मत्तय 18

18 ¹त्या वेळी शिष्य येशूकडे येऊन विचारू लागले, “तर मग आमच्या पित्याच्या राज्यात सर्वांत मोठा कोण?”

²तेव्हा त्याने एका लहान मुलाला आपल्याजवळ बोलावले आणि त्याला त्यांच्यामध्ये उभे केले,

³आणि म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो: जोपर्यंत तुम्ही वळून लहान मुलांसारखे होत नाही, तोपर्यंत तुम्ही आमच्या पित्याच्या राज्यात कधीही प्रवेश करणार नाही. ⁴म्हणून जो कोणी या लहान मुलासारखा स्वतःला नम्र करतो, तोच आमच्या पित्याच्या राज्यात सर्वांत मोठा आहे. ⁵आणि जो कोणी अशा एका लहान मुलाला माझ्या नावाने स्वीकारतो, तो मलाच स्वीकारतो.”

लहानांना अडखळण्यास कारणीभूत होणे

⁶“पण जो कोणी माझ्यावर विश्वास ठेवणाऱ्या या लहानांपैकी एकाला अडखळवतो—त्याच्या गळ्यात जात्याचा जड दगड बांधून त्याला समुद्राच्या खोल पाण्यात बुडवणे त्याच्यासाठी बरे होईल.”

⁷“अडखळण्याच्या कारणांमुळे जगाचा धिक्कार असो! ती येणे अपरिहार्य आहे, पण जो ती आणतो त्याचा धिक्कार असो. ⁸जर तुझा हात किंवा पाय तुला अडखळवतो, तर तो कापून फेकून दे. दोन्ही हात किंवा दोन्ही पाय राखून सार्वकालिक अग्नीत टाकले जाण्यापेक्षा थोटे किंवा लंगडे होऊन जीवनात प्रवेश करणे बरे.” ⁹जर तुझा डोळा तुला अडखळवतो, तर तो उपटून फेकून दे. दोन्ही डोळे राखून नरकाच्या अग्नीत टाकले जाण्यापेक्षा एका डोळ्याने जीवनात प्रवेश करणे बरे.

पिता हरवलेल्या एका मेंढराचा शोध घेतो

¹⁰“ही खबरदारी घ्या की या लहानांपैकी एकालाही तुम्ही तुच्छ मानू नका. मी तुम्हांला सांगतो, स्वर्गात त्यांचे दूत स्वर्गातील माझ्या पित्याचे मुख नित्य पाहतात.” ^a a v10 सर्वांत प्राचीन हस्तलिखितांमध्ये येथे ११ वे वचन नाही; नंतरच्या प्रतींमध्ये हे जोडलेले आढळते: “कारण मनुष्याचा पुत्र हरवलेल्यांना तारण्यासाठी आला.”

¹²“तुम्हांला काय वाटते? जर एखाद्या माणसाकडे शंभर मेंढरे असतील आणि त्यांतले एक भरकटले, तर तो नव्याण्णव डोंगरांवर सोडून भरकटलेल्या त्या एकाचा शोध घ्यायला जाणार नाही का? ¹³आणि जर ते त्याला सापडले, तर मी तुम्हांला खात्रीने सांगतो: कधीही न भरकटलेल्या त्या नव्याण्णवांपेक्षा त्या एकावरून त्याला अधिक आनंद होतो. ¹⁴त्याचप्रमाणे या लहानांपैकी एकाचाही नाश व्हावा, ही तुमच्या स्वर्गातील पित्याची इच्छा नाही.’

