யோவான் 8

அதிகாரம் 8.

8 ¹ஆனால் இயேசு ஒலிவமலைக்குச் சென்றார்.

²விடியற்காலையில் அவர் மறுபடியும் தேவாலயத்திற்கு வந்தார்; ஜனங்கள் யாவரும் அவரிடத்தில் வந்தார்கள், அவர் உட்கார்ந்து அவர்களுக்குப் போதித்தார். ³அப்பொழுது வேதபாரகரும் பரிசேயரும் விபசாரத்தில் பிடிக்கப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீயைக் கொண்டுவந்து, அவளை நடுவே நிறுத்தி, ⁴அவரை நோக்கி, "போதகரே, இந்த ஸ்திரீ விபசாரத்தில் கையும் மெய்யுமாய்ப் பிடிக்கப்பட்டாள். ⁵இப்படிப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிந்து கொல்லவேண்டுமென்று மோசே நியாயப்பிரமாணத்தில் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறாரே. இதைக்குறித்து நீர் என்ன சொல்லுகிறீர்?" என்றார்கள். ⁶அவர்மேல் குற்றஞ்சாட்டுவதற்கான ஏதுவைத் தேடி, அவரைச் சோதிக்கும்படியாகவே இதைச் சொன்னார்கள். ஆனால் இயேசு குனிந்து, விரலினால் தரையிலே எழுதிக்கொண்டிருந்தார்.

⁷அவர்கள் அவரிடம் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, அவர் நிமிர்ந்து அவர்களை நோக்கி, "உங்களில் பாவமில்லாதவன் எவனோ, அவனே அவள்மேல் முதல் கல்லெறியட்டும்" என்றார்.

⁸மறுபடியும் அவர் குனிந்து தரையிலே எழுதினார்.

⁹அவர்கள் அதைக் கேட்டு, முதியவர்முதல் ஒவ்வொருவராய், தனித்தனியே அங்கிருந்து போய்விட்டார்கள்; இயேசு மாத்திரமும் அங்கே நின்ற ஸ்திரீயும் மீதியாயிருந்தார்கள்.

¹⁰இயேசு நிமிர்ந்து அவளை நோக்கி, "ஸ்திரீயே, அவர்கள் எங்கே? ஒருவரும் உன்னை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கவில்லையா?" என்றார்.

¹¹அதற்கு அவள், "இல்லை, ஆண்டவரே" என்றாள். இயேசு அவளை நோக்கி, "நானும் உன்னை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கவில்லை; போ, இனிமேல் பாவஞ்செய்யாதே" என்றார்.

நான் உலகத்தின் ஒளியாயிருக்கிறேன்

¹²இயேசு மறுபடியும் அவர்களை நோக்கி: "நான் உலகத்தின் ஒளியாயிருக்கிறேன்; என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவனுடைய ஒளியை அடைந்திருப்பான்" என்றார்.

¹³அப்பொழுது பரிசேயர் அவரை நோக்கி, "உன்னைக்குறித்து நீயே சாட்சிகொடுக்கிறாய்; உன் சாட்சி உண்மையல்ல" என்றார்கள்.

¹⁴இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: "நான் என்னைக்குறித்து சாட்சிகொடுத்தாலும், என் சாட்சி உண்மையாயிருக்கிறது; ஏனெனில் நான் எங்கேயிருந்து வந்தேனென்றும், எங்கே போகிறேனென்றும் அறிந்திருக்கிறேன்; ஆனால் நான் எங்கேயிருந்து வருகிறேனென்றும், எங்கே போகிறேனென்றும் நீங்கள் அறியீர்கள். ¹⁵நீங்கள் மாம்சத்தின்படி நியாயந்தீர்க்கிறீர்கள்; நான் ஒருவனையும் நியாயந்தீர்க்கிறதில்லை. ¹⁶நான் நியாயந்தீர்த்தாலும், என் தீர்ப்பு உண்மையாயிருக்கிறது; ஏனெனில் நான் தனியாய் இராமல், நானும் என்னை அனுப்பின பிதாவானவரும் ஆகிய இருவரும் இருக்கிறோம். ¹⁷இரண்டுபேருடைய சாட்சி உண்மையென்று உங்கள் நியாயப்பிரமாணத்திலும் எழுதியிருக்கிறதே. ¹⁸நான் என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறேன், என்னை அனுப்பின பிதாவானவரும் என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறார்" என்றார்.

