சங்கீதம் 32

32 ¹எவனுடைய மீறுதல் மன்னிக்கப்பட்டதோ, எவனுடைய பாவம் மூடப்பட்டதோ, அவன் எத்தனை பாக்கியவான்! ^a a v1 எங்கள் பிதாவோடு நீதிமான்களாக்கப்படுவதன் மையமாக பவுல் இந்த வசனத்தையும் அடுத்த வசனத்தையும் மேற்கோள் காட்டுகிறார் — நாம் சம்பாதிக்கிற எதையும் தவிர்த்து, நமக்குக் கணக்கிடப்படும் மன்னிப்பு (ரோமர் 4:7-8). ²எங்கள் பிதா எவன்மேல் குற்றத்தைச் சுமத்தாதிருக்கிறாரோ, எவனுடைய ஆவியில் கபடமில்லையோ, அவன் எத்தனை பாக்கியவான்!

³நான் மவுனமாயிருந்தபோது, நாள்முழுவதும் நான் தவித்துப் புலம்பியதால் என் எலும்புகள் உருகிப்போயின. ⁴இரவும் பகலும் உம்முடைய கை என்மேல் பாரமாயிருந்தது; கோடைவெயிலின் உஷ்ணத்தில் வாடுவதுபோல் என் பெலன் வற்றிப்போயிற்று.

⁵அப்பொழுது நான் என் பாவத்தை உமக்கு அறிக்கையிட்டேன், என் குற்றத்தை நான் மூடவில்லை; “என் மீறுதல்களை எங்கள் பிதாவுக்கு அறிக்கையிடுவேன்” என்றேன்—அப்பொழுது நீர் என் பாவத்தின் குற்றத்தை மன்னித்தீர்.

⁶ஆகையால், உம்மைக் கண்டடையக்கூடிய காலத்தில் பக்தியுள்ள ஒவ்வொருவனும் உம்மை நோக்கி ஜெபம் பண்ணக்கடவன்; பெருவெள்ளம் பொங்கியெழும்பினாலும், நிச்சயமாய் அது அவனை அணுகாது. ⁷நீரே எனக்கு மறைவிடமாயிருக்கிறீர்; இக்கட்டிலிருந்து என்னைக் காக்கிறீர்; இரட்சிப்பின் ஆனந்த சத்தத்தால் என்னைச் சூழ்ந்துகொள்கிறீர்.

⁸நீ நடக்கவேண்டிய வழியிலே நான் உன்னை உணர்த்தி, உனக்குப் போதிப்பேன்; என் கண் உன்மேல் வைத்து உனக்கு ஆலோசனை சொல்லுவேன். ⁹உணர்வில்லாத குதிரையையும் கோவேறுகழுதையையும்போல் இராதேயுங்கள்; அவைகளின் வாயைக் கடிவாளத்தாலும் வாய்க்கயிற்றாலும் அடக்கவேண்டும், இல்லாவிட்டால் அவை உன்னிடத்தில் வராது.

¹⁰துன்மார்க்கனுக்கு அநேக துக்கங்கள் உண்டு; ஆனால் எங்கள் பிதாவை நம்பியிருக்கிறவனை அவருடைய உடன்படிக்கை அன்பு சூழ்ந்துகொள்ளும். ¹¹நீதிமான்களே, எங்கள் பிதாவுக்குள் மகிழ்ந்து களிகூருங்கள்; இருதயத்தில் செம்மையானவர்களே, நீங்கள் அனைவரும் ஆனந்த சத்தமிடுங்கள்!