சங்கீதம் 40

40 ¹நான் எங்கள் பிதாவுக்காகப் பொறுமையுடன் காத்திருந்தேன்; அவர் என்னிடம் சாய்ந்து என் கூப்பிடுதலைக் கேட்டார். ²அழிவின் குழியிலிருந்தும், அடர்ந்த சேற்றிலிருந்தும் அவர் என்னைத் தூக்கியெடுத்தார்; என் பாதங்களைக் கன்மலையின்மேல் நிறுத்தி, என் அடிகளை உறுதிப்படுத்தினார்.

³அவர் என் வாயில் ஒரு புதுப் பாட்டைத் தந்தார், எங்கள் பிதாவுக்குத் துதிப் பாட்டையே. அநேகர் இதைக் கண்டு பயந்து, எங்கள் பிதாவை நம்புவார்கள். ⁴எங்கள் பிதாவைத் தன் நம்பிக்கையாகக் கொள்கிறவனும், அகந்தையுள்ளவர்களிடமும், பொய்யைப் பின்தொடர்கிறவர்களிடமும் சாராதவனும் பாக்கியவான்.

⁵என் பிதாவே, நீர் செய்த அற்புதங்களும், எங்களைக் குறித்த உம்முடைய நினைவுகளும் அநேகமாயிருக்கின்றன; உமக்கு நிகராக ஒருவரும் இல்லை. நான் அவைகளை அறிவித்துச் சொல்லப்போனால், அவை எண்ணிமுடியாத அளவு அதிகமாயிருக்கும். ⁶பலியையும் காணிக்கையையும் நீர் விரும்பவில்லை, ஆனால் என் காதுகளை நீர் திறந்தீர். தகனபலியையும் பாவநிவாரணப் பலியையும் நீர் கேட்கவில்லை. ⁷அப்பொழுது நான் சொன்னேன்: “இதோ, நான் வந்திருக்கிறேன்— புத்தகச் சுருளில் என்னைக் குறித்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது.”

⁸என் பிதாவே, உம்முடைய சித்தத்தைச் செய்ய நான் விரும்புகிறேன்; உம்முடைய பிரமாணம் என் இருதயத்திற்குள் இருக்கிறது. ⁹மகா சபையிலே நீதியின் நற்செய்தியை நான் அறிவித்தேன்; என் பிதாவே, நான் என் உதடுகளை மூடவில்லை என்பதை நீர் அறிவீர்.

¹⁰உம்முடைய நீதியை நான் என் இருதயத்திற்குள் மறைத்துவைக்கவில்லை; உம்முடைய உண்மையையும் உம்முடைய இரட்சிப்பையும் நான் விளம்பினேன். உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பையும் உம்முடைய சத்தியத்தையும் மகா சபைக்கு நான் மறைக்கவில்லை. ¹¹என் பிதாவே, உம்முடைய இரக்கமுள்ள மனதுருக்கத்தை என்னைவிட்டு விலக்காதேயும்; உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பும் உம்முடைய சத்தியமும் எப்பொழுதும் என்னைக் காப்பாற்றுவதாக.

¹²எண்ணிலடங்காத துன்பங்கள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டன; என் பாவங்கள் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டன, என்னால் பார்க்கமுடியவில்லை. அவை என் தலைமயிரைப் பார்க்கிலும் அதிகமாயிருக்கின்றன, என் இருதயம் என்னில் சோர்ந்துபோகிறது. ¹³என் பிதாவே, தயவுசெய்து என்னை விடுவியும்; என் பிதாவே, விரைந்து எனக்கு உதவிசெய்யும். ¹⁴என் பிராணனை வாங்கத் தேடுகிற யாவரும் வெட்கி இழிவடையட்டும்; என் கேட்டை விரும்புகிறவர்கள் அவமானத்தோடு பின்னிட்டுத் திரும்பட்டும்.

¹⁵என்னைப் பார்த்து, “ஆஹா! ஆஹா!” என்று சொல்லுகிறவர்கள் தங்கள் வெட்கத்தினால் திகைத்துப்போகட்டும். ¹⁶ஆனால் உம்மைத் தேடுகிற யாவரும் உம்மில் மகிழ்ந்து களிகூரட்டும்; உம்முடைய இரட்சிப்பை நேசிக்கிறவர்கள், “எங்கள் பிதா மகிமையுள்ளவர்!” என்று எப்பொழுதும் சொல்வார்களாக. ¹⁷நானோ சிறுமையும் எளிமையுமானவன்; சர்வவல்லமையுள்ள பிதா என்னை நினைப்பாராக. நீரே என் துணையும் என் மீட்பருமாயிருக்கிறீர்; என் பிதாவே, தாமதிக்காதேயும்.