ஆதியாகமம் 24

24 ¹ஆபிரகாம் வயது சென்று முதிர்ந்தவனாயிருந்தான்; எங்கள் பிதா ஆபிரகாமை எல்லாவற்றிலும் ஆசீர்வதித்திருந்தார். ²ஆபிரகாம் தன் வீட்டிலுள்ள எல்லாவற்றையும் விசாரித்துவந்த தன் மூத்த ஊழியக்காரனை நோக்கி, “உன் கையை என் தொடையின் கீழ் வை; ^a a v2 தொடையின்கீழ்க் கையை வைப்பது, ஒரு பரிசுத்தமான, கட்டுப்படுத்தும் ஆணையை உறுதிப்படுத்துவதற்கான பூர்வகால அடையாளச் செயலாகும். ³நான் வாழுகிற இந்தக் கானானியரின் குமாரத்திகளில் என் மகனுக்குப் பெண்கொள்ளாதபடிக்கு, வானத்திற்கும் பூமிக்கும் பிதாவானவர்பேரில் நான் உன்னை ஆணையிடச் செய்கிறேன்; ⁴நீ என் தேசத்துக்கும் என் இனத்தாரிடத்துக்கும் போய், என் மகனாகிய ஈசாக்குக்குப் பெண்கொள்ளவேண்டும்” என்றான்.

⁵அதற்கு அந்த ஊழியக்காரன், “அந்தப் பெண் இந்தத் தேசத்துக்கு என்னுடன் வர மனதில்லாதிருந்தால், நீர் விட்டுவந்த தேசத்துக்கு உம்முடைய மகனை நான் திரும்பக் கொண்டுபோகவேண்டுமா?” என்று கேட்டான்.

⁶அதற்கு ஆபிரகாம், “நீ என் மகனை அங்கே திரும்பக் கொண்டுபோகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரு. ⁷என் தகப்பன் வீட்டிலும் என் இனத்தார் தேசத்திலும் இருந்து என்னை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, ‘உன் சந்ததிக்கு இந்தத் தேசத்தைக் கொடுப்பேன்’ என்று என்னோடே பேசி ஆணையிட்ட எங்கள் பிதா, வானத்தின் பிதாவானவர், தம்முடைய தூதனை உனக்கு முன்பாக அனுப்புவார்; நீ அங்கேயிருந்து என் மகனுக்குப் பெண்கொள்வாய். ⁸அந்தப் பெண் உன்னுடன் வர மனதில்லாதிருந்தால், அப்பொழுது நீ என் ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்பாய்; ஆனாலும் என் மகனை மாத்திரம் அங்கே திரும்பக் கொண்டுபோகவேண்டாம்” என்றான்.

⁹அப்பொழுது அந்த ஊழியக்காரன் தன் எஜமானாகிய ஆபிரகாமுடைய தொடையின்கீழ்த் தன் கையை வைத்து, இந்தக் காரியத்தைக்குறித்து அவனுக்கு ஆணையிட்டுக் கொடுத்தான். ¹⁰பின்பு அந்த ஊழியக்காரன் தன் எஜமானுடைய ஒட்டகங்களில் பத்து ஒட்டகங்களையும், தன் எஜமானுடைய சகல உடைமைகளிலும் சிலவற்றைத் தன் கையிலே எடுத்துக்கொண்டு, எழுந்து புறப்பட்டு, நாகோருடைய ஊராகிய ஆராம்நகராயீமுக்குப் போனான். ^b b v10 ஆராம்நகராயீம் என்பதற்கு “இரண்டு நதிகளின் ஆராம்” என்று பொருள் — ஆபிரகாமின் இனத்தார் இன்னும் வாழ்ந்துவந்த வடக்கு மெசொப்பொத்தாமியாவிலுள்ள ஒரு பிரதேசம். ¹¹ஸ்திரீகள் தண்ணீர் மொள்ளப் புறப்பட்டுவரும் சாயங்கால வேளையிலே அவன் ஊருக்கு வெளியே தண்ணீர்த் துரவண்டையில் ஒட்டகங்களை மடக்கினான். ¹²அப்பொழுது அவன், “என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவே, இன்று எனக்குக் காரியம் கைகூடிவரச்செய்து, என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமுக்கு உம்முடைய உறுதியான அன்பைக் காண்பியும். ¹³இதோ, நான் இந்த நீரூற்றண்டையில் நிற்கிறேன்; இந்த ஊராரின் குமாரத்திகள் தண்ணீர் மொள்ளப் புறப்பட்டு வருகிறார்கள். ¹⁴நான் எந்தப் பெண்ணை நோக்கி, ‘உன் குடத்தைச் சாய்த்து நான் குடிக்கத் தா’ என்று சொல்லும்போது, அவள், ‘குடியும், உம்முடைய ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் காட்டுவேன்’ என்று சொல்லுகிறாளோ, அவளே நீர் உம்முடைய ஊழியனாகிய ஈசாக்குக்கு நியமித்தவளாயிருக்கட்டும்; என் எஜமானுக்கு நீர் உறுதியான அன்பைக் காண்பித்தீர் என்பதை அதினால் அறிந்துகொள்ளுவேன்” என்றான்.

