स्तोत्रसंहिता 91

91 ¹जो परात्पर देवाच्या आश्रयात राहतो, तो सर्वसमर्थाच्या छायेत विसावा घेईल.

²मी माझ्या पित्याविषयी म्हणेन, “तो माझा आश्रय व माझा दुर्ग आहे, माझा पिता, ज्याच्यावर मी भरवसा ठेवतो.”

³खरोखर तो तुला पारध्याच्या सापळ्यातून व प्राणघातक रोगातून सोडवील. ⁴तो तुला आपल्या पिसांनी झाकील, आणि त्याच्या पंखांखाली तुला आश्रय मिळेल; त्याची सत्यता ही तुझी ढाल व तटबंदी आहे. ⁵रात्रीच्या भयाचे तुला भय वाटणार नाही, दिवसा उडणाऱ्या बाणाचेही नाही, ⁶अंधारात संचार करणाऱ्या रोगाचे नाही, दुपारी नाश करणाऱ्या मरीचेही नाही. ⁷तुझ्या बाजूला हजार पडतील, तुझ्या उजव्या हाताला दहा हजार, तरी ते तुझ्याजवळ येणार नाही. ⁸तू फक्त पाहशील आणि दुष्टांना मिळणारी शिक्षा तुझ्या दृष्टीस पडेल.

⁹तू माझ्या पित्याला आपला आश्रय केले आहेस—परात्पर देवाला आपले निवासस्थान, ¹⁰तुझ्यावर कोणतेही अरिष्ट येणार नाही, तुझ्या तंबूजवळ कोणतीही मरी येणार नाही. ¹¹कारण तो तुझ्याविषयी आपल्या दूतांना आज्ञा देईल, की त्यांनी तुझ्या सर्व मार्गांत तुझे रक्षण करावे. ^a a v11 जेव्हा मोह पाडणाऱ्याने रानात येशूची परीक्षा घेतली, तेव्हा त्याने हेच वचन उद्धृत केले — पित्याच्या संरक्षणाच्या अभिवचनाला एका आव्हानात विपर्यस्त करून. येशूने, खरा पुत्र या नात्याने, आपल्या पित्याची परीक्षा न पाहता त्याच्यावर भरवसा ठेवला. ¹²ते तुला आपल्या हातांवर उचलून धरतील, यासाठी की तुझा पाय दगडावर आपटू नये. ¹³तू सिंहावर व नागावर पाय ठेवशील; तू तरुण सिंहाला व सर्पाला पायदळी तुडवशील.

¹⁴“तो प्रेमाने मला बिलगून राहतो, म्हणून मी त्याला सोडवीन; मी त्याला उच्च स्थानी ठेवीन, कारण त्याला माझे नाव ठाऊक आहे. ¹⁵तो मला हाक मारील आणि मी त्याला उत्तर देईन; संकटकाळी मी त्याच्याबरोबर असेन; मी त्याला सोडवीन आणि त्याचा सन्मान करीन. ¹⁶दीर्घायुष्याने मी त्याला तृप्त करीन आणि त्याला माझे तारण दाखवीन.”