சங்கீதம் 140

140 ¹என் பிதாவே, தீயவர்களிடமிருந்து என்னை விடுவியும்; கொடியவர்களிடமிருந்து என்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும், ²அவர்கள் தங்கள் இருதயங்களில் தீமையைத் திட்டமிட்டு, நாள்முழுவதும் யுத்தங்களைத் தூண்டிவிடுகிறார்கள். ³சர்ப்பத்தைப்போல் தங்கள் நாவுகளைக் கூர்மையாக்குகிறார்கள்; விரியன்பாம்புகளின் விஷம் அவர்கள் உதடுகளுக்குக் கீழே இருக்கிறது.

⁴என் பிதாவே, துன்மார்க்கரின் கைகளிலிருந்து என்னைக் காத்தருளும்; என் காலிடறச் சூழ்ச்சிசெய்யும் கொடியவர்களிடமிருந்து என்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும். ⁵அகந்தையுள்ளவர்கள் எனக்கு ஒரு கண்ணியை மறைத்துவைத்தார்கள்; வலையின் கயிறுகளை விரித்தார்கள்; பாதையின் அருகே எனக்குக் கண்ணிகளை வைத்தார்கள்.

⁶நான் என் பிதாவை நோக்கி, “நீரே என் பிதா” என்றேன். என் மன்றாட்டுகளின் சத்தத்தைக் கேட்டருளும். ⁷சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவே, என் இரட்சிப்பின் பெலனே, யுத்தநாளில் என் தலையைக் காத்து மூடினீர். ⁸என் பிதாவே, துன்மார்க்கரின் இச்சைகளுக்கு இடங்கொடாதேயும்; அவர்கள் சூழ்ச்சி வெற்றிபெற விடாதேயும், விட்டால் அவர்கள் தலைதூக்குவார்கள்.

⁹என்னைச் சூழ்ந்துகொள்கிறவர்களின் தலைவர்களுக்கோ, அவர்களுடைய சொந்த உதடுகளின் தீங்கு அவர்களையே மூடிக்கொள்ளட்டும். ¹⁰எரிகிற தழல்கள் அவர்கள்மேல் விழட்டும்; அவர்கள் அக்கினியிலும், சேற்றுப் படுகுழிகளிலும் தள்ளப்பட்டு, இனி ஒருபோதும் எழாதிருக்கட்டும். ¹¹புறணிசொல்லுகிறவன் தேசத்தில் நிலைபெறாதிருக்கட்டும்; கொடியவனைத் தீமை அடிமேல் அடியாக வேட்டையாடட்டும்.

¹²சிறுமைப்பட்டவனுடைய நியாயத்தை எங்கள் பிதா ஆதரித்து, எளியவனுக்கு நீதிசெய்வார் என்பதை நான் அறிவேன். ¹³மெய்யாகவே நீதிமான்கள் உம்முடைய நாமத்தைத் துதிப்பார்கள்; செம்மையானவர்கள் உம்முடைய சமுகத்தில் வாசம்பண்ணுவார்கள்.