¹⁵அவன் பேசி முடிக்கிறதற்குள்ளே, இதோ, ஆபிரகாமின் சகோதரனாகிய நாகோரின் மனைவி மில்க்காளுடைய குமாரனாகிய பெத்துவேலின் மகள் ரெபெக்காள் தன் தோள்மேல் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். ¹⁶அந்தப் பெண் மிகுந்த சவுந்தரிய ரூபமுள்ளவளும், ஒரு புருஷனும் அறியாத கன்னிகையுமாயிருந்தாள்; அவள் நீரூற்றில் இறங்கி, தன் குடத்தை நிரப்பிக்கொண்டு ஏறிவந்தாள். ¹⁷அப்பொழுது அந்த ஊழியக்காரன் அவளுக்கு எதிராக ஓடி, “உன் குடத்திலுள்ள தண்ணீரில் கொஞ்சம் நான் குடிக்கத் தரவேண்டும்” என்றான்.

¹⁸அதற்கு அவள், “குடியும், என் ஆண்டவனே” என்று சொல்லி, சீக்கிரமாய்த் தன் குடத்தைத் தன் கையில் இறக்கி, அவனுக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தாள். ¹⁹அவனுக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தபின், “உம்முடைய ஒட்டகங்கள் குடித்துத் தீருமளவும், அவைகளுக்கும் நான் தண்ணீர் மொண்டு வார்ப்பேன்” என்று சொல்லி, ²⁰சீக்கிரமாய்த் தன் குடத்துத் தண்ணீரைத் தொட்டியிலே ஊற்றிவிட்டு, இன்னும் மொள்ளத் துரவண்டைக்கு ஓடி, அவனுடைய ஒட்டகங்களுக்கெல்லாம் தண்ணீர் மொண்டு வார்த்தாள்.

²¹அந்த மனிதன், எங்கள் பிதா தன் பிரயாணத்தை வாய்க்கப்பண்ணினாரோ இல்லையோ என்று அறியும்படி, மவுனமாய் அவளை உற்றுப்பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். ²²ஒட்டகங்கள் குடித்துத் தீர்ந்தபின், அந்த மனிதன் ஏறக்குறைய ஒரு அவுன்ஸில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு நிறையுள்ள ஒரு பொன் மூக்குத்தியையும், அவளுடைய மணிக்கட்டுகளுக்கு ஏறக்குறைய நான்கு அவுன்ஸ் நிறையுள்ள இரண்டு பொன் வளையல்களையும் எடுத்து, ²³“நீ யாருடைய மகள்? எனக்குச் சொல்; உன் தகப்பன் வீட்டில் நாங்கள் இராத்தங்குகிறதற்கு இடம் உண்டா?” என்று கேட்டான்.

²⁴அதற்கு அவள், “நான் மில்க்காள் நாகோருக்குப் பெற்ற குமாரனாகிய பெத்துவேலின் மகள்” என்று சொல்லி, ²⁵மேலும், “எங்களிடத்தில் வைக்கோலும் தீவனமும் ஏராளமாய் உண்டு, இராத்தங்குகிறதற்கு இடமும் உண்டு” என்றாள்.

²⁶அப்பொழுது அந்த மனிதன் தலைகுனிந்து, எங்கள் பிதாவைப் பணிந்துகொண்டு, ²⁷“என் எஜமானுக்குத் தம்முடைய உறுதியான அன்பையும் உண்மையையும் விட்டுவிடாத என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவாகிய எங்கள் பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம்; நானோ, என் எஜமானுடைய இனத்தாரின் வீட்டுக்கு எங்கள் பிதா என்னை வழிநடத்திக்கொண்டு வந்தார்” என்றான்.

