Nagtuaw si David Gikan sa Langob
Usa ka salmo sa kaalam ni David, sa dihang didto siya sa langob. Usa ka pag-ampo.
Nag-ampo si David sulod sa langob ug gihulagway ang hingpit nga pagkainusara: tan-awa ang akong tuo, ug walay nakaila kanako, walay dalangpanan nga nahabilin, walay nagtagad kon buhi pa ba ako. Gitawag niya ang iyang Amahan nga iyang bahin sa yuta sa mga buhi ug gihangyo nga kuhaon siya gikan sa bilanggoan.
142 1Sa akong tingog mituaw ako sa akong Amahan; sa akong tingog nagpakiluoy ako kaniya. a a v1 Ang maskil usa ka awit sa pagtulon-an nga palandongon—usa ka salmo nga gituyo aron pamalandongan, dili lamang awiton. 2Akong gibubo ang akong mulo sa iyang atubangan; sa iyang atubangan gisugid ko ang akong kaguol. 3Sa dihang maluya ang espiritu sa akong kinasuloran, ikaw ang nasayod sa akong dalan. Sa agianan diin ako molakaw, nagtago silag lit-ag alang kanako. 4Tan-awa ang akong tuo ug lantawa—walay bisan usa nga nakaila kanako; walay dalangpanan nga nahibilin alang kanako; walay bisan kinsa nga nagpakabana sa akong kinabuhi. 5Mituaw ako kanimo, akong Amahan; miingon ako, “Ikaw ang akong dalangpanan, ang akong bahin sa yuta sa mga buhi.” 6Pamatii ang akong pagtuaw, kay gipaubos ako pag-ayo. Luwasa ako gikan sa mga naggukod kanako, kay kusgan ra kaayo sila alang kanako. 7Ipagawas ang akong kalag gikan sa bilanggoan, aron makapasalamat ako sa imong ngalan. Ang mga matarong magtapok libot kanako, kay maayo ka kaayo kanako.
