रूथ 3

3 ¹मग तिची सासू नामी तिला म्हणाली, "माझ्या मुली, तुझे कल्याण व्हावे म्हणून मी तुझ्यासाठी विसाव्याचे घर शोधू नये काय? ²ज्याच्या तरुण दासींबरोबर तू होतीस तो बवाज आपला नातलग नाही काय? आज रात्री तो खळ्यावर जवाची उपणणी करीत आहे. ³तर तू स्नान कर, सुगंधी द्रव्य लाव, आपला शेला पांघर आणि खळ्यावर जा; पण तो मनुष्य खाऊनपिऊन संपवीपर्यंत त्याला तू दिसू नको. ⁴तो झोपला म्हणजे ज्या ठिकाणी झोपतो ते नीट लक्षात ठेव; मग जाऊन त्याच्या पायांवरचे पांघरूण उघडून तेथे झोप—मग तो तुला काय करावे ते सांगेल."

⁵रूथ तिला म्हणाली, "तू सांगतेस ते सर्व मी करीन." ⁶मग ती खळ्यावर गेली आणि आपल्या सासूने तिला सांगितल्याप्रमाणे तिने सर्व केले. ⁷बवाजाने खाल्ले, प्याले आणि त्याचे मन प्रसन्न झाले; मग तो धान्याच्या राशीच्या टोकाशी झोपला. तेव्हा ती चोरपावलांनी आली, तिने त्याच्या पायांवरचे पांघरूण उघडले आणि तेथे झोपली. ⁸मध्यरात्री तो मनुष्य दचकला, कुशी वळवली, तो पाहतो तर त्याच्या पायांशी एक स्त्री झोपलेली होती! ⁹त्याने विचारले, "तू कोण आहेस?" ती म्हणाली, "मी रूथ, आपली दासी. आपल्या शेल्याचा पदर आपल्या दासीवर पांघरा, कारण आपण उद्धारकर्ते नातलग आहात." ^a a v9 एखाद्यावर वस्त्राचा पदर पांघरणे ही विवाहाची व संरक्षणाची विनंती होती.

¹⁰तो म्हणाला, "माझ्या मुली, आमच्या पित्याकडून तू आशीर्वादित हो. गरीब असो की श्रीमंत, तरुणांच्या मागे तू लागली नाहीस; म्हणून तुझी ही शेवटली दया पहिलीपेक्षा अधिक चांगली आहे. ¹¹तर आता, माझ्या मुली, भिऊ नको. तू जे मागशील ते सर्व मी करीन, कारण तू सद्गुणी स्त्री आहेस हे माझ्या सगळ्या गावाला ठाऊक आहे. ¹²आता खरे आहे की मी उद्धारकर्ता नातलग आहे, तरी माझ्यापेक्षाही जवळचा एक उद्धारकर्ता नातलग आहे. ¹³आज रात्री येथेच राहा. सकाळी जर तो तुझा उद्धार करील—तर बरे, त्याला उद्धार करू दे. पण जर त्याची इच्छा नसेल, तर आमचा पिता जिवंत आहे त्याची शपथ, मीच तुझा उद्धार करीन. सकाळपर्यंत झोप."

¹⁴मग ती सकाळपर्यंत त्याच्या पायांशी झोपली आणि कोणी कोणाला ओळखू शकेल इतके उजाडण्यापूर्वीच उठली; कारण तो म्हणाला होता, "खळ्यावर एक स्त्री आली होती हे कोणालाही कळता कामा नये." ¹⁵तो म्हणाला, "तू पांघरलेली चादर आण आणि ती धर." तिने ती धरली, तेव्हा त्याने सहा माप जव मोजून तिच्यावर ठेवले आणि तो नगरात गेला.

¹⁶रूथ आपल्या सासूकडे आली तेव्हा नामीने विचारले, "माझ्या मुली, काय झाले?" तेव्हा त्या मनुष्याने तिच्यासाठी जे जे केले ते सर्व तिने सांगितले. ¹⁷ती म्हणाली, "त्याने मला हे सहा माप जव दिले आणि म्हणाला, ‘तू आपल्या सासूकडे रिकाम्या हाताने परत जाऊ नको.’"

¹⁸नामी म्हणाली, "माझ्या मुली, याचा शेवट काय होतो हे कळेपर्यंत थांब; कारण तो मनुष्य आज हे प्रकरण निकालात काढल्याशिवाय स्वस्थ बसणार नाही."