Mezmurlar 77

77 ¹Yüksek sesle Babamız'a haykırıyorum; sesim Babamız'a yükseliyor, beni duysun diye. ²Sıkıntı günümde Egemen Baba'yı aradım; gece boyunca elim uzanmış durdu, yorulmadı; canım avutulmayı reddetti. ³Babamız'ı anıyorum ve inliyorum; derin derin düşünüyorum ve ruhum bayılıyor. Sela.

⁴Göz kapaklarımı açık tuttun; öyle sıkıldım ki konuşamadım. ⁵Eski günleri düşündüm, çoktan geçmiş yılları. ⁶Ezgimi anımsadım gece boyunca; yüreğimde derin derin düşündüm ve ruhum araştırdı: ⁷«Egemen Baba sonsuza dek reddedecek mi, bir daha asla lütuf göstermeyecek mi? ⁸Vefalı sevgisi sonsuza dek mi sona erdi? Verdiği söz kuşaklar boyunca son mu buldu? ⁹Babamız lütfetmeyi unuttu mu? Öfkeyle şefkatini mi esirgedi? Sela.

¹⁰Sonra dedim ki: «Yakarışım şu: Yüceler Yücesi'nin sağ elinin yılları.» ^a a v10 Bu yakarış, Yüceler Yücesi'nin güçlü elinin halkı için kudretle çalıştığı geçmiş yıllara yöneliktir. ¹¹Babamız'ın işlerini anacağım; evet, eski zamanlardaki harikalarını anacağım. ¹²Bütün yaptıklarını derin derin düşüneceğim, güçlü işlerini enine boyuna düşüneceğim. ¹³Senin yolun kutsaldır, Babamız. Hangi ilah Babamız kadar büyüktür? ¹⁴Harikalar yaratan Babamız'sın sen; gücünü halklar arasında bildirdin. ¹⁵Kolunla halkını kurtardın, Yakup'un ve Yusuf'un çocuklarını. Sela.

¹⁶Sular seni gördü, Babamız; sular seni görüp kıvrandı; evet, derinlikler titredi. ¹⁷Bulutlar sular boşalttı; gökler gök gürültüsüyle çınladı; okların her yana şimşek gibi çaktı. ¹⁸Gök gürültünün sesi kasırganın içinde gürledi; şimşeklerin dünyayı aydınlattı; yeryüzü titredi ve sarsıldı. ¹⁹Yolun denizin içinden geçti, patikan büyük suların içinden; ama ayak izlerin görünmedi. ²⁰Halkını bir sürü gibi güttün Musa'nın ve Harun'un eliyle.