አዲስ መዝሙር ለእርሱ ዘምሩ

በአንድ እውነት ላይ ያረፈ የአዲስ ዝማሬ ጥሪ፤ ዓለም ያለው አብ ስለ ተናገረ ነው። የአሕዛብን ዕቅድ ይገለብጣል፣ የሠራውን ልብ ሁሉ ያያል፣ በሠራዊትና በጦር ፈረሶችም አይደነቅም። ዓይኑ ፍቅሩን በሚጠባበቁት ላይ ያርፋል።

ምዕራፍ 33።

እናንተ ጻድቃን ሆይ፣ በአባታችን ደስ ይበላችሁ፤ ለቅኖች ምስጋና ይገባል። አባታችንን በበገና አመስግኑት፤ ባለ ዐሥር አውታር መሰንቆ ዘምሩለት። አዲስ መዝሙር ዘምሩለት፤ በደስታ እልልታ በብልሃት ተጫወቱ።

የአባታችን ቃል ቅን ነውና፤ ሥራውም ሁሉ በታማኝነት የተደረገ ነው። ጽድቅንና ፍትሕን ይወዳል፤ ምድር በአባታችን የኪዳን ፍቅር ተሞልታለች።

ሰማያት በአባታችን ቃል ተፈጠሩ፤ ሠራዊታቸውም ሁሉ በአፉ እስትንፋስ ተፈጠረ። የባሕርን ውሃ እንደ ክምር ይሰበስባል፤ የጥልቁን ባሕር ውሃ በመዛግብቱ ያከማቻል። ምድር ሁሉ አባታችንን ትፍራ፤ በዓለም የሚኖሩ ሁሉ ከእርሱ ይሸበሩ። እርሱ ተናገረ፣ ሆነም፤ አዘዘ፣ ጸንቶም ቆመ።

አባታችን የአሕዛብን ምክር ከንቱ ያደርጋል፤ የሕዝቦችንም ዕቅድ ያጨናግፋል። የአባታችን ምክር ለዘላለም ይጸናል፤ የልቡ ዐሳብ ለልጅ ልጅ ሁሉ ይኖራል።

አባቱ አባታችን የሆነ ሕዝብ ብፁዕ ነው፤ ለራሱ ርስት አድርጎ የመረጠው ሕዝብ ብፁዕ ነው። ከሰማይ አባታችን ይመለከታል፤ የሰውን ልጆች ሁሉ ያያል። በምድር በሚኖሩ ሁሉ ላይ ከመኖሪያው ስፍራ ይመለከታል። የሁሉንም ልብ ይሠራል፤ የሚያደርጉትን ሁሉ ያስተውላል።

ንጉሥ በሠራዊቱ ብዛት አይድንም፤ ኀያልም በታላቅ ኀይሉ አያመልጥም። ፈረስ ለድል ከንቱ ተስፋ ነው፤ በታላቅ ኀይሉ ሁሉ ሊያድን አይችልም።

የአባታችን ዐይን ግን እርሱን በሚፈሩት ላይ፣ በኪዳን ፍቅሩ ተስፋ በሚያደርጉት ላይ ናት፤ ነፍሳቸውን ከሞት ለማዳን፣ በራብም ጊዜ በሕይወት ለማቆየት ነው።

ነፍሳችን አባታችንን ትጠባበቃለች፤ እርሱ ረዳታችንና ጋሻችን ነው። በቅዱስ ስሙ ታምነናልና ልባችን በእርሱ ደስ ይለዋል። አባታችን ሆይ፣ በአንተ ተስፋ እንደምናደርግ፣ የኪዳን ፍቅርህ በእኛ ላይ ይሁን።