावून त्यांना म्हटले, “जर कोणाला माझ्यामागे यायचे असेल, तर त्याने स्वतःला नाकारावे, आपला वधस्तंभ उचलावा आणि माझ्यामागे यावे. ³⁵जो कोणी आपला जीव वाचवू इच्छितो तो त्याला मुकेल; पण जो कोणी माझ्यासाठी व सुवार्तेसाठी आपला जीव गमावेल तो त्याला वाचवील. ³⁶मनुष्याने सगळे जग मिळवले आणि आपला जीव गमावला, तर त्याला काय लाभ? ³⁷कारण मनुष्य आपल्या जिवाच्या बदल्यात काय देऊ शकेल? ³⁸कारण या व्यभिचारी व पापी पिढीत जो कोणी माझी व माझ्या वचनांची लाज धरील, त्याची मनुष्याचा पुत्रही, जेव्हा तो पवित्र दूतांसह आपल्या पित्याच्या गौरवात येईल तेव्हा, लाज धरील.”