ጠብቀኝ

የዳዊት የወርቅ መዝሙር።

ዳዊት ከአብ በቀር መልካም ነገር የለውም፤ ለሌሎች አማልክት የሚቀርበውን የመጠጥ መሥዋዕት ለማፍሰስ እምቢ ይላል። የድንበሩ ገመዶች ያማሩ፣ ርስቱም የተዋበ እንደሆነ ይናገራል፤ ለመቃብርም እንደማይተው ይታመናል። የሕይወት መንገድ በዘላቂ ደስታ ይፈጸማል።

ምዕራፍ 16።

አባቴ ሆይ፣ በአንተ ተጠግቻለሁና ጠብቀኝ።

ለአባቴ፣ “አንተ ሉዓላዊ አባቴ ነህ፤ ከአንተ በቀር ምንም መልካም ነገር የለኝም” እላለሁ። በምድር ያሉት ቅዱሳን፣ ደስታዬን ሁሉ የማገኝባቸው ክቡራን እነርሱ ናቸው። ሌላ አምላክ የሚከተሉ ሰዎች ኀዘናቸው ይበዛል፤ የደም ቍርባናቸውን አላፈስም፤ ስማቸውንም በከንፈሬ አላነሣም።

አባቴ የመረጥሁት ዕድል ፈንታዬና ጽዋዬ ነው፤ ዕጣዬን አንተ አጽንተህ ትይዛለህ። የወሰን መስመሮች በተወደደ ስፍራ ወደቁልኝ፤ በእውነት ያማረ ርስት አለኝ።

የሚመክረኝን አባቴን እባርካለሁ፤ ሌሊትም እንኳ ልቤ ይገሥጸኛል። አባቴን ዘወትር በፊቴ አኖራለሁ፤ በቀኜ ስላለ አልናወጥም።

ስለዚህ ልቤ ደስ ይለዋል፤ መላ ሰውነቴም ሐሤት ያደርጋል፤ ሥጋዬም ተረጋግቶ ያርፋል። ነፍሴን ለመቃብር አትተዋትምና፤ ቅዱስህም መበስበስን እንዲያይ አትተውም። ^a የሕይወትን መንገድ ታሳየኛለህ፤ በፊትህ ፍጹም ደስታ አለ፤ በቀኝህም ለዘላለም ተድላ አለ።