²⁸பின்பு அந்தப் பெண் ஓடிப்போய், இந்தச் செய்திகளைத் தன் தாயின் வீட்டாருக்கு அறிவித்தாள். ²⁹ரெபெக்காளுக்கு லாபான் என்னும் பேருள்ள ஒரு சகோதரன் இருந்தான்; அந்த லாபான் நீரூற்றண்டையிலிருந்த அந்த மனிதனிடத்துக்கு ஓடினான். ³⁰அவன் அந்த மூக்குத்தியையும் தன் சகோதரியின் கைகளிலுள்ள வளையல்களையும் கண்டு, “அந்த மனிதன் என்னிடத்தில் இப்படிச் சொன்னான்” என்று தன் சகோதரியாகிய ரெபெக்காள் சொன்னதைக் கேட்டபோது, அந்த மனிதனிடத்துக்குப் போனான்; இதோ, அவன் நீரூற்றண்டையில் ஒட்டகங்களின் அருகே நின்றுகொண்டிருந்தான். ³¹அப்பொழுது அவன், “தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரே, உள்ளே வாரும்; நீர் வெளியே நிற்பானேன்? வீட்டையும் ஒட்டகங்களுக்கு இடத்தையும் நான் ஆயத்தம்பண்ணியிருக்கிறேன்” என்றான். ³²அப்பொழுது அந்த மனிதன் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்தான்; ஒட்டகங்களின் பொதிகள் இறக்கப்பட்டன; ஒட்டகங்களுக்கு வைக்கோலும் தீவனமும், அவனுடைய கால்களையும் அவனோடிருந்த மனிதரின் கால்களையும் கழுவத் தண்ணீரும் கொடுக்கப்பட்டது. ³³அவனுக்கு முன்பாகப் போஜனம் வைக்கப்பட்டது; ஆனாலும் அவன், “நான் சொல்லவேண்டிய காரியத்தைச் சொல்லுமுன், சாப்பிடமாட்டேன்” என்றான். அதற்கு லாபான், “சொல்லும்” என்றான்.

