Ginlaglag sang Amay ang Sion sa Iya Kaakig
Ginpangalanan sang manunulat kon sin-o ang naghimo sini. Ang Soberano nga Amay nagbutang sang pana, ginsukat ang pader antes ginguba, nangin pareho sing kaaway sa Sion. Nagakamatay ang mga bata sa mga butkon sang ila mga nanay. Wala sing nasolbar; ang balak nagapangayo lamang nga tan-awon kag ikonsiderar sang aton Amay.
2 1Daw ano nga gintabunan sang Soberano nga Amay sa iya kaakig ang anak nga babayi nga Sion sang panganod! Ginhaboy niya halin sa langit pakadto sa duta ang katahum sang Israel; wala niya dumduma ang iya tulungtungan sang mga tiil sa adlaw sang iya kaakig. a a v1 Ang iya tulungtungan sang mga tiil: ang templo sa Jerusalem, ang dutan-on nga lugar diin nagapuyo ang presensya sang Dios. 2Ginlamon sang Soberano nga Amay nga wala sing kalooy ang tanan nga mga puluy-an ni Jacob; sa iya kasingkal ginrumpag niya ang mga pamakud sang anak nga babayi nga Juda. Ginpukan niya sa duta sa kahuluy-an ang iya ginharian kag ang mga punoan sini. 3Sa mabangis nga kaakig ginkuhaan niya ang Israel sang tanan niya nga kusog; ginbawi niya ang iya tuo nga kamot kag ginpabay-an sila sa atubang sang kaaway. Nagdabdab sia sa Jacob subong sang nagadabadaba nga kalayo nga nagaupos sa palibot. 4Ginbinat niya ang iya pana subong sang isa ka kaaway, ang iya tuo nga kamot handa subong sang isa ka kaaway; kag ginpamatay niya ang tanan nga matahum tan-awon. Sa tolda sang anak nga babayi nga Sion ginbubo niya ang iya kasingkal subong sang kalayo. 5Ang Soberano nga Amay nangin subong sang isa ka kaaway; ginlamon niya ang Israel. Ginlamon niya ang tanan niya nga mga palasyo kag ginhimo nga wasak ang iya mga pamakud, kag ginbun-ag niya ang paglalaw kag paghibi sa anak nga babayi nga Juda. 6Ginkuha niya ang iya payag subong sang isa ka hardin, ginwasak niya ang iya gintalana nga lugar. Ginpakalimtan sang aton Amay ang Sion sa gintalana nga piesta kag adlaw nga inugpahuway, kag sa iya mabangis nga kaakig gintamay niya ang hari kag ang saserdote. 7Ginsikway sang Soberano nga Amay ang iya halaran, ginbaliwala niya ang iya balaan nga lugar; gintugyan niya sa kaaway ang mga pader sang iya mga palasyo. Nagsinggit sila sa balay sang aton Amay subong sa adlaw sang piesta. 8Gintuyo sang aton Amay nga wasakon ang pader sang anak nga babayi nga Sion. Ginhumlad niya ang higot nga talaksan; wala niya pagpunggi ang iya kamot sa paglaglag. Ginpahibi niya ang salipdanan kag ang pader; kaupod sila nga nagkalarumpag. 9Naglugdang sa duta ang iya mga ganhaan; ginwasak kag ginbali niya ang iya mga trangka. Ang iya hari kag ang iya mga prinsipe yara sa tunga sang mga pungsod; wala na ang kasuguan, kag ang iya mga manalagna wala makakita sing palanan-awon halin sa aton Amay. 10Ang mga tigulang sang anak nga babayi nga Sion nagapungko sa duta nga naghipos; ginbuboan nila sang yab-ok ang ila mga ulo kag nagsuksok sila sang panapton sang paglalaw. Ang mga pamatan-on nga babayi sang Jerusalem nagduko sang ila mga ulo sa duta. 11Nagkalubog ang akon mga mata sa paghibi; nagakumay ang akon tiyan; ginbubo sa duta ang akon tagiposoon tungud sa kalaglagan sang anak nga babayi sang akon katawohan, samtang ang mga kabataan kag mga lapsag nagakalipong sa mga dalan sang siudad. 