ረዳት የሌለውን የሚያይ

ለመዘምራን አለቃ፤ የዳዊት መዝሙር።

በተስፋ ቃል ላይ ያረፈ በሕመም አልጋ ላይ የቀረበ ጸሎት፦ አብ ለደካማው የሚያስበውን ሰው ይደግፈዋል። ሊጠይቁት የመጡ ወሬ ሰብስበው ሊያሰራጩት ይወጣሉ፤ ጠላቶች ምን ያህል ቶሎ እንደሚሞት ያሰላሉ። ከሁሉ የከፋው ቁስል እንጀራውን የበላው የታመነ ወዳጁ ነው።

ምዕራፍ 41።

ረዳት የሌለውን የሚያስብ ብፁዕ ነው፤ አባታችን በመከራ ቀን ያድነዋል። አባታችን ይጠብቀዋል በሕይወትም ያቆየዋል፤ በምድር ላይ ብፁዕ ተብሎ ይጠራል። ለጠላቶቹ ፈቃድ አሳልፈህ አትሰጠውም። አባታችን በደዌው አልጋ ላይ ይደግፈዋል፤ በበሽታው ጊዜ ወደ ፍጹም ጤና ትመልሰዋለህ።

እኔ ግን፣ “አባቴ ሆይ፤ ማረኝ፤ አንተን በድያለሁና ፈውሰኝ” አልሁ። ጠላቶቼ ስለ እኔ ክፉ ይናገራሉ፤ “መቼ ይሞታል? ስሙስ መቼ ይጠፋል?” ሊጠይቀኝ የሚመጣ ከንቱ ነገር ይናገራል፤ በልቡ ግን ሐሜትን ያከማቻል፤ ከዚያም ወጥቶ ሐሜቱን ያወራል።

የሚጠሉኝ ሁሉ በእኔ ላይ አብረው ይሾክሹካሉ፤ ክፉን ይመክሩብኛል። “የሚገድል ነገር ፈሶበታል፤ ከተኛበትም ስፍራ ዳግመኛ አይነሣም።” የታመንሁት የቅርብ ወዳጄ እንኳ፣ እንጀራዬን የበላው፣ ተነሣብኝ። ^a

አንተ ግን አባቴ ሆይ፤ ማረኝ፤ ብድራታቸውን እመልስላቸው ዘንድ አስነሣኝ። በእኔ ደስ እንደምትሰኝ በዚህ አውቃለሁ፤ ጠላቴ በእኔ ላይ በድል አድራጊነት ባለመጮኹ ነው። እኔንስ በቅንነቴ ትደግፈኛለህ፤ በፊትህም ለዘላለም ታቆመኛለህ።

አባታችን ከዘላለም እስከ ዘላለም የተባረከ ይሁን። አሜን፤ አሜን።