¹⁹அப்பொழுது அவர்கள், "உன் பிதா எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். இயேசு பிரதியுத்தரமாக: "நீங்கள் என்னையும் அறியீர்கள், என் பிதாவையும் அறியீர்கள்; நீங்கள் என்னை அறிந்திருந்தால், என் பிதாவையும் அறிந்திருப்பீர்கள்" என்றார்.

²⁰தேவாலயத்தில் காணிக்கைப்பெட்டி இருந்த இடத்தில் அவர் போதிக்கையில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்; அவருடைய வேளை இன்னும் வராதிருந்தபடியால் ஒருவரும் அவரைப் பிடிக்கவில்லை.

²¹இயேசு மறுபடியும் அவர்களை நோக்கி, "நான் போகிறேன்; நீங்கள் என்னைத் தேடி, உங்கள் பாவத்திலே சாவீர்கள்; நான் போகிற இடத்திற்கு நீங்கள் வரக்கூடாது" என்றார்.

கீழேயிருந்து, மேலேயிருந்து

²²அப்பொழுது யூதர்கள், "நான் போகிற இடத்திற்கு நீங்கள் வரக்கூடாதென்று இவன் சொல்லுகிறானே; இவன் தன்னைத்தானே கொலைசெய்துகொள்வானோ?" என்றார்கள்.

²³அவர் அவர்களை நோக்கி: "நீங்கள் கீழேயிருந்துண்டானவர்கள், நான் மேலேயிருந்துண்டானவன்; நீங்கள் இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், நான் இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்தவனல்ல. ²⁴ஆகையால் உங்கள் பாவங்களிலே சாவீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொன்னேன்; நானே அவர் என்று நீங்கள் விசுவாசியாவிட்டால், உங்கள் பாவங்களிலே சாவீர்கள்" என்றார். ^a a v24 இயேசு தேவநாமத்தைத் தமக்குரியதாக்கிக்கொள்ளுகிறார். "நானே இருக்கிறவர்" என்பது எரிகிற முட்செடியண்டையில் எங்கள் பிதா மோசேக்குத் தம்மை வெளிப்படுத்திய முறையாயிருக்கிறது (யாத்திராகமம் 3:14). இந்த அதிகாரத்தில் பின்பு அந்தக் கூட்டம் இந்த உரிமைப்பேச்சைப் புரிந்துகொண்டு, தூஷணமென்று அவரைக் கல்லெறியப் பார்த்தார்கள் (வச. 59).

²⁵அப்பொழுது அவர்கள், "நீ யார்?" என்று அவரிடம் கேட்டார்கள். இயேசு அவர்களை நோக்கி: "நான் ஆதிமுதலாய் உங்களுக்குச் சொல்லிவருகிறவர்தானே.

²⁶உங்களைக்குறித்து நான் பேசவும் நியாயந்தீர்க்கவும் அநேக காரியங்கள் உண்டு; ஆனாலும் என்னை அனுப்பினவர் சத்தியமுள்ளவர்; நான் அவரிடத்தில் கேட்டவைகளையே உலகத்திற்குச் சொல்லுகிறேன்" என்றார்.

²⁷பிதாவானவரைக்குறித்து அவர் தங்களுடன் பேசினாரென்று அவர்கள் அறியாதிருந்தார்கள்.

²⁸ஆகையால் இயேசு அவர்களை நோக்கி: "நீங்கள் மனுஷகுமாரனை உயர்த்தினபின்பு, நானே அவர் என்றும், நான் என் சுயமாய் ஒன்றும் செய்யாமல், பிதாவானவர் எனக்குப் போதித்தபடியே இவைகளைப் பேசுகிறேன் என்றும் அறிவீர்கள். ²⁹என்னை அனுப்பினவர் என்னுடனேகூட இருக்கிறார்; பிதாவுக்குப் பிரியமானவைகளை நான் எப்பொழுதும் செய்கிறபடியால், அவர் என்னைத் தனியே விடவில்லை" என்றார்.

என் வார்த்தையில் நிலைத்திருங்கள்

³⁰இவைகளை அவர் சொல்லுகையில், அநேகர் அவரிடத்தில் விசுவாசம்வைத்தார்கள்.

³¹அப்பொழுது தம்மை விசுவாசித்த யூதர்களை இயேசு நோக்கி: "நீங்கள் என் வார்த்தையில் நிலைத்திருந்தால் மெய்யாகவே என் சீஷராயிருப்பீர்கள்; ³²சத்தியத்தையும் அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்" என்றார்.

