1 Padîşah 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Piştî gelek rojan, di sala sêyemîn de, peyva Bavê me ji Îlyas re hat: “Herre, xwe nîşanî Axab bide, û ezê baranê bibarînim ser erdê.”

²Loma Îlyas çû ku xwe nîşanî Axab bide. Lê birçîbûn li Samîreyê dijwar bû. ³Axab Obedya, yê ku serokê malbatê bû, gazî kir. (Lê Obedya pir ji Bavê me ditirsiya. ⁴Gava Îzebelê pêxemberên Bavê me dikuştin, Obedya sed pêxember girtibûn, her pêncî di şikeftekê de veşartibûn û ji wan re nan û av pêşkêş kiribû.) ⁵Axab ji Obedya re got: “Di nav erdê re, li her kaniyê û her geliyê bigere; dibe ku em giyê bibînin ku hesp û hêstiran sax bihêlin û em ti heywanan winda nekin.”

⁶Loma wan erd ji xwe re par kir ku di nav re derbas bibin; Axab bi tenê bi rêyekê çû, û Obedya bi tenê bi rêyeke din çû. ⁷Gava Obedya dimeşiya, Îlyas ji nişkê ve pêrgî wî hat. Wî ew naskir, bi rû ket erdê û got: “Ma ev tu yî, ezbenî Îlyas?”

⁸Wî ji wî re got: “Ez im. Herre, ji ezbeniyê xwe re bêje, ‘Îlyas li vir e.’”

⁹Obedya pirsî: “Min çi gunehek kiriye, ku tu bendeyê xwe bidî destê Axab da ku ez bimirim? ¹⁰Bi saxiya Bavê te, ti netewe û ti padîşahî tuneye ku ezbeniyê min ji bo lêgerîna te neşandibe. Gava wan digot, ‘Ew ne li vir e,’ wî bi padîşahî û neteweyê soz dida ku wan tu nedîtiye. ¹¹Û niha tu dibêjî, ‘Herre, ji ezbeniyê xwe re bêje, “Îlyas li vir e.”’ ¹²Gava ez ji ba te derkevim, Ruhê Bavê me wê te bibe cihekî ku ez nikaribim bizanibim; paşê ez têm ku ji Axab re bêjim, ew nikare te bibîne, û ew min dikuje—lê ez bendeyê te ji ciwaniya xwe ve hurmeta Bavê me digirim. ¹³Ma ji ezbeniyê min re nehatiye gotin ku min çi kir gava Îzebelê pêxemberên Bavê me kuştin—çawa min sed pêxemberên Bavê me, her pêncî mêr di şikeftekê de veşart û bi nan û av têr kirin? ¹⁴Û niha tu dibêjî, ‘Herre, ji ezbeniyê xwe re bêje, “Îlyas li vir e”’—û ewê min bikuje!”

¹⁵Îlyas got: “Bi saxiya Bavê artêşên ezmanan, yê ku ez li ber wî rawestiyame, îro ezê bi rastî xwe nîşanî wî bidim.”

¹⁶Loma Obedya çû pêrgî Axab û ji wî re got, û Axab çû pêrgî Îlyas. ¹⁷Gava Axab Îlyas dît, Axab jê re got: “Ma ev tu yî, tu tengijîner yê Îsraêl?”

¹⁸Wî bersiv da: “Min Îsraêl netengijand—te û mala bavê te tengijand, ku we fermanên Bavê me berdan û hûn li pey Baalan çûn. ¹⁹Loma niha peyam bişîne û hemû Îsraêlê li ba min li Çiyayê Kermîlê kom bike, ligel 450 pêxemberên Baal û 400 pêxemberên Aşêrayê, yên ku li ser sifreya Îzebelê dixwin.”

²⁰Loma Axab di nav hemû gelê Îsraêl de peyam şand û pêxember li Çiyayê Kermîlê kom kirin. ²¹Îlyas nêzî hemû gel bû û got: “Hûnê heta kengî di navbera du ramanan de bilerizin? Heke Bavê me Xwedê be, li pey wî herin; heke Baal be, li pey wî herin.” Lê gel yek peyv jî bersiva wî neda.

²²Îlyas ji gel re got: “Ez bi tenê wekî pêxemberê Bavê me mame, lê pêxemberên Baal 450 mêr in. ²³Du ga bidin me. Bila ew yekê hilbijêrin, parçe parçe bikin û deynin ser êzingan, lê ti êgir têxin bin wî; ezê ya din amade bikim, deynim ser êzingan û ti êgir têxim bin wî. ²⁴Paşê hûn gazî navê xwedayê xwe bikin, û ezê gazî navê Bavê me bikim; Xwedayê ku bi êgir bersivê bide, ew Xwedê ye.” Hemû gel got: “Baş hatiye gotin.”

