Nagpanawag si David Gikan sa Kweba
Isa ka salmo sang kaalam ni David, sang didto sia sa kweba. Isa ka pangamuyo.
Nagapangamuyo si David sa isa ka kuweba kag ginalarawan ang bug-os nga pagkahimulag: tan-awa ang akon tuo, kag wala sing may nakakilala sa akon, wala na sing dalangpan, wala sing may nagasapak kon mabuhi ako. Ginatawag niya ang iya Amay nga iya bahin sa duta sang mga buhi kag nagapangayo nga pagwaon sia sa bilanggoan.
142 1Sa akon tingug nagapanawag ako sa akon Amay; sa akon tingug nagapakitluoy ako sa iya nga kaloy-an niya ako. a a v1 Ang maskil amo ang isa ka ambahanon nga nagatudlo kag nagapapamalandong—isa ka salmo nga dapat palandungan, indi lamang ambahanon. 2Ginabubo ko ang akon reklamo sa atubangan niya; sa atubangan niya ginasugid ko ang akon kalisod. 3Sang nagluya ang akon espiritu sa sulod ko, ikaw ang nakahibalo sang akon dalanon. Sa banas nga akon ginalaktan may gintago sila nga siod para sa akon. 4Tumalupangod sa akon tuo kag tan-awa—wala sing bisan isa nga nagakilala sa akon; wala sing dalangpan nga nabilin para sa akon; wala sing bisan isa nga nagakabalaka sa akon kabuhi. 5Nagapanawag ako sa imo, akon Amay; nagasiling ako, “Ikaw ang akon dalangpan, ang akon bahin sa duta sang mga buhi.” 6Pamatii ang akon pagpanawag, kay ginpaubos ako sing tama. Luwasa ako gikan sa mga nagahingabot sa akon, kay makusog pa sila sa akon. 7Guaa ang akon kalag gikan sa bilangguan, agud makapasalamat ako sa imo ngalan. Magatipon sa akon palibot ang mga matarung, kay magmaayo ka gid sa akon.