³³அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் ஆபிரகாமின் சந்ததியார், ஒருபோதும் ஒருவனுக்கும் அடிமைகளாயிருந்ததில்லையே; நீங்கள் விடுதலையாவீர்கள் என்று நீ எப்படிச் சொல்லுகிறாய்?" என்று அவருக்குப் பிரதியுத்தரம் சொன்னார்கள்.

³⁴இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: "மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், பாவஞ்செய்கிற எவனும் பாவத்திற்கு அடிமையாயிருக்கிறான். ³⁵அடிமையானவன் என்றைக்கும் வீட்டிலே நிலைத்திரான்; குமாரனோ என்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறார். ³⁶ஆகையால் குமாரன் உங்களை விடுதலையாக்கினால் மெய்யாகவே விடுதலையாவீர்கள். ³⁷நீங்கள் ஆபிரகாமின் சந்ததியார் என்று அறிவேன்; ஆனாலும் என் வார்த்தைக்கு உங்களுக்குள்ளே இடமில்லாதபடியால் என்னைக் கொலைசெய்யத் தேடுகிறீர்கள். ³⁸நான் என் பிதாவினிடத்தில் கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்; நீங்களோ உங்கள் பிதாவினிடத்தில் கேட்டதைச் செய்கிறீர்கள்" என்றார்.

³⁹அதற்கு அவர்கள், "ஆபிரகாமே எங்கள் பிதா" என்றார்கள். இயேசு அவர்களை நோக்கி: "நீங்கள் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளாயிருந்தால், ஆபிரகாமின் கிரியைகளைச் செய்வீர்கள். ⁴⁰ஆனாலும் என் பிதாவினிடத்தில் கேட்டு உங்களுக்குச் சத்தியத்தைச் சொன்ன மனுஷனாகிய என்னைக் கொலைசெய்யத் தேடுகிறீர்கள்; ஆபிரகாம் இப்படிச் செய்யவில்லையே. ⁴¹உங்கள் பிதாவின் கிரியைகளையே செய்கிறீர்கள்" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் விபசாரத்தினாலே பிறந்தவர்களல்ல; தேவன் ஒருவரே எங்கள் பிதா" என்றார்கள்.

⁴²இயேசு அவர்களை நோக்கி: "தேவன் உங்கள் பிதாவாயிருந்தால் என்னிடத்தில் அன்பாயிருப்பீர்கள்; ஏனெனில் நான் தேவனிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்திருக்கிறேன்; நான் என் சுயமாய் வரவில்லை, அவரே என்னை அனுப்பினார். ⁴³நான் பேசுகிறதை நீங்கள் ஏன் அறியாதிருக்கிறீர்கள்? என் வார்த்தையைக் கேட்க உங்களால் கூடாதபடியினாலேயே. ⁴⁴நீங்கள் உங்கள் பிதாவாகிய பிசாசானவனைச் சேர்ந்தவர்கள்; அவனுடைய இச்சைகளின்படி செய்ய விரும்புகிறீர்கள். அவன் ஆதிமுதற்கொண்டு மனுஷகொலைபாதகனாயிருந்தான்; அவனிடத்தில் சத்தியம் இல்லாதபடியால் அவன் சத்தியத்திலே நிலைநிற்கவில்லை. அவன் பொய்சொல்லும்போது தன் சுபாவத்தின்படியே பேசுகிறான்; ஏனெனில் அவன் பொய்யன், பொய்க்குப் பிதாவுமாயிருக்கிறான். ^b b v44 ஏதேனிலே தோன்றிய அஸ்திபாரமான பொய்யை இயேசு பெயர்சொல்லி வெளிப்படுத்துகிறார். எங்கள் பிதா தன்னிடமிருந்து நன்மையைக் கொடுக்காமல் மறைத்துவைக்கிறாரென்று ஏவாளுக்குச் சொன்ன அந்தச் சர்ப்பம் — பிதாவையே புறக்கணித்த அந்தச் சர்ப்பம் — முதற்பொய்யன்; எங்கள் பிதாவைத் தூரமானவராகச் சித்திரிக்கிற ஒவ்வொரு பொய்க்கும் அவனே பிதா. குமாரனைப் புறக்கணிக்கிறவர்கள் அந்தப் பிதாவைப் பங்குகொள்ளுகிறார்கள் — ஆபிரகாமையல்ல, தேவனையல்ல. ⁴⁵நான் சத்தியத்தைச் சொல்லுகிறபடியால் நீங்கள் என்னை விசுவாசிக்கிறதில்லை. ⁴⁶என்னிடத்தில் பாவமுண்டென்று உங்களில் யார் என்னைக் குற்றப்படுத்தக்கூடும்? நான் சத்தியத்தைச் சொல்லியிருந்தும், நீங்கள் ஏன் என்னை விசுவாசிக்கிறதில்லை? ⁴⁷எங்கள் பிதாவைச் சேர்ந்தவன் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுக்கிறான்; நீங்கள் எங்கள் பிதாவைச் சேர்ந்தவர்களல்லாதபடியால் செவிகொடாதிருக்கிறீர்கள்" என்றார்.

