Nagapangamuyo si Moises sa Amay nga Walay Katapusan

Ang pangamuyo ni Moises, ang tawo sang aton Amay.

Ginapaanggid ni Moises ang kabuhi sang tawo sa iya walay katapusan nga Amay: ang isa ka libo ka tuig nagaligad subong sang bantay kagab-i, kag ang mga tawo ginapanilhig subong sang hilamon sa aga. Wala sia nagapangayo sang dugang nga mga adlaw kundi sang kaalam sa pag-isip sa ila, kag sang kalipay nga katumbas sang mga tuig sang kalisod.

Nagahambal ang aton Amay sa bersikulo 3

Kapitulo 90.

Makagagahum nga Amay, ikaw amo ang amon puloy-an sa tanan nga mga kaliwatan. Antes matawo ang mga bukid, ukon imo ginbuhat ang duta kag ang kalibutan, kutub sa walay katapusan tubtub sa walay katapusan ikaw amo ang amon Amay.

Ginapabalik mo ang mga tawo sa yab-ok, nga nagasiling, “Magbalik kamo, mga anak sang katawohan.”

Kay ang 1,000 ka tuig sa imo panulok daw isa lamang ka adlaw nga lumabay na, daw isa ka pagtukaw sa kagab-ihon. Ginaanod mo sila subong sang baha; daw damgo sila, daw hilamon nga nagatubo sa kaagahon, sa kaagahon nagalambo kag nagatubo ini; sa kahaponon nagakupos kag nagakalaya ini.

Kay ginaubos kami sang imo kaakig; sa imo kasingkal nagakatublag kami. Ginbutang mo ang amon mga kalautan sa imo atubangan, ang amon tago nga mga sala sa kapawa sang imo nawong. Kay ang tanan namon nga mga adlaw nagataliwan sa idalum sang imo kasingkal; ginatapos namon ang amon mga tuig daw isa ka panghayhay. Nagakabuhi kami sing kapituan ka tuig, ukon kawaloan kon makusug pa kami; apang wala sila sing dala kundi pagpangabudlay kag kalisod—madali sila magtaliwan, kag nagalupad kami palayo. Sin-o ang nakahibalo sang gahum sang imo kaakig? Ang imo kasingkal daku subong sang kahadluk nga nagakaigo sa imo. Tudloi kami sa pag-isip sang amon mga adlaw, agud nga makaangkon kami sing tagiposoon nga maalam.

Magbalik ka, Amay namon! Hasta san-o pa? Kaluoyi ang imo mga alagad. Busga kami sa kaagahon sang imo malig-on nga paghigugma, agud nga makakanta kami sa kalipay kag magkasadya sa tanan namon nga mga adlaw. Pasadyaha kami suno sa kadamuon sang mga adlaw nga imo ginsakit kami, suno sa kadamuon sang mga tuig nga nakakita kami sing kalisod. Makita kabay sang imo mga alagad ang imo binuhatan, kag makita sang ila mga anak ang imo pagkahalangdon.

Mangin sa amon kabay ang kahamuot sang Makagagahum nga Amay; palig-ona para sa amon ang binuhatan sang amon mga kamot—huo, palig-ona ang binuhatan sang amon mga kamot.