Sindoq Tê Mala Bav
Sindoq tê anîn hundir, ewr kahînan derdixe, û Silêman ji bo xaniyekî ku ew qebûl dike têra Bavê me nake dua dike. Bi giştî ew tenê tiştekî dixwaze: gava Îsraêl guneh dike, têk diçe, an bi dîlî tê birin, bibihîze û bibexşîne.
Bavê me di ayetan de dipeyive 18–19
8 1Paşê Silêman rihspiyên Îsraêlê — hemû serokên eşîran, serwerên malbatên bav û kalên zarokên Îsraêlê — li Orşelîmê li ber Padîşah Silêman civandin, da ku sindoqa peymana Bavê me ji bajarê Dawid, ango Siyonê, derxînin. 2Loma hemû mêrên Îsraêlê di cejna meha heftan, Etanîmê de, li ba Padîşah Silêman civiyan. 3Gava hemû rihspiyên Îsraêlê hatin, kahînan sindoq hilgirtin, 4wan sindoqa Bavê me, konê civînê û hemû amanên pîroz ên di konê de hilgirtin; kahîn û Lewiyan ew hilgirtin. 5Padîşah Silêman û hemû civîna Îsraêlê ya ku bi wî re civiyabû li ber sindoqê rawestiyan, ewqas pez û dewar kirin qurban ku ne dihat jimartin û ne dihat tomarkirin. 6Paşê kahînan sindoqa peymana Bavê me anî cihê wê, hundirê perestgehê, Cihê Herî Pîroz, di bin baskên kerûban de. 7Kerûban baskên xwe li ser cihê sindoqê vekiribûn, sindoq û darên wê ji jor ve dinixumandin. 8Dar ewqas dirêj bûn ku serên wan ji Cihê Pîroz li ber hundirê jûrê xuya dibûn, lê ji derve ne; û ew îro jî li wir in. 9Di sindoqê de tenê du tabletên kevirî hebûn ên ku Mûsa li Horêbê têxistibûn, cihê ku Bavê me dema ew ji welatê Misrê derketin bi zarokên Îsraêlê re peyman çêkiribû. 10Gava kahîn ji Cihê Pîroz derketin, ewr mala Bavê me tije kir, 11loma kahîn nikaribûn ji bo xizmetê rawestin ji ber ewrî, çimkî rûmeta Bavê me mala wî tije kiribû.
12Paşê Silêman got: “Bavê me gotiye ku ewê di tariya qalind de rûne. 13Bi rastî min ji te re mala bilind ava kir, cihekî ku tu heta hetayê tê de rûnî.”
14Padîşah berê xwe zivirand û hemû civîna Îsraêlê pîroz kir, dema ku hemû civîna Îsraêlê rawestabû. 15Wî got: “Pesnê Bavê me, Xwedayê Îsraêlê, be, yê ku bi devê xwe bi bavê min Dawid re peyivî û bi destê xwe ew pêk anî, û got, 16ji ber ku min gelê xwe Îsraêl ji Misrê derxist, ji hemû eşîrên Îsraêlê min tu bajar ji bo avakirina malekê ji navê xwe re nehilbijart; lê min Dawid li ser gelê xwe Îsraêl hilbijart.
17Di dilê bavê min Dawid de hebû ku ji navê Bavê me, Xwedayê Îsraêlê re malekê ava bike.
18Lê Bavê me ji bavê min Dawid re got: ‘Ji ber ku avakirina malekê ji navê min re di dilê te de bû, te baş kir ku ew di dilê te de hebe. 19Lê tu bi xwe mal ava nekî; kurê te, yê ku ji laşê te tê, ewê malê ji navê min re ava bike.’
20Û Bavê me peyva ku gotibû parast, çimkî ez li şûna bavê min Dawid rabûm û li ser textê Îsraêlê rûdinim, wek ku wî soz dabû, û min mal ji navê Bavê me, Xwedayê Îsraêlê re ava kir. 21Li wir min ji bo sindoqê, ya ku peymana Bavê me tê de ye, cihek çêkir, ew peymana ku wî bi bav û kalên me re çêkiribû dema ku ew ji Misrê derxistin.”
Nimêja Silêman li Pêşiya Bav
22Silêman li ber gorîgeha Bavê me, li pêşiya hemû civîna Îsraêlê rawesta û destên xwe ber bi ezmanan ve vekir. 23Wî got: “Ya Bavê me, Xwedayê Îsraêlê, di ezmanên jor de an jî li ser erdê jêr tu Xwedayê wek te tuneye, tu peymanê û hezkirina dilsoz digerî ji bo xizmetkarên xwe yên ku bi hemû dilê xwe li pêşiya te dimeşin. 24Te soza xwe ji xizmetkarê xwe, bavê min Dawid re parast; tiştê ku devê te got, destê te îro pêk aniye.
25Îcar niha, ya Bavê me, Xwedayê Îsraêlê, ji bo xizmetkarê xwe Dawidê bavê min tiştê ku te soz dabûyê biparêze, û got, ‘Ji te re mirovek kêm nabe ku li pêşiya min li ser textê Îsraêlê rûne, heke tenê zarokên te rêya xwe bişopînin, da ku li pêşiya min bimeşin wek ku te li pêşiya min meşiyaye.’ 26Û niha, ya Bavê me, Xwedayê Îsraêlê, peyva ku te ji xizmetkarê xwe, bavê min Dawid re gotibû, piştrast bike.
27Lê Bavê me wê bi rastî li ser erdê rûne? Va ye — ezman û ezmanên herî bilind jî nikarin te hilgirin; çiqas kêmtir jî ev mala ku min ava kir! 28Lê dîsa jî berê xwe bide nimêj û lavaya xizmetkarê xwe, Bavê min, da ku tu hawar û nimêja ku xizmetkarê te îro li pêşiya te dike bibihîzî.
29Bila çavên te şev û roj li vê malê vekirî bimînin, cihê ku te got ‘Navê min wê li wir be,’ da ku tu nimêja xizmetkarê xwe ya ber bi vî cihî ve bibihîzî. 30Lavaya xizmetkarê xwe û gelê xwe Îsraêl bibihîze dema ku ew ber bi vî cihî ve nimêj dikin; ji ezmanan