⁴⁸அப்பொழுது யூதர்கள் அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, "நீ ஒரு சமாரியன், பிசாசு பிடித்தவனாயிருக்கிறாய் என்று நாங்கள் சொல்லுகிறது சரிதானே?" என்றார்கள்.

⁴⁹இயேசு பிரதியுத்தரமாக: "நான் பிசாசு பிடித்தவனல்ல; நான் என் பிதாவைக் கனம்பண்ணுகிறேன், நீங்களோ என்னைக் கனவீனம்பண்ணுகிறீர்கள். ⁵⁰நான் என் மகிமையைத் தேடுகிறதில்லை; அதைத் தேடுகிறவரும் நியாயந்தீர்க்கிறவரும் எங்கள் பிதாவே. ⁵¹மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், ஒருவன் என் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டால், அவன் என்றைக்கும் மரணத்தைக் காண்பதில்லை" என்றார்.

⁵²அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி: "உனக்குப் பிசாசு பிடித்திருக்கிறதென்று இப்பொழுது அறிந்திருக்கிறோம். ஆபிரகாமும் தீர்க்கதரிசிகளும் மரித்தார்கள்; ஆனாலும் நீ, 'ஒருவன் என் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டால், அவன் என்றைக்கும் மரணத்தை ருசிபார்ப்பதில்லை' என்கிறாய். ⁵³மரித்துப்போன எங்கள் பிதாவாகிய ஆபிரகாமிலும் நீ பெரியவனோ? தீர்க்கதரிசிகளும் மரித்தார்களே! உன்னை நீ யாரென்று சொல்லுகிறாய்?" என்றார்கள்.

⁵⁴இயேசு பிரதியுத்தரமாக: "நான் என்னை மகிமைப்படுத்தினால் அந்த மகிமை ஒன்றுமில்லை; என் பிதாவே என்னை மகிமைப்படுத்துகிறவர்; அவரை உங்கள் தேவனென்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள். ⁵⁵ஆயினும் நீங்கள் அவரை அறியீர்கள்; நான் அவரை அறிவேன்; அவரை அறியேனென்று நான் சொல்வேனாகில் உங்களைப்போல பொய்யனாயிருப்பேன்; ஆனால் அவரை அறிந்து, அவருடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁵⁶உங்கள் பிதாவாகிய ஆபிரகாம் என் நாளைக் காண ஆசையாயிருந்தான்; அதைக் கண்டு சந்தோஷப்பட்டான்" என்றார்.

⁵⁷அப்பொழுது யூதர்கள் அவரை நோக்கி, "உனக்கு இன்னும் ஐம்பது வயதாகவில்லையே, நீ ஆபிரகாமைக் கண்டாயோ?" என்றார்கள்.

⁵⁸அதற்கு இயேசு: "மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், ஆபிரகாம் உண்டாகிறதற்கு முன்னமே நான் இருக்கிறேன்" என்றார். ^c c v58 "நான் இருக்கிறேன்" என்பது மோசேக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய நாமத்தை எதிரொலிக்கிறது (யாத்திராகமம் 3:14) — தான் தேவனென்ற உரிமைப்பேச்சு; அதனாலேயே அவர்கள் கல்லுகளை எடுத்தார்கள்.

⁵⁹அப்பொழுது அவர்மேல் எறியும்படி கல்லுகளை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; இயேசுவோ மறைந்து, அவர்கள் நடுவே கடந்து தேவாலயத்தைவிட்டுப் போய்விட்டார்.