शांतीचा द्वेष करणाऱ्यांमध्ये
आरोहणाचे गीत.
एक प्रवासी अशा लोकांमध्ये राहून कंटाळला आहे, जे त्याच्या शांतीच्या बोलण्याला युद्धाने उत्तर देतात. तो खोटे बोलणाऱ्या जिभांविषयी आपल्या पित्याकडे तक्रार करतो, त्याला योद्ध्याचे बाण आणि जळते निखारे यांच्या चित्राने उत्तर मिळते, आणि तो आपल्या परदेशवासाचे नाव सांगतो: मेशेख, केदारचे तंबू.
120 1माझ्या संकटात मी आमच्या पित्याला हाक मारली, आणि त्याने मला उत्तर दिले.
2हे माझ्या पित्या, लबाड ओठांपासून, कपटी जिभेपासून मला सोडव. 3आमचा पिता तुला काय देईल, आणि हे कपटी जिभे, तो तुला आणखी काय जोडून देईल? 4योद्ध्याचे तीक्ष्ण केलेले बाण, रतम झाडाच्या धगधगत्या निखाऱ्यांसह. a a v4 रतम हे एक वाळवंटी झुडूप आहे, ज्याचा कोळसा अतिशय तीव्रतेने आणि फार दीर्घकाळ जळतो.
5माझ्यासाठी किती दुःख, की मी मेशेखात राहतो, की मी केदारच्या तंबूंमध्ये वस्ती करतो! b b v5 मेशेख हे फार उत्तरेस आणि केदार हे अरबी वाळवंटात फार आग्नेयेस होते — ज्ञात जगाच्या परस्परविरुद्ध टोकांवरील ठिकाणे, शत्रुत्व करणाऱ्या परक्यांनी वेढलेल्या जीवनाचे चित्र रेखाटण्यासाठी एकत्र नावे घेतलेली. 6शांतीचा द्वेष करणाऱ्यांमध्ये मी फार काळ राहिलो आहे. 7मी शांतीच्या बाजूचा आहे; पण जेव्हा मी बोलतो, तेव्हा ते युद्धाच्या बाजूचे असतात.