Si Hoshea, ang Katapusan nga Hari sang Israel

Nahulog ang Samaria pagkatapos sang tatlo ka tuig nga paglikop kag ang Israel gindestiyero. Ginpahunong sang manunulat ang sugilanon agod isiling kon ngaa: nag-alagad sila sa mga diosdios bisan sang pagpaandam sang tagsa ka propeta. Ang mga dumuluong nga gin-ipuyan sa duta ginpanudluan nga mahadlok sa aton Amay samtang nagaalagad gihapon sa ila kaugalingon nga mga dios, kag amo man ang ginahimo sang ila mga kabata.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 12–13, 35–39

Kapitulo 17.

Sang ikanapulo'g duha nga tuig ni Ahaz nga hari sang Juda, nangin hari si Hoshea nga anak ni Ela sa Israel sa Samaria, kag naghari sia sing siam ka tuig. Naghimo sia sing malaut sa panulok sang aton Amay, apang indi subong sang mga hari sang Israel nga nauna sa iya. Nagtaklad batok sa iya si Salmaneser nga hari sang Asiria, kag nangin ulipon niya si Hoshea kag nagbayad sa iya sing buhis. Apang natukiban sang hari sang Asiria nga nagapatiko si Hoshea: nagpadala sia sing mga manugbalita kay So nga hari sang Egipto kag nag-untat sa pagbayad sang tinuig nga buhis sa hari sang Asiria. Gani gindakup kag gingapos sia sang hari sang Asiria sa bilangoan. Ginsalakay sang hari sang Asiria ang bug-os nga duta, nagtaklad sia sa Samaria, kag ginkibon ini sing tatlo ka tuig.

Napukan ang Samaria sa Asiria

Sang ikasiam nga tuig ni Hoshea, ginkuha sang hari sang Asiria ang Samaria, gintapok ang Israel sa Asiria, kag ginpapuyo sila sa Hala, sa Habor, nga suba sang Gozan, kag sa mga siudad sang Media.

Natabo ini tanan tungud kay nakasala ang Israel batok sa aton Amay, nga nagkuha sa ila gikan sa Egipto, gikan sa idalum sang kamut ni Faraon nga hari sang Egipto, kag nagsimba sila sa iban nga mga dios, kag nagsunod sila sa mga kinabatasan sang mga pungsud nga gintabog sang aton Amay sa atubangan nila, kag sadtong ginpasimpon sang mga hari sang Israel. Sa tago naghimo ang Israel sing malain batok sa aton Amay, nga nagpatindug sing mataas nga mga duog sa tanan nila nga mga banwa, gikan sa torre sang mga manugbantay tubtub sa napader nga siudad. Nagpatindug sila sing balaan nga mga haligi kag mga poste ni Asera sa tagsa ka mataas nga bukid kag sa idalum sang tagsa ka malagtum nga kahoy. Sa tagsa ka mataas nga duog nagsunog sila sing incienso, subong sang mga pungsud nga gintabog sang aton Amay sa atubangan nila. Naghimo sila sing malaut nga nagpaakig sa aton Amay.

Nag-alagad sila sa mga diosdios, bisan nga ginsilingan sila sang aton Amay, “Indi ninyo paghimoon ini.” Ginpaandaman sang aton Amay ang Israel kag ang Juda paagi sa tagsa ka manalagna kag manugpakita: “Magtalikod kamo gikan sa inyo malaut nga mga dalanon kag tumanon ninyo ang akon mga sugo kag mga pagbulut-an—ang bug-os nga kasugoan nga ginhatag ko sa inyo mga katigulangan kag ginpadala ko sa inyo paagi sa akon mga alagad nga mga manalagna.”

Apang indi sila magpamati. Ginpatig-a nila ang ila mga liog subong sang ila mga katigulangan, nga wala magsalig sa aton Amay. Ginsikway nila ang iya mga pagbulut-an, ang katipan nga ginhimo sa ila mga katigulangan, kag ang iya mga paandam. Ginlagas nila ang walay pulos nga mga diosdios kag nangin walay pulos sila, nga nag-ilog sa palibot nga mga pungsud nga gindilian sila sang aton Amay sa pag-ilog. Ginbayaan nila ang tanan nga mga sugo sang aton Amay, naghimo sila sing duha ka tinunaw nga larawan sang tinday nga baka kag isa ka poste ni Asera, nagyaub sila sa tanan nga kasuldadusan sang kabituonan sa langit, kag nag-alagad kay Baal. Ginsunog nila ang ila mga anak nga lalaki kag babayi bilang mga halad, naghimo sila sing pagpakot kag pagbabaylan, ginbaligya nila ang ila kaugalingon sa paghimo sing malaut sa atubangan sang aton Amay, nga nagpaakig sa iya. Gani ang aton Amay, nga naakig gid sa Israel, nagkuha sa ila gikan sa iya atubangan. Ang tribo lamang sang Juda ang nabilin, Ang Juda man wala magtuman sang mga sugo sang aton Amay, kondi nagsunod sa mga kinabatasan sang Israel. Gani ginsikway sang aton Amay ang tanan nga mga kaliwat sang Israel, ginpaantos sila, kag gintugyan sila sa mga manugpanghalit tubtub nga ginpilak niya sila gikan sa iya atubangan. Sang ginbingkas sang aton Amay ang Israel gikan sa panimalay ni David, ginhimo nila nga hari si Jeroboam nga anak ni Nebat. Ginpahilayo ni Jeroboam ang Israel gikan sa pagsunod sa aton Amay kag gintuytoyan sila sa daku nga sala. Nagpadayon ang Israel sa tanan nga mga sala nga ginhimo ni Jeroboam; wala sila magtalikod gikan sa sini, tubtub nga ginkuha sang aton Amay ang Israel gikan sa iya atubangan, subong sang ginsiling niya paagi sa tanan niya nga mga alagad nga mga manalagna. Gani ang Israel gintapok gikan sa ila duta pakadto sa Asiria, nga nagapabilin didto tubtub sa sini nga adlaw.

