मत्तय 22

22 ¹येशू पुन्हा त्यांच्याशी दाखल्यांनी बोलू लागला; तो म्हणाला:

²“आमच्या पित्याचे राज्य अशा एका राजासारखे आहे, ज्याने आपल्या पुत्रासाठी लग्नाची मेजवानी तयार केली. ³त्याने आमंत्रित केलेल्या पाहुण्यांना लग्नाच्या मेजवानीस बोलावण्यासाठी आपले दास पाठवले, पण त्यांनी येण्याचे नाकारले. ⁴त्याने पुन्हा दुसरे दास पाठवले आणि म्हणाला, ‘आमंत्रित केलेल्यांना सांगा: पाहा, मी माझे भोजन तयार केले आहे; माझे बैल व पुष्ट जनावरे कापली आहेत, सर्व काही सिद्ध आहे. लग्नाच्या मेजवानीस या.’ ⁵पण त्यांनी लक्ष दिले नाही आणि निघून गेले—कोणी आपल्या शेतावर, तर कोणी आपल्या व्यापारावर, ⁶आणि बाकीच्यांनी त्याच्या दासांना धरले, त्यांच्याशी दुर्व्यवहार केला आणि त्यांना ठार मारले. ⁷राजा संतापला; त्याने आपले सैन्य पाठवून त्या खुनी लोकांचा नाश केला आणि त्यांचे नगर जाळून टाकले. ⁸मग त्याने आपल्या दासांना सांगितले, ‘लग्न सिद्ध आहे, पण आमंत्रित केलेले लोक योग्य नव्हते. ⁹म्हणून मुख्य रस्त्यांवर जा आणि जितके सापडतील तितक्यांना लग्नाच्या मेजवानीस आमंत्रित करा.’ ¹⁰ते दास रस्त्यांवर बाहेर गेले आणि जे कोणी सापडले—वाईट व चांगले—त्या सर्वांना एकत्र आणले; आणि लग्नाचा मंडप पाहुण्यांनी भरून गेला.

¹¹“पण राजा पाहुण्यांना पाहण्यासाठी आत आला तेव्हा त्याला एक मनुष्य दिसला, ज्याने लग्नाचा पोशाख घातला नव्हता. ¹²त्याने विचारले, ‘मित्रा, लग्नाच्या पोशाखाशिवाय तू येथे कसा आत आलास?’ तो निरुत्तर झाला. ¹³मग राजाने दासांना सांगितले, ‘याचे हात व पाय बांधा आणि याला बाहेरील अंधारात टाका; तेथे रडणे व दात खाणे चालेल.’ ¹⁴कारण पुष्कळ बोलावलेले आहेत, पण थोडके निवडलेले आहेत.”

आमच्या पित्याचे जे आहे ते त्याला द्या

¹⁵मग परूशी गेले आणि त्याला त्याच्याच बोलण्यात कसे अडकवावे याविषयी त्यांनी कट रचला.

¹⁶त्यांनी हेरोदी लोकांबरोबर आपले शिष्य त्याच्याकडे पाठवले आणि म्हटले, “गुरुजी, आम्हांला ठाऊक आहे की आपण सत्यवादी आहात आणि देवाचा मार्ग खरेपणाने शिकवता; आपण कोणाची भीड धरत नाही, कारण आपण माणसांचा दर्जा पाहून त्यांचा न्याय करत नाही. ¹⁷तर आम्हांला सांगा, आपल्याला काय वाटते: कैसराला कर देणे योग्य आहे की नाही?”

¹⁸पण येशूने त्यांचा दुष्टपणा ओळखून म्हटले, “ढोंग्यांनो, तुम्ही माझी परीक्षा का पाहता? ¹⁹करासाठी वापरले जाणारे नाणे मला दाखवा.” तेव्हा त्यांनी त्याच्याकडे एक दीनार आणले.

²⁰तो त्यांना म्हणाला, “ही प्रतिमा व हा लेख कोणाचा आहे?”

²¹ते म्हणाले, “कैसराचा.” मग तो त्यांना म्हणाला, “तर मग जे कैसराचे आहे ते कैसराला, आणि जे आमच्या पित्याचे आहे ते आमच्या पित्याला द्या.”

²²हे ऐकून ते थक्क झाले; आणि ते त्याला सोडून निघून गेले.