³⁴அப்பொழுது அவன், “நான் ஆபிரகாமுடைய ஊழியக்காரன். ³⁵எங்கள் பிதா என் எஜமானை மிகவும் ஆசீர்வதித்து, அவரைப் பெருகப்பண்ணி, அவருக்கு ஆடுமாடுகளையும், வெள்ளியையும், பொன்னையும், வேலைக்காரரையும், வேலைக்காரிகளையும், ஒட்டகங்களையும், கழுதைகளையும் கொடுத்திருக்கிறார். ³⁶என் எஜமானுடைய மனைவியாகிய சாராள் முதிர்வயதிலே என் எஜமானுக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றாள்; அவர் தமக்குள்ள எல்லாவற்றையும் ஈசாக்குக்குக் கொடுத்திருக்கிறார். ³⁷என் எஜமான் என்னை ஆணையிடச் செய்து சொன்னதாவது: ‘நான் வாழுகிற தேசத்தாராகிய கானானியரின் குமாரத்திகளில் என் மகனுக்குப் பெண்கொள்ளாமல், ³⁸என் தகப்பன் வீட்டுக்கும் என் இனத்தாரிடத்துக்கும் போய், என் மகனுக்குப் பெண்கொள்ளக்கடவாய்’ என்றார். ³⁹அப்பொழுது நான் என் எஜமானை நோக்கி, ‘அந்தப் பெண் ஒருவேளை என்னுடன் வராதிருக்கலாமே’ என்றேன். ⁴⁰அதற்கு அவர், ‘நான் எவருக்கு முன்பாக நடந்துகொண்டு வந்தேனோ அந்த எங்கள் பிதா, தம்முடைய தூதனை உன்னோடேகூட அனுப்பி, உன் பிரயாணத்தை வாய்க்கப்பண்ணுவார்; நீ என் இனத்தாரிடத்திலும் என் தகப்பன் வீட்டிலும் என் மகனுக்குப் பெண்கொள்வாய். ⁴¹நீ என் இனத்தாரிடத்தில் போய்ச் சேரும்போது என் ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்பாய்; அவர்கள் அவளை உனக்குக் கொடுக்கமாட்டோம் என்றால், அப்பொழுதும் நீ என் ஆணைக்கு நீங்கலாயிருப்பாய்’ என்றார். ⁴²இன்று நான் நீரூற்றண்டையில் வந்தபோது, ‘என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவே, நீர் என் பிரயாணத்தை வாய்க்கப்பண்ண சித்தமாயிருந்தால், ⁴³இதோ, நான் இந்த நீரூற்றண்டையில் நிற்கிறேன்; தண்ணீர் மொள்ள வரப்போகிற பெண்ணை நான் நோக்கி, “உன் குடத்திலுள்ள தண்ணீரில் கொஞ்சம் எனக்குக் குடிக்கத் தா” என்று சொல்லும்போது, ⁴⁴அவள் என்னை நோக்கி, “நீர் குடியும், உம்முடைய ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் மொண்டு வார்ப்பேன்” என்று சொல்வாளானால், அவளே எங்கள் பிதா என் எஜமானுடைய மகனுக்கு நியமித்த பெண்ணாயிருக்கட்டும்’ என்றேன். ⁴⁵நான் என் இருதயத்தில் இப்படி விண்ணப்பம்பண்ணி முடிக்கிறதற்குள்ளே, இதோ, ரெபெக்காள் தன் தோள்மேல் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டுவந்து, நீரூற்றில் இறங்கித் தண்ணீர் மொண்டாள்; அப்பொழுது நான் அவளை நோக்கி, ‘எனக்குக் குடிக்கத் தா’ என்றேன். ⁴⁶அவள் சீக்கிரமாய்த் தன் தோள்மேலிருந்த குடத்தை இறக்கி, ‘குடியும், உம்முடைய ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் காட்டுவேன்’ என்றாள்; நான் குடித்தேன்; ஒட்டகங்களுக்கும் அவள் தண்ணீர் காட்டினாள். ⁴⁷அப்பொழுது நான் அவளை நோக்கி, ‘நீ யாருடைய மகள்?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள், ‘நான் மில்க்காள் நாகோருக்குப் பெற்ற குமாரனாகிய பெத்துவேலின் மகள்’ என்றாள்; அப்பொழுது நான் அவளுடைய மூக்கிலே மூக்குத்தியையும், அவளுடைய கைகளிலே வளையல்களையும் போட்டு, ⁴⁸தலைகுனிந்து, எங்கள் பிதாவைப் பணிந்துகொண்டு, என் எஜமானுடைய மகனுக்கு என் எஜமானுடைய சகோதரனின் மகளை மணமுடிக்கும்படி என்னை நேர்வழியிலே நடத்திவந்த என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் பிதாவை ஸ்தோத்தரித்தேன். ⁴⁹இப்பொழுது நீங்கள் என் எஜமானுக்கு உறுதியான அன்பையும் உண்மையையும் காண்பிக்க மனதுள்ளவர்களானால், எனக்குச் சொல்லுங்கள்; இல்லையென்றால், அதையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; அப்பொழுது நான் வலதுபுறமாவது இடதுபுறமாவது திரும்பிக்கொள்வேன்” என்றான்.

⁵⁰அப்பொழுது லாபானும் பெத்துவேலும் பிரதியுத்தரமாக, “இந்தக் காரியம் தேவனால் உண்டானது; இது நல்லது என்றாவது கெட்டது என்றாவது உமக்குச் சொல்ல எங்களால் ஆகாது. ⁵¹இதோ, ரெபெக்காள் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறாள்; அவளை அழைத்துக்கொண்டுபோம்; எங்கள் பிதா சொன்னபடியே அவள் உம்முடைய எஜமானின் மகனுக்கு மனைவியாகட்டும்” என்றார்கள்.

⁵²ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன் அவர்களுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகத் தரையில் விழுந்து பணிந்துகொண்டான். ⁵³பின்பு அந்த ஊழியக்காரன் வெள்ளியாபரணங்களையும், பொன்னாபரணங்களையும், வஸ்திரங்களையும் எடுத்து, ரெபெக்காளுக்குக் கொடுத்தான்; அவளுடைய சகோதரனுக்கும் தாய்க்கும் விலையேறப்பெற்ற வெகுமதிகளையும் கொடுத்தான். ⁵⁴பின்பு அவனும் அவனோடிருந்த மனிதரும் புசித்துக் குடித்து, அன்று இரவு அங்கே தங்கினார்கள்; காலமே எழுந்திருந்தபோது, அவன், “என் எஜமானிடத்துக்கு என்னை அனுப்பிவிடுங்கள்” என்றான்.

