எதுவரைக்கும் மறைத்துக்கொள்வீர்?
இராகத் தலைவனுக்கு. தாவீதின் சங்கீதம்.
எதுவரைக்கும் என்று தாவீது நான்கு முறை கேட்கிறான் — எதுவரைக்கும் மறக்கப்படுவேன், எதுவரைக்கும் முகம் மறைக்கப்படும், எதுவரைக்கும் துக்கத்தைச் சுமப்பேன், எதுவரைக்கும் சத்துரு என்மேல் மேற்கொள்வான். அவன் நிலைமையில் ஒன்றும் மாறவில்லை. ஆனாலும் சங்கீதம் அவனுடைய பிதாவின் அன்பின்மேல் திரும்பி, ஏற்கெனவே பெற்ற நன்மையைக் குறித்துப் பாடுவதோடு முடிகிறது.
13 1என் பிதாவே, எதுவரைக்கும் என்னை மறந்திருப்பீர்? என்றென்றைக்குமா? எதுவரைக்கும் உம்முடைய முகத்தை எனக்கு மறைத்துக்கொள்வீர்?
2எதுவரைக்கும் என் எண்ணங்களோடு போராடி, நாள்முழுவதும் என் இருதயத்தில் துக்கத்தைச் சுமக்கவேண்டும்? எதுவரைக்கும் என் சத்துரு என்மேல் மேற்கொண்டு களிகூருவான்? 3என் பிதாவே, என்னைக் கண்ணோக்கிப் பதிலருளும்; என் கண்களைப் பிரகாசிக்கப்பண்ணும், இல்லாவிட்டால் நான் மரணத்தில் நித்திரையடைவேன்.
4“நான் அவனை மேற்கொண்டேன்” என்று என் சத்துரு சொல்வான்; நான் தள்ளாடி விழும்போது என் பகைஞர் மகிழ்ச்சியடைவார்கள். 5ஆனாலும் நான் உம்முடைய உண்மையான அன்பின்மேல் நம்பிக்கை வைத்தேன்; என் இருதயம் உம்முடைய இரட்சிப்பில் களிகூரும். 6என் பிதா எனக்கு மிகவும் நன்மைசெய்திருக்கிறபடியால், நான் அவரைத் துதித்துப் பாடுவேன்.
