እርሱ ካልሠራው በቀር
የመዓርግ መዝሙር፤ የሰሎሞን።
ራስን ከማድከም የሰሎሞን ማስጠንቀቂያ። ሠሪው፣ ጠባቂውና በጭንቀት ማልዶ የሚነሣው ሁሉ ያለ አብ በከንቱ ይደክማሉ፤ እርሱ ለሚወዳቸው እንቅልፍን ይሰጣልና። ልጆች በጥረት የተገኙ ውጤቶች ሳይሆኑ በእጅ የተሰጡ ስጦታዎች ተብለው ተጠርተዋል።
ምዕራፍ 127።
127 1አባታችን ቤቱን ካልሠራው በቀር፣ ሠሪዎቹ በከንቱ ይደክማሉ። አባታችን ከተማዋን ካልጠበቀ በቀር፣ ጠባቂው በከንቱ ነቅቶ ይጠብቃል። 2ማልዳችሁ መነሣታችሁ፣ አምሽታችሁ መቈየታችሁም፣ የድካም እንጀራ መብላታችሁም በከንቱ ነው፤ ለሚወደው እንቅልፍን ይሰጣልና።
3ልጆች ከአባታችን የሆነ ርስት ናቸው፤ የማኅፀን ፍሬም ዋጋ ነው። 4በኀያል ሰው እጅ እንዳሉ ፍላጾች፣ የጕልምስና ዘመን ልጆች እንደዚሁ ናቸው። 5ኰረጆውን በእነርሱ የሞላ ሰው ብፁዕ ነው! በበሩ ላይ ከጠላቶቹ ጋራ በሚነጋገርበት ጊዜ አያፍርም። a a v5 የከተማው በር ሕጋዊ ክርክሮችና የማኅበረሰቡ ጕዳዮች የሚፈቱበት የሕዝብ መድረክ ነበር፤ ብዙ ወንዶች ልጆች መኖራቸው በዚያ ስፍራ በጐንህ ኀያላን ተሟጋቾች እንዳሉህ ማለት ነበር።