आमचा पिता जिवंतांचा देव आहे

²³त्याच दिवशी सदूकी त्याच्याकडे आले—जे म्हणतात की पुनरुत्थान नाही—आणि त्यांनी त्याला विचारले, ²⁴ते म्हणाले, “गुरुजी, मोशेने सांगितले: जर एखादा मनुष्य निपुत्रिक मरण पावला, तर त्याच्या भावाने त्या विधवेशी लग्न करून आपल्या भावासाठी संतती उत्पन्न करावी. ²⁵आमच्यांत सात भाऊ होते. पहिल्याने लग्न केले व तो मेला, आणि निपुत्रिक असल्यामुळे त्याने आपली पत्नी आपल्या भावासाठी ठेवली. ²⁶तसाच दुसरा व तिसरा, सातव्यापर्यंत झाला. ²⁷सर्वांच्या शेवटी ती स्त्रीही मरण पावली. ²⁸तर मग पुनरुत्थानात ती त्या सातांपैकी कोणाची पत्नी होईल? कारण त्या सर्वांनी तिला पत्नी केले होते.”

²⁹येशूने उत्तर दिले, “तुमची चूक होत आहे—तुम्हांला ना शास्त्रलेख ठाऊक, ना आमच्या पित्याचे सामर्थ्य. ³⁰कारण पुनरुत्थानात लोक ना लग्न करतात, ना त्यांचे लग्न लावले जाते, तर ते स्वर्गातील देवदूतांसारखे असतात. ³¹आता, मेलेल्यांच्या पुनरुत्थानाविषयी—आमच्या पित्याने तुम्हांला जे सांगितले ते तुम्ही वाचले नाही काय:

³²‘मी अब्राहामाचा, इसहाकाचा व याकोबाचा देव आहे’? तो मेलेल्यांचा नव्हे, तर जिवंतांचा देव आहे.”

³³आणि लोकसमुदायांनी हे ऐकले तेव्हा ते त्याच्या शिकवणीने थक्क झाले.

तुमच्याजवळ जे काही आहे त्या सर्वांनिशी तुमच्या पित्यावर प्रीति करा

³⁴पण त्याने सदूक्यांना निरुत्तर केले हे ऐकून परूशी एकत्र जमले. ³⁵आणि त्यांच्यांतील एका नियमशास्त्रज्ञाने त्याची परीक्षा पाहण्यासाठी त्याला प्रश्न विचारला: ³⁶“गुरुजी, नियमशास्त्रात कोणती आज्ञा मोठी आहे?”

³⁷तो त्याला म्हणाला, “तू आपल्या संपूर्ण अंतःकरणाने, आपल्या संपूर्ण जिवाने आणि आपल्या संपूर्ण मनाने आपल्या पित्यावर प्रीति कर. ³⁸हीच मोठी व पहिली आज्ञा आहे. ³⁹आणि तिच्यासारखी दुसरी अशी: तू आपल्या शेजाऱ्यावर स्वतःसारखी प्रीति कर. ⁴⁰या दोन आज्ञांवर संपूर्ण नियमशास्त्र व संदेष्ट्यांचे लिखाण अवलंबून आहे.”

ख्रिस्त कोणाचा पुत्र आहे?

⁴¹परूशी एकत्र जमले असताना येशूने त्यांना विचारले, ⁴²“ख्रिस्ताविषयी तुम्हांला काय वाटते? तो कोणाचा पुत्र आहे?” ते त्याला म्हणाले, “दावीदाचा.”

⁴³त्याने त्यांना विचारले, “तर मग दावीद पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने त्याला प्रभु का म्हणतो? कारण तो म्हणतो,

⁴⁴‘आमच्या पित्याने माझ्या प्रभूला म्हटले, “मी तुझ्या शत्रूंना तुझ्या पायांखाली घालीपर्यंत तू माझ्या उजव्या हाताला बैस”’?

⁴⁵तर मग दावीद ख्रिस्ताला प्रभु म्हणतो, तर ख्रिस्त त्याचा पुत्र कसा असेल?”

⁴⁶त्याला उत्तरादाखल कोणी एक शब्दही बोलू शकला नाही; आणि त्या दिवसापासून त्याला आणखी काही विचारण्याचे धाडस कोणी केले नाही.