Nagapangamuyo si Daniel para sa Iya Katawohan

Sang pagbasa sang pitumpulo ka tuig ni Jeremias, nagapangamuyo si Daniel sing pagpaathag sa Soberano nga Amay nga nagasiling kami, indi sila — nakasala kami, wala kami nagpamati. Nag-abot si Gabriel samtang nagapamulong pa siya, may sabat parte sa pitumpulo ka semana, isa ka Ginpahiran nga ginputol, kag kalaglagan nga ginhatag.

Kapitulo 9.

Sang nahauna nga tuig ni Dario nga anak ni Jerjes, nga isa ka Medianhon, nga ginhimo nga hari sa ginharian sang mga Babilonhon. Sang nahauna nga tuig sang iya paghari, ako, si Daniel, nakahangup gikan sa mga libro kon pila ka tuig ang ginsiling sang aton Amay kay Jeremias nga manalagna: kapituan, agud matapos ang pagkaguba sang Jerusalem. Gani ginliso ko ang akon nawong sa Ginoong Amay, agud pangitaon ko sia sa pangamuyo kag pagpakitluoy, nga may pagpuasa, sako, kag abo.

Nagpangamuyo ako sa akon Amay, nga nagatuad: “Ginoong Amay, gamhanan kag makakulugmat, nga nagabantay sang katipan kag matutom nga paghigugma sa mga nagahigugma sa iya kag nagabantay sang iya mga sugo, nakasala kami, naghimo sang malain, naghimo sang kalautan, nagrebelde, nga nagtalikod sa imo mga sugo kag mga pagpamatbat. Wala kami magpamati sa imo mga alagad nga mga manalagna nga naghambal sa imo ngalan sa amon mga hari, mga prinsipe, mga katigulangan, kag sa tanan nga katawohan sang kadutaan.

Imo ang pagkamatarung, Ginoong Amay, apang amon ang dayag nga kahuluy-an subong nga adlaw—ang katawohan sang Juda, ang mga pumuluyo sang Jerusalem, ang bug-os nga Israel, ang malapit kag ang malayo, sa tagsa ka duta diin mo sila gintabog tungud sa ila pagkadimatutom sa imo. O amon Amay, ang dayag nga kahuluy-an iya namon—sang amon mga hari, mga prinsipe, kag mga katigulangan—kay nakasala kami batok sa imo. Sa Ginoong Amay ang kalooy kag kapatawaran, kay nagrebelde kami batok sa iya, kag wala kami magtuman sa tingug sang amon Amay nga maglakat sa iya mga kasugoan nga ginbutang sa amon atubang paagi sa iya mga alagad nga mga manalagna. Ang bug-os nga Israel naglapas sang imo kasugoan kag nagtalikod, nga nangindi sa pagtuman sa imo tingug. Gani ang pagpakamalaut kag ang ginpanumpa nga sumpa nga nasulat sa Kasugoan ni Moises, nga alagad sang amon Amay, nagbubo sa amon, kay nakasala kami batok sa iya. Ginpamatud-an niya ang iya mga pulong batok sa amon kag sa amon mga hukom nga naghukom sa amon, nga nagdala sang dakung kalalat-an sa amon; wala sing bisan ano sa idalum sang bug-os nga langit nga makatupong sa natabo sa Jerusalem. Subong sang nasulat sa Kasugoan ni Moises, ini tanan nga kalalat-an nag-abut sa amon; apang wala namon pangitaa ang kahamuot sang amon Amay paagi sa pagtalikod sa amon mga sala kag sa paghangup sang imo kamatuoran. Gani gin-aman sang amon Amay ang kalalat-an kag gindala ini sa amon, kay ang amon Amay matarung sa tanan nga iya ginahimo; apang wala kami magtuman sa iya tingug.

