ዳዊት ከዋሻ ውስጥ ሆኖ ይጮኻል
የዳዊት የጥበብ መዝሙር፤ በዋሻ ውስጥ ሳለ። ጸሎት።
ዳዊት በዋሻ ውስጥ ሆኖ ይጸልያል፤ ፍጹም ብቸኝነቱንም ይገልጻል፦ ወደ ቀኜ ብመለከት የሚያውቀኝ የለም፣ መጠጊያ አልቀረልኝም፣ በሕይወት መኖሬ ግድ የሚለው የለም። አብን በሕያዋን ምድር ዕድል ፈንታዬ ብሎ ይጠራዋል፤ ከወኅኒም እንዲያወጣው ይለምናል።
142 1በድምፄ ወደ አባቴ እጮኻለሁ፤ በድምፄ ምሕረትን እለምነዋለሁ። a a v1 ማስኪል የሚያስተምር የማሰላሰያ መዝሙር ነው፤ ዝም ብሎ የሚዘመር ሳይሆን ሊታሰብበት የተገባ መዝሙር ነው። 2አቤቱታዬን በፊቱ አፈስሳለሁ፤ መከራዬን በፊቱ እናገራለሁ። 3መንፈሴ በውስጤ ሲደክም፣ መንገዴን የምታውቅ አንተ ነህ። በምሄድበት መንገድ ላይ ወጥመድ ደብቀውብኛል። 4ወደ ቀኜ ተመልክተህ እይ፤ የሚያውቀኝ ማንም የለም፤ መጠጊያ አልቀረልኝም፤ ለሕይወቴ የሚጨነቅ ማንም የለም። 5ወደ አንተ እጮኻለሁ፣ አባቴ ሆይ፤ “አንተ መጠጊያዬ ነህ፤ በሕያዋን ምድር ዕድል ፈንታዬ ነህ” እላለሁ። 6ጩኸቴን አድምጥ፤ እጅግ ዝቅ ብያለሁና። ከሚያሳድዱኝ አድነኝ፤ ከእኔ ይልቅ ብርቱዎች ናቸውና። 7ነፍሴን ከእስር ቤት አውጣት፤ ስምህን አመሰግን ዘንድ። ጻድቃን በዙሪያዬ ይሰበሰባሉ፤ መልካም ታደርግልኛለህና።