²⁵Îlyas ji pêxemberên Baal re got: “Hûn pir in, loma yek ga hilbijêrin û pêşî wî amade bikin; paşê gazî navê xwedayê xwe bikin—lê ti êgir têxin bin wî.”

²⁶Loma wan ga yê ku ji wan re hatibû dayîn girt û amade kir, û ji sibehê heta nîvro gazî navê Baal kirin: “Baal, bersiva me bide!” Lê ti deng tunebû, kesî bersiv neda. Û ew li dora gorîgeha ku wan çêkiribû reqisîn.

²⁷Di nîvro de Îlyas bi wan tirane kir: “Bi dengekî bilindtir qîr bikin! Ew xwedayek e—dibe ku di ramanên kûr de ye, an xwe rihet dike, an di rê de ye; an jî di xew de ye û divê bê hişyarkirin.”

²⁸Loma wan bi dengekî bilindtir qîr kirin û li gorî edetê xwe bi şûr û rimhan xwe birîndar kirin, heta ku xwîn li ser wan herikî. ²⁹Gava nîvro derbas bû, ew heta pêşkêşiya êvarê har bûn, lê ti deng, ti bersiv, ti guhdan tunebû.

³⁰Îlyas ji hemû gel re got: “Nêzî min bibin.” Hemû nêzî wî bûn, û wî gorîgeha Bavê me ya ku hilweşiyabû nû kir.

³¹Îlyas diwanzdeh kevir hildan, her yek ji bo êlek ji kurên Aqûb, yên ku peyva Bavê me ji wan re hatibû: “Navê te wê Îsraêl be.”

³²Bi keviran wî bi navê Bavê me gorîgehek ava kir, û li dora wê çalek ku têra sê piyalan tov bê kolan. ³³Wî êzing rêz kirin, ga parçe parçe kir û deyna ser êzingan. Wî got: “Çar cerran bi avê tije bikin û birêjin ser qurbana şewitandinê û êzingan. ³⁴Dîsa bikin,” wî got, û wan dîsa kir. “Cara sêyemîn bikin,” wî got, û wan cara sêyemîn kir. ³⁵Av li dora gorîgehê herikî, û wî çal jî bi avê tije kir.

³⁶Di pêşkêşiya êvarê de, Îlyasê pêxember nêzî bû û got: “Ya Bavê me, Xwedayê Îbrahîm, Îshaq û Îsraêl, bila îro bê zanîn ku tu li Îsraêlê Xwedê yî, ku ez bendeyê te me, û ku min ev hemû tişt bi peyva te kirine. ³⁷Bersiva min bide, ya Bavê me, bersiva min bide, da ku ev gel bizanibe ku tu, ya Bavê me, Xwedê yî, û ku te dilên wan vegerandine.”

³⁸Hingê êgirê Bavê me ket, qurbana şewitandinê, êzing, kevir û toz xwar, û ava di çalê de jî mezand. ³⁹Gava hemû gel ew dît, bi rû ketin erdê û qîriyan: “Bavê me, ew Xwedê ye! Bavê me, ew Xwedê ye!” ^a a v39 Gelê ku li pey Baal çûbû bi rû dikeve û navê Xwedayê rastîn dibêje — Bav zarokên xwe yên rêwenda vedigerîne ba xwe.

⁴⁰Îlyas ji wan re got: “Pêxemberên Baal bigirin; bila yek jî nerevin.” Wan ew girtin, û Îlyas ew birin jêr ba Geliyê Qîşonê û li wir ew kuştin.

⁴¹Hingê Îlyas ji Axab re got: “Derkeve jor, bixwe û vexwe, çimkî dengê gurmîna baraneke giran heye.”

⁴²Axab derket jor ku bixwe û vexwe, lê Îlyas hilkişiya ser lûtkeya Kermîlê. Li wir ew heta erdê xwar bû, rûyê wî di navbera çokên wî de. ⁴³Wî ji bendeyê xwe re got: “Herre jor, berê xwe bide behrê.” Ew çû jor, nêrî û got: “Li wir tiştek tuneye.” Îlyas heft caran got: “Vegere.”

⁴⁴Cara heftemîn, bende got: “Va ye, ewrekî biçûk ê wekî destê mirovî ji behrê radibe.” Îlyas got: “Herre jor û ji Axab re bêje, ‘Erebeya xwe bibestîne û jêr bike berî ku baran te ragire.’”

⁴⁵Di vê navberê de ezman bi ewr û bayê tarî bû, baraneke giran hat, û Axab siwar bû û çû Yîzrîêlê. ⁴⁶Destê Bavê me li ser Îlyas bû; wî kirasê xwe di piştxwînê xwe de kir û li ber Axab heta derketina Yîzrîêlê bazda.