जेव्हा भाऊ तुझ्याविरुद्ध पाप करतो

¹⁵“जर तुझा भाऊ तुझ्याविरुद्ध पाप करतो, तर जा आणि केवळ तू व तो असताना त्याची चूक त्याला दाखवून दे. जर तो ऐकेल, तर तू आपल्या भावाला मिळवलेस. ¹⁶पण जर तो ऐकणार नाही, तर आणखी एक किंवा दोघांना आपल्याबरोबर घे, म्हणजे दोन किंवा तीन साक्षीदारांच्या तोंडून प्रत्येक गोष्ट सिद्ध होईल. ¹⁷जर तो त्यांचेही ऐकणार नाही, तर मंडळीला सांग. आणि जर तो मंडळीचेही ऐकणार नाही, तर त्याला परका किंवा जकातदार समजून वाग. ¹⁸मी तुम्हांला खरे सांगतो, जे काही तुम्ही पृथ्वीवर बांधाल ते स्वर्गात बांधले जाईल, आणि जे काही तुम्ही पृथ्वीवर सोडाल ते स्वर्गात सोडले जाईल. ¹⁹पुन्हा, मी तुम्हांला खरे सांगतो: जर तुमच्यातील दोघे पृथ्वीवर कोणत्याही गोष्टीविषयी जे मागतील त्याबद्दल एकमत होतील, तर स्वर्गातील माझा पिता ते त्यांच्यासाठी करील. ²⁰कारण जेथे दोघे किंवा तिघे माझ्या नावाने एकत्र जमतात, तेथे मी त्यांच्यामध्ये आहे.”

पित्याची क्षमा आणि आपली

²¹मग पेत्र येशूकडे येऊन म्हणाला, “प्रभु, माझ्याविरुद्ध पाप करणाऱ्या माझ्या भावाला मी किती वेळा क्षमा करावी? सात वेळांपर्यंत का?”

²²येशूने उत्तर दिले, “मी तुला सांगतो, सात वेळा नव्हे, तर सत्याहत्तर वेळा. ²³म्हणून आमच्या पित्याचे राज्य अशा एका राजासारखे आहे, ज्याला आपल्या दासांशी हिशेब चुकता करायचा होता. ²⁴त्याने हिशेब चुकता करण्यास सुरुवात केली तेव्हा प्रचंड रक्कम देणे लागणारा एक माणूस त्याच्यापुढे आणला गेला. ²⁵तो फेड करू शकत नव्हता म्हणून त्याच्या धन्याने आज्ञा दिली की त्याला, त्याच्या पत्नीला, मुलांना आणि त्याच्याजवळ असलेले सर्वकाही विकून कर्जाची फेड करावी.”

²⁶तेव्हा त्या दासाने त्याच्यापुढे गुडघे टेकून विनवणी केली, “माझ्याशी धीर धरा, म्हणजे मी सर्वकाही फेडीन. ²⁷त्या दासाच्या धन्याचे मन कळवळ्याने भरून आले, आणि त्याने त्याला सोडून दिले व त्याचे कर्ज माफ केले.”

²⁸“मग तो दास बाहेर गेला आणि त्याला त्याचे शंभर दिवसांचे वेतन देणे लागणारा एक सहदास भेटला; त्याने त्याला धरून त्याचा गळा दाबायला सुरुवात केली: ‘माझे जे देणे आहेस ते फेड!’”

²⁹तेव्हा त्याच्या सहदासाने गुडघे टेकून त्याला विनवणी केली, “माझ्याशी धीर धर, म्हणजे मी तुला फेडीन. ³⁰पण त्याने नकार दिला, आणि जाऊन कर्ज फेडेपर्यंत त्याला तुरुंगात टाकले. ³¹जे घडले ते पाहून त्याच्या सहदासांना फार दुःख झाले, आणि त्यांनी जाऊन घडलेले सर्वकाही आपल्या धन्याला सांगितले.”

³²तेव्हा धन्याने त्याला बोलावले. तो म्हणाला, “अरे दुष्ट दासा, तू माझी विनवणी केलीस म्हणून मी तुझे ते सर्व कर्ज माफ केले. ³³मी तुझ्यावर दया केली, तशी तूही आपल्या सहदासावर दया करायला नको होती का? ³⁴त्याचा धनी संतापला, आणि त्याने सर्व कर्ज फेडेपर्यंत त्याला छळ करणाऱ्यांच्या हाती दिले. ³⁵जर तुमच्यातील प्रत्येक जण आपल्या भावाला मनापासून क्षमा करणार नाही, तर माझा स्वर्गीय पिता तुमच्याशीही असेच करील.”