Nagpuyo ang mga Dumuluong sa Duta

Nagdala ang hari sang Asiria sing mga tawo gikan sa Babilonia, Cuta, Ava, Hamat, kag Sefarvaim, kag ginpapuyo sila sa mga banwa sang Samaria sa baylo sang Israel. Ginpanag-iya nila ang Samaria kag nagpuyo sa iya mga banwa. Sang una sila magpuyo didto, wala sila magsimba sa aton Amay; gani nagpadala sia sing mga leon sa tunga nila nga nagpatay sang iban sa ila. Nagsiling sila sa hari sang Asiria, “Ang mga pungsud nga imo gintapok sa mga banwa sang Samaria wala makahibalo kon ano ang ginakinahanglan sang dios sang duta. Gani nagpadala sia sing mga leon sa tunga nila, nga nagapatay sa ila, kay wala sila makahibalo kon ano ang ginakinahanglan sang dios sang duta.”

Nagsugo ang hari sang Asiria, “Pabalika ninyo ang isa ka saserdote nga inyo gintapok gikan sa Samaria. Papuy-a sia didto kag tudloan niya ang mga tawo kon ano ang ginakinahanglan sang dios sang duta.”

Gani ang isa sa mga saserdote nga gintapok gikan sa Samaria nagpuyo sa Betel kag nagtudlo sa ila kon paano magsimba sa aton Amay.

Apang ang tagsa ka pungsud naghimo sang ila kaugalingon nga mga dios kag ginbutang sila sa mga simbahan sang mataas nga mga duog nga ginpatindug sang mga Samaritano, ang tagsa ka pungsud sa mga banwa nga ila ginapuy-an. Ang mga tawo gikan sa Babilonia naghimo kay Sucot-benot, ang gikan sa Cut naghimo kay Nergal, ang gikan sa Hamat naghimo kay Asima, ang mga Avahanon naghimo kanday Nibhaz kag Tartak, ang mga Sefarvahanon nagsunog sang ila mga anak sa kalayo bilang mga halad kanday Adramelec kag Anamelec, nga mga dios sang Sefarvaim. Nagsimba sila sa aton Amay apang nagtangdo sila gikan sa ila tunga sing nagkalainlain nga mga saserdote para sa mataas nga mga duog, nga naghalad para sa ila sa mga simbahan. Nagsimba sila sa aton Amay, apang nag-alagad man sa ila kaugalingon nga mga dios suno sa mga kinabatasan sang mga pungsud nga ila ginhalinan. Tubtub sa sini nga adlaw ginahuptan nila ang ila daan nga mga kinabatasan. Wala sila magsimba sa aton Amay, kag wala man sila magsunod sa mga palatukuran, mga pagsulundan, kasugoan, kag sugo nga ginhatag sang aton Amay sa mga anak ni Jacob, nga iya gin-ngalanan nga Israel.

Sang naghimo ang aton Amay sing katipan sa ila, ginsugo niya sila, “Indi kamo magsimba, magyaub, mag-alagad, ukon maghalad sa iban nga mga dios. Apang ang inyo Amay nga nagkuha sa inyo gikan sa Egipto paagi sa daku nga gahum kag sa gin-untay nga butkon—sia ang inyo simbahon. Magyaub kamo sa iya; maghalad kamo sa iya. Mag-andam kamo pirme sa pagtuman sang mga palatukuran, mga pagsulundan, kasugoan, kag sugo nga iya ginsulat para sa inyo. Indi kamo magsimba sa iban nga mga dios. Indi ninyo pagkalimti ang katipan nga akon ginhimo sa inyo, kag indi kamo magsimba sa iban nga mga dios. Kondi simbahon ninyo ang inyo Amay, kag luwason niya kamo gikan sa kamut sang tanan ninyo nga mga kaaway.”

Apang indi sila magpamati, kondi nagpadayon sila sa ila daan nga mga kinabatasan. Ining mga pungsud nagsimba sa aton Amay apang nag-alagad man sa ila mga diosdios. Ang ila mga anak kag mga apo nagahimo subong sang ginhimo sang ila mga katigulangan, tubtub sa sini nga adlaw.