⁵⁵அதற்கு அவளுடைய சகோதரனும் தாயும், “பெண் சிலநாள் அல்லது பத்துநாளாகிலும் எங்களோடிருந்து, பின்பு போகட்டும்” என்றார்கள்.

⁵⁶அதற்கு அவன், “என்னைத் தாமதிக்கப்பண்ணாதேயுங்கள்; எங்கள் பிதா என் பிரயாணத்தை வாய்க்கப்பண்ணினாரே; நான் என் எஜமானிடத்துக்குப் போகும்படி என்னை அனுப்பிவிடுங்கள்” என்றான்.

⁵⁷அப்பொழுது அவர்கள், “பெண்ணை அழைத்து, அவளிடத்தில் கேட்போம்” என்று சொல்லி, ⁵⁸ரெபெக்காளை அழைத்து, “நீ இந்த மனிதனோடேகூடப் போகிறாயா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், “போகிறேன்” என்றாள்.

⁵⁹அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் சகோதரியாகிய ரெபெக்காளையும், அவளுடைய தாதியையும், ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனையும், அவனோடிருந்த மனிதரையும் அனுப்பிவிட்டார்கள். ⁶⁰அவர்கள் ரெபெக்காளை ஆசீர்வதித்து, “எங்கள் சகோதரியே, நீ கோடானுகோடி பேருக்குத் தாயாவாயாக; உன் சந்ததியார் தங்களைப் பகைக்கிறவர்களுடைய நகரங்களைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வார்களாக” என்றார்கள். ^c c v60 எதிரியின் வாசலைக் கைப்பற்றுவது அவர்களுடைய அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதாகும்; ரெபெக்காளுடைய சந்ததியார் தங்களை எதிர்க்கிறவர்களை மேற்கொள்வார்கள் என்று இந்த ஆசீர்வாதம் விண்ணப்பிக்கிறது.

⁶¹அப்பொழுது ரெபெக்காளும் அவளுடைய பணிவிடைப் பெண்களும் எழுந்து, ஒட்டகங்கள்மேல் ஏறி, அந்த மனிதனுக்குப் பின்சென்றார்கள்; இப்படி அந்த ஊழியக்காரன் ரெபெக்காளை அழைத்துக்கொண்டு பிரயாணமானான்.

⁶²ஈசாக்கு தென்தேசத்தில் குடியிருந்தபடியால், அவன் பேயெர்லகாய்ரோயி என்னும் இடத்திலிருந்து வந்திருந்தான். ⁶³ஈசாக்கு சாயங்கால வேளையிலே தியானம்பண்ணும்படி வெளியிலே போயிருந்தான்; அவன் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்த்தபோது, இதோ, ஒட்டகங்கள் வருகிறதைக் கண்டான். ⁶⁴ரெபெக்காளும் தன் கண்களை ஏறெடுத்து, ஈசாக்கைக் கண்டபோது, ஒட்டகத்தைவிட்டு இறங்கி, ⁶⁵ஊழியக்காரனை நோக்கி, “நமக்கு எதிராக வயல்வெளியில் நடந்துவருகிற அந்த மனிதன் யார்?” என்று கேட்டாள். அதற்கு ஊழியக்காரன், “அவர்தான் என் எஜமான்” என்றான்; அப்பொழுது அவள் தன் முக்காட்டை எடுத்துத் தன்னை மூடிக்கொண்டாள்.

⁶⁶அப்பொழுது ஊழியக்காரன் தான் செய்த எல்லாக் காரியங்களையும் ஈசாக்குக்கு விவரித்துச் சொன்னான். ⁶⁷பின்பு ஈசாக்கு அவளைத் தன் தாயாகிய சாராளுடைய கூடாரத்திற்குள் அழைத்துக்கொண்டுபோய், ரெபெக்காளை விவாகம்பண்ணி, அவளை நேசித்தான்; ஈசாக்கு தன் தாயின் மரணத்திற்குப்பின் ஆறுதலடைந்தான்.