Kag karon, Ginoong Amay, ginpaguwa mo ang imo katawohan gikan sa Egipto paagi sa makusug nga kamut kag naghimo ka para sa imo kaugalingon sang ngalan nga nagapadayon tubtub subong nga adlaw—nakasala kami, naghimo kami sang malain. Ginoong Amay, tungud sa tanan mo nga matarung nga mga buhat, iliso ang imo kaakig kag kasingkal gikan sa imo siudad nga Jerusalem, ang imo balaan nga bukid—kay ang amon mga sala kag ang kalautan sang amon mga katigulangan naghimo sa Jerusalem kag sa imo katawohan nga kahuluy-an sa tanan nga nagalibut sa amon.

Karon, amon Amay, pamatii ang pangamuyo kag mga pagpakitluoy sang imo alagad, kag pasilaka ang imo nawong sa imo mamingaw nga balaan nga puloy-an, tungud sa imo kaugalingon, Ginoong Amay. Ipaliso ang imo dulunggan sa amon, Amay ko, kag pamatii; buksi ang imo mga mata, tan-awa ang amon pagkaguba kag ang siudad nga ginatawag sa imo ngalan. Ginadala namon ang amon mga pagpakitluoy sa imo atubang indi tungud sa amon pagkamatarung kondi tungud sa imo dakung kalooy. Ginoong Amay, pamatii! Ginoong Amay, patawara! Ginoong Amay, pamatii kag maghulag! Dili magpadugay, tungud sa imo kaugalingon, Amay ko, kay ang imo siudad kag ang imo katawohan nagadala sang imo ngalan.”

Ginpadala sang Amay si Gabriel nga May Sabat

Samtang nagahambal pa ako, nagapangamuyo, nagatuad sang akon sala kag sang sala sang akon katawohan nga Israel, nga nagadala sang akon pagpakitluoy sa atubang sang akon Amay para sa balaan nga bukid sang akon Amay, samtang nagapangamuyo pa ako, si Gabriel, ang tawo nga akon nakita sang una sa palanan-awon, nag-abut sa akon, nga nagalupad sing madasig, sa tion sang halad sa hapon. ^a

Ginhatagan niya ako sang paghangup, nga nagahambal sa akon kag nagasiling, “Daniel, nagkari ako karon agud hatagan ko ikaw sang paghangup kag pag-intiendi. Sang pagsugod sang imo mga pagpakitluoy, may pulong nga nagguwa, kag nagkari ako sa pagsugid sa imo, kay ginahigugma ka gid sing daku. Gani binagbinaga ang pulong kag hangupa ang palanan-awon:

“Kapituan ka semana ang gintalana para sa imo katawohan kag sa imo balaan nga siudad: agud untaton ang paglapas, tapuson ang sala, tumbasan ang kasal-anan, dalhon ang walay katapusan nga pagkamatarung, pat-inan ang palanan-awon kag ang manalagna, kag haplasan ang labing balaan nga duog. ^b

Gani hibalua kag hangupa: kutub sa tion nga magguwa ang sugo sa pagpasag-uli kag pagpatindug liwat sang Jerusalem tubtub sa pag-abut sang Hinaplas, ang Prinsipe, may pito ka semana kag kan-uman kag duha ka semana. Patindugon ini liwat nga may mga dalan kag kanal sang tubig, apang sa magamo nga mga tion. ^c Kag sa tapos ang kan-uman kag duha ka semana ang Hinaplas pagautdon kag wala sing may mabilin sa iya. Ang katawohan sang prinsipe nga magaabut magalaglag sang siudad kag sang balaan nga puloy-an. Ang katapusan sini magaabut subong sang baha, kag tubtub sa katapusan may inaway; gintalana ang mga kalaglagan. ^d Magapalig-on sia sang isa ka katipan sa madamu sa sulod sang isa ka semana; sa tunga sang semana pauntaton niya ang halad kag halad-nga-dulot. Sa isa ka pakpak sang templo magapatindug sia sang kangil-aran nga nagadala sang kalaglagan, tubtub nga ang gintalana nga katapusan mabubo sa manuglaglag.”