12Nagahibi sila sa ila mga iloy, “Diin bala ang tinapay kag alak?” samtang nagakalipong sila subong sang mga pilason sa mga dalan sang siudad, samtang ginabubo ang ila kabuhi sa mga sabak sang ila mga iloy. 13Ano bala ang akon isiling para sa imo, sa ano ko bala ikaw ipaanggid, anak nga babayi nga Jerusalem? Ano bala ang akon ipaanggid sa imo, agud nga malipay ko ikaw, ulay nga anak nga babayi nga Sion? Kay ang imo kalaglagan daku subong sang dagat; sin-o bala ang makaayo sa imo? 14Ang imo mga manalagna nakakita para sa imo sing butig kag malimbungon nga mga palanan-awon; wala nila pagbuyagyaga ang imo kasal-anan agud ipasag-uli ang imo kahimtangan, kondi nakakita sila para sa imo sing mga pulong nga butig kag nagapatalang. 15Ang tanan nga nagaagi nagapamalakpak sang ila mga kamot sa imo; nagasutsot sila kag nagalingling sang ila mga ulo sa anak nga babayi nga Jerusalem: “Amo bala ini ang siudad nga gintawag nga himpit sa katahum, ang kalipay sang bug-os nga duta?” 16Ang tanan mo nga mga kaaway nagabuka sang ila mga baba batok sa imo; nagasutsot sila kag nagabagrot sang ila mga ngipon kag nagasinggit, “Ginlamon namon sia! Amo ini ang adlaw nga aton ginahulat; nasapwan namon ini, nakita namon ini!” 17Ginhimo sang aton Amay ang iya gintuyo; gintuman niya ang iya pulong nga iya ginsugo sang una pa. Ginrumpag niya nga wala sing kalooy; ginpabay-an niya nga kalipayan ka sang kaaway kag ginbayaw niya ang gahum sang imo mga kaaway. 18Ang tagiposoon sang katawohan nagsinggit sa Soberano nga Amay. Pader sang anak nga babayi nga Sion, pailiga ang mga luha subong sang isa ka sulog sa adlaw kag gab-i! Indi ka maghatag sang kapahuwayan sa imo kaugalingon, ni kapahuway sa imo mga mata. 19Magbangon ka, magsinggit ka sa gab-i sa pagsugod sang tagsa ka pulungbantayan sang gab-i! Ibubo ang imo tagiposoon subong sang tubig sa atubang sang Soberano nga Amay! Ibayaw ang imo mga kamot sa iya tungud sa kabuhi sang imo mga anak, nga nagakalipong sa gutom sa tagsa ka kanto sang dalan. 20Tan-awa, aton Amay, kag binagbinaga: sin-o bala ang imo gintratar sing subong sini? Dapat bala kaunon sang mga babayi ang ila mga bata, ang mga kabataan nga ila ginsabak? Dapat bala patyon ang saserdote kag ang manalagna sa balaan nga lugar sang Soberano nga Amay? 21Ang pamatan-on kag ang tigulang nagahamyang sa duta sa mga dalan; ang akon mga pamatan-on nga babayi kag ang akon mga pamatan-on nga lalaki nagkalapukan sa espada. Ginpamatay mo sila sa adlaw sang imo kaakig, nga nag-ihaw nga wala sing kalooy. 22Ginpatawag mo, subong sa adlaw sang piesta, ang mga kahadlok sa palibot; kag sa adlaw sang kaakig sang aton Amay wala sing bisan sin-o nga nakapalagyo ukon nakaluwas. Ginlaglag sang akon kaaway ang mga ginsabak ko kag ginpadaku.
