ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹੈ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ: ਗਿੱਤੀਥ ਦੇ ਰਾਗ ਉੱਤੇ। ਦਾਊਦ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ।
ਰਾਤ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਜ਼ਬੂਰ-ਲੇਖਕ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਅਜਿਹੇ ਨਿੱਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੁੱਧ ਹੀ ਕਿਉਂ ਲਵੇ। ਜਵਾਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਾ ਮੁਕਟ ਪਹਿਨਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੇ।
8 1ਹੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹੈ! ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰੱਖੀ ਹੈ। 2ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਦੇ ਨਿਆਣਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਵੇਂ। 3ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵੱਲ, ਤੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਤੂੰ ਥਾਪੇ ਹਨ, 4ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਆਦਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? a a v4 ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਦਾ ਲਿਖਾਰੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਲਈ ਸੁਰਗ-ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤਾਜਿਆ ਗਿਆ (ਇਬਰਾਨੀਆਂ 2:6-9)। 5ਤਾਂ ਵੀ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰਗੀ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਨੀਵਾਂ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜਿਆ। 6ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਹਕੂਮਤ ਦਿੱਤੀ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ: 7ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਬਲਦ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ, 8ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ, ਜੋ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। 9ਹੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹੈ!
