مزامیر 53

53 ¹احمق در دل خود می‌گوید: «خدایی نیست.» ایشان فاسدند و شرارتی نفرت‌انگیز می‌کنند؛ هیچ‌کس نیست که نیکی کند.

²پدر ما از آسمان نظر افکند بر همهٔ آدمیان تا ببیند آیا کسی هست که فهم داشته باشد، کسی که او را بجوید. ³همه روی برگردانده‌اند؛ همگی با هم فاسد شده‌اند؛ هیچ‌کس نیست که نیکی کند، حتی یک نفر.

⁴آیا بدکاران هیچ نمی‌دانند — آنان که قوم مرا می‌خورند چنان‌که نان می‌خورند، و پدر ما را نمی‌خوانند؟ ⁵آنجا بود که هراس سراپای ایشان را فراگرفت، جایی که هیچ جای هراس نبود؛ زیرا پدر ما استخوان‌های کسی را پراکنده ساخت که در برابر تو اردو زده بود؛ تو ایشان را شرمسار کردی، زیرا پدر ما ایشان را رد کرده است.

⁶کاش نجات اسرائیل از صهیون پدید آید! آنگاه که پدر ما سعادت قوم خود را بازگرداند، یعقوب شادی کند و اسرائیل مسرور گردد.