யோவான் 6

அதிகாரம் 6.

6 ¹இதற்குப் பின்பு, இயேசு கலிலேயாக் கடலின் அக்கரைக்குச் சென்றார்; இது திபேரியாக் கடல் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ²அவர் நோயாளிகளுக்குச் செய்த அற்புத அடையாளங்களைக் கண்டதால், ஏராளமான ஜனக்கூட்டம் அவரைப் பின்தொடர்ந்தது. ³இயேசு மலையின்மேல் ஏறி, தம்முடைய சீஷர்களோடு அங்கே உட்கார்ந்தார். ⁴அப்பொழுது யூதருடைய பண்டிகையாகிய பஸ்கா நெருங்கியிருந்தது.

⁵இயேசு கண்களை ஏறெடுத்து, ஏராளமான ஜனக்கூட்டம் தம்மிடம் வருகிறதைப் பார்த்து, பிலிப்புவை நோக்கி, “இவர்கள் சாப்பிடுவதற்கு அப்பத்தை நாம் எங்கே வாங்கலாம்?” என்று கேட்டார்.

⁶தாம் செய்யப்போவதை அவர் ஏற்கெனவே அறிந்திருந்தும், பிலிப்புவைச் சோதிக்கும்படியே இதைச் சொன்னார்.

⁷பிலிப்பு அவருக்குப் பதிலளித்து, “இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கொஞ்சம் பெறுவதற்குக்கூட இருநூறு நாட்களின் கூலிக்குச் சமமான அப்பம் போதாது” என்றான். ^a a v7 ஒரு தெனாரி என்பது ஏறக்குறைய ஒரு நாளின் கூலி; இருநூறு தெனாரி என்பது ஏறக்குறைய எட்டு மாதங்களின் ஊதியம்.

⁸அவருடைய சீஷர்களில் ஒருவனாகிய சீமோன் பேதுருவின் சகோதரன் அந்திரேயா அவரை நோக்கி, ⁹“இங்கே ஒரு சிறுவனிடம் ஐந்து வாற்கோதுமை அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் உண்டு; ஆனால் இத்தனை பேருக்கு அவை எம்மாத்திரம்?” என்றான்.

¹⁰இயேசு, “ஜனங்களை உட்காரவையுங்கள்” என்றார். அந்த இடத்தில் மிகுதியான புல் இருந்தது; ஆகவே ஏறக்குறைய ஐயாயிரம் ஆண்கள் உட்கார்ந்தார்கள்.

¹¹பின்பு இயேசு அந்த அப்பங்களை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம் செய்து, உட்கார்ந்திருந்தவர்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்; அப்படியே மீன்களையும் அவர்கள் விரும்பினவரையில் கொடுத்தார்.

¹²அவர்கள் திருப்தியடைந்தபோது, அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி, “ஒன்றும் வீணாய்ப் போகாதபடி, மீதியான துண்டுகளைச் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள்” என்றார்.

¹³ஆகவே ஜனங்கள் சாப்பிட்டபின்பு, ஐந்து வாற்கோதுமை அப்பங்களில் மீதியான துண்டுகளை அவர்கள் சேர்த்து, பன்னிரண்டு கூடைகளை நிரப்பினார்கள். ¹⁴இயேசு செய்த அந்த அற்புத அடையாளத்தை ஜனங்கள் கண்டபோது, “உலகத்திற்கு வரவேண்டிய தீர்க்கதரிசி மெய்யாகவே இவர்தான்!” என்றார்கள். ¹⁵அவர்கள் வந்து தம்மை ராஜாவாக்கும்படி பிடித்துக்கொள்ள எண்ணியிருந்ததை அறிந்து, இயேசு மறுபடியும் தனியாக மலைக்கு விலகிச் சென்றார்.

புயலுக்குள்

¹⁶மாலைநேரமானபோது, அவருடைய சீஷர்கள் கடலோரமாய் இறங்கிச் சென்று, ¹⁷ஒரு படகில் ஏறி, கடலின் அக்கரையில் இருந்த கப்பர்நகூமுக்குப் புறப்பட்டார்கள். அப்பொழுது இருட்டிவிட்டிருந்தது, இயேசு அவர்களிடம் இன்னும் வந்திருக்கவில்லை. ¹⁸பலத்த காற்று அடித்ததால், கடல் கொந்தளித்தது. ¹⁹அவர்கள் ஏறக்குறைய மூன்று அல்லது நான்கு மைல் தூரம் தண்டுவலித்துச் சென்றபோது, இயேசு தண்ணீரின்மேல் நடந்து படகருகில் வருகிறதைக் கண்டு பயந்தார்கள்.

²⁰அவரோ அவர்களை நோக்கி, “நான்தான், பயப்படாதிருங்கள்” என்றார்.

²¹அப்பொழுது அவர்கள் மகிழ்ச்சியோடு அவரைப் படகில் ஏற்றிக்கொண்டார்கள்; உடனே அவர்கள் போய்க்கொண்டிருந்த கரையை அந்தப் படகு அடைந்தது.

²²மறுநாள், அக்கரையில் நின்றுகொண்டிருந்த ஜனக்கூட்டம், அங்கே ஒரே ஒரு படகைத் தவிர வேறு படகு இல்லாதிருந்ததையும், இயேசு தம்முடைய சீஷர்களோடு அதில் ஏறாமல், அவருடைய சீஷர்கள் மட்டும் தனியே போனதையும் கண்டார்கள். ²³கர்த்தர் ஸ்தோத்திரம் செய்தபின்பு ஜனங்கள் அப்பம் சாப்பிட்ட இடத்திற்கு அருகே திபேரியாவிலிருந்து வேறு படகுகள் வந்தன. ²⁴இயேசுவும் அவருடைய சீஷர்களும் அங்கே இல்லாததை ஜனக்கூட்டம் கண்டபோது, அவர்களும் படகுகளில் ஏறி, இயேசுவைத் தேடி கப்பர்நகூமுக்குப் போனார்கள். ²⁵கடலின் அக்கரையில் அவரைக் கண்டுபிடித்து, அவர்கள், “ரபி, நீர் எப்பொழுது இங்கே வந்தீர்?” என்று கேட்டார்கள்.

²⁶இயேசு அவர்களுக்குப் பதிலளித்து, “மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீங்கள் அற்புத அடையாளங்களைக் கண்டதால் அல்ல, அப்பங்களைச் சாப்பிட்டுத் திருப்தியடைந்ததால்தான் என்னைத் தேடுகிறீர்கள். ²⁷அழிந்துபோகிற உணவுக்காக அல்ல, நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைத்திருக்கிற உணவுக்காகவே உழையுங்கள்; அதை மனுஷகுமாரன் உங்களுக்குக் கொடுப்பார். ஏனெனில் அவர்மேல் எங்கள் பிதா தமது முத்திரையைப் போட்டிருக்கிறார்” என்றார்.

²⁸அப்பொழுது அவர்கள் அவரை நோக்கி, “எங்கள் பிதாவின் கிரியைகளைச் செய்யும்படி நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும்?” என்றார்கள்.

²⁹இயேசு அவர்களுக்குப் பதிலளித்து, “அவர் அனுப்பினவரை நீங்கள் விசுவாசிப்பதே எங்கள் பிதாவின் கிரியை” என்றார்.

³⁰அப்பொழுது அவர்கள் அவரை நோக்கி, “நாங்கள் கண்டு உம்மை விசுவாசிக்கும்படி என்ன அடையாளத்தைக் காண்பிப்பீர்? என்ன கிரியையைச் செய்வீர்? ³¹‘உண்ணும்படி வானத்திலிருந்து அப்பத்தை அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்’ என்று எழுதியிருக்கிறபடி, எங்கள் முன்னோர்கள் வனாந்தரத்தில் மன்னாவைச் சாப்பிட்டார்கள்” என்றார்கள்.

³²இயேசு அவர்களை நோக்கி, “மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: வானத்திலிருந்து வந்த அப்பத்தை மோசே உங்களுக்குக் கொடுக்கவில்லை; வானத்திலிருந்து வந்த மெய்யான அப்பத்தை என் பிதா உங்களுக்குக் கொடுக்கிறார். ³³ஏனெனில் வானத்திலிருந்து இறங்கி உலகத்திற்கு ஜீவனைக் கொடுக்கிறவரே எங்கள் பிதாவின் அப்பம்” என்றார்.

³⁴அப்பொழுது அவர்கள் அவரை நோக்கி, “ஆண்டவரே, இந்த அப்பத்தை எப்பொழுதும் எங்களுக்குத் தாரும்” என்றார்கள்.

³⁵இயேசு அவர்களை நோக்கி, “ஜீவ அப்பம் நானே; என்னிடம் வருகிறவன் ஒருபோதும் பசியடையான்; என்னை விசுவாசிக்கிறவன் ஒருபோதும் தாகமடையான். ³⁶ஆனாலும் நான் உங்களுக்குச் சொன்னபடியே, நீங்கள் என்னைக் கண்டும் இன்னும் விசுவாசிக்கவில்லை. ³⁷பிதாவானவர் எனக்குக் கொடுக்கிறவர்கள் யாவரும் என்னிடம் வருவார்கள்; என்னிடம் வருகிறவனை நான் ஒருபோதும் புறம்பே தள்ளிவிடமாட்டேன். ³⁸ஏனெனில் என் சொந்த சித்தத்தின்படி செய்யும்படி அல்ல, என்னை அனுப்பினவருடைய சித்தத்தின்படி செய்யவே நான் வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்தேன். ³⁹என்னை அனுப்பினவருடைய சித்தம் என்னவென்றால், அவர் எனக்குக் கொடுத்த யாவரிலும் ஒருவரையும் நான் இழந்துபோகாமல், கடைசிநாளில் அவர்களை எழுப்பவேண்டும் என்பதே. ⁴⁰குமாரனை நோக்கிப் பார்த்து அவரை விசுவாசிக்கிற ஒவ்வொருவனும் நித்தியஜீவனை அடையவேண்டும் என்பதே என் பிதாவின் சித்தம்; கடைசிநாளில் நான் அவனை எழுப்புவேன்” என்றார்.

⁴¹“வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்த அப்பம் நானே” என்று அவர் சொன்னதால், யூதர்கள் அவரைக்குறித்து முறுமுறுத்தார்கள்.

⁴²“இவன் யோசேப்பின் மகனாகிய இயேசு அல்லவா? இவனுடைய தகப்பனையும் தாயையும் நாம் அறியோமா? அப்படியிருக்க, ‘நான் வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்தேன்’ என்று இவன் இப்பொழுது எப்படிச் சொல்லலாம்?” என்றார்கள்.

⁴³இயேசு அவர்களுக்குப் பதிலளித்து, “உங்களுக்குள்ளே முறுமுறுக்காதிருங்கள்.

⁴⁴என்னை அனுப்பின பிதாவானவர் ஒருவனை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால், அவன் என்னிடம் வரமாட்டான்; வந்தவனையோ கடைசிநாளில் நான் எழுப்புவேன். ^b b v44 இயேசுவினிடம் வருவது எங்கள் பிதாவின் முன்முயற்சி — கட்டாயப்படுத்தும் வல்லமையால் அல்ல, துரத்திப் பின்தொடரும் அன்பினால் அவர் தம் பிள்ளைகளைக் குமாரனிடம் இழுத்துக்கொள்கிறார். ⁴⁵‘அவர்கள் எல்லாரும் எங்கள் பிதாவினால் போதிக்கப்படுவார்கள்’ என்று தீர்க்கதரிசிகளின் புத்தகங்களில் எழுதியிருக்கிறது. ஆகவே பிதாவினிடத்தில் கேட்டுக் கற்றுக்கொண்ட ஒவ்வொருவனும் என்னிடம் வருகிறான். ⁴⁶பிதாவினிடத்திலிருந்து வந்தவரைத் தவிர வேறொருவரும் பிதாவைக் கண்டதில்லை; அவரே பிதாவைக் கண்டிருக்கிறார். ⁴⁷மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: விசுவாசிக்கிறவனுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டு. ⁴⁸ஜீவ அப்பம் நானே. ⁴⁹உங்கள் முன்னோர்கள் வனாந்தரத்தில் மன்னாவைச் சாப்பிட்டும், மரித்துப்போனார்கள். ⁵⁰ஒருவன் சாப்பிட்டு மரியாதிருக்கும்படி, வானத்திலிருந்து இறங்குகிற அப்பம் இதுவே. ⁵¹வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்த ஜீவ அப்பம் நானே. இந்த அப்பத்தைச் சாப்பிடுகிறவன் என்றென்றைக்கும் ஜீவிப்பான். நான் கொடுக்கும் அப்பம் என் மாம்சமே; அதை உலகத்தின் ஜீவனுக்காகக் கொடுப்பேன்” என்றார்.

⁵²அப்பொழுது யூதர்கள், “இவன் தன் மாம்சத்தை நமக்குச் சாப்பிடக் கொடுப்பது எப்படி?” என்று தங்களுக்குள்ளே கடுமையாக வாக்குவாதம் செய்தார்கள்.

⁵³இயேசு அவர்களை நோக்கி, “மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: மனுஷகுமாரனுடைய மாம்சத்தைச் சாப்பிட்டு, அவருடைய இரத்தத்தைக் குடிக்காவிட்டால், உங்களுக்குள்ளே ஜீவன் இல்லை. ⁵⁴என் மாம்சத்தைப் புசித்து, என் இரத்தத்தைக் குடிக்கிறவனுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டு; கடைசிநாளில் நான் அவனை எழுப்புவேன். ⁵⁵ஏனெனில் என் மாம்சம் மெய்யான உணவு, என் இரத்தம் மெய்யான பானம். ⁵⁶என் மாம்சத்தைப் புசித்து, என் இரத்தத்தைக் குடிக்கிறவன் என்னில் நிலைத்திருக்கிறான், நானும் அவனில் நிலைத்திருக்கிறேன். ⁵⁷ஜீவனுள்ள பிதா என்னை அனுப்பினதுபோலவும், நான் பிதாவினால் ஜீவிக்கிறதுபோலவும், என்னைப் புசிக்கிறவனும் என்னால் ஜீவிப்பான். ⁵⁸வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்த அப்பம் இதுவே. உங்கள் முன்னோர்கள் மன்னாவைச் சாப்பிட்டும் மரித்துப்போனதுபோல் அல்ல; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவன் என்றென்றைக்கும் ஜீவிப்பான்” என்றார்.

⁵⁹கப்பர்நகூமிலுள்ள ஜெபஆலயத்தில் போதித்துக்கொண்டிருந்தபோது அவர் இவைகளைச் சொன்னார். ⁶⁰இதைக் கேட்டபோது, அவருடைய சீஷர்களில் அநேகர், “இது கடினமான போதனை; இதை யார் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடும்?” என்றார்கள்.

பலர் பின்வாங்கும்போது

⁶¹தம்முடைய சீஷர்கள் இதைக்குறித்து முறுமுறுப்பதை இயேசு அறிந்து, அவர்களை நோக்கி, “இது உங்களுக்கு இடறலாய் இருக்கிறதா?

⁶²மனுஷகுமாரன் தாம் முன்பு இருந்த இடத்திற்கு ஏறிப்போவதை நீங்கள் காண்பீர்களானால் எப்படி இருக்கும்? ⁶³ஆவியே ஜீவனைக் கொடுக்கிறது; மாம்சமோ ஒன்றுக்கும் உதவாது. நான் உங்களிடம் சொல்லிய வார்த்தைகள் ஆவியும் ஜீவனுமாய் இருக்கின்றன. ⁶⁴ஆனாலும் உங்களில் சிலர் விசுவாசிக்கவில்லை” என்றார். விசுவாசியாதவர்கள் யார் என்றும், தம்மைக் காட்டிக்கொடுப்பவன் யார் என்றும் இயேசு ஆதிமுதற்கொண்டே அறிந்திருந்தார். ⁶⁵மேலும் அவர், “பிதாவானவர் அருள்செய்தாலொழிய ஒருவனும் என்னிடம் வரமாட்டான் என்று இதனிமித்தமே உங்களுக்குச் சொன்னேன்” என்றார்.

⁶⁶இதுமுதல் அவருடைய சீஷர்களில் அநேகர் பின்வாங்கிப்போய், அப்புறம் அவரோடு நடக்கவில்லை.

⁶⁷அப்பொழுது இயேசு பன்னிருவரையும் நோக்கி, “நீங்களும் போய்விட விரும்புகிறீர்களா?” என்று கேட்டார்.

⁶⁸சீமோன் பேதுரு அவருக்குப் பதிலளித்து, “ஆண்டவரே, நாங்கள் யாரிடம் போவோம்? நித்தியஜீவனுடைய வார்த்தைகள் உம்மிடத்தில் உண்டே. ⁶⁹நீரே எங்கள் பிதாவின் பரிசுத்தர் என்று நாங்கள் விசுவாசித்து அறிந்திருக்கிறோம்” என்றான்.

⁷⁰இயேசு அவர்களுக்குப் பதிலளித்து, “பன்னிருவராகிய உங்களை நான் தெரிந்துகொள்ளவில்லையா? ஆயினும் உங்களில் ஒருவன் பிசாசாய் இருக்கிறான்” என்றார்.

⁷¹சீமோன் இஸ்காரியோத்தின் மகனாகிய யூதாஸைக்குறித்தே அவர் இப்படிச் சொன்னார்; இவன் பன்னிருவரில் ஒருவனாயிருந்தும், அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப்போகிறவனாய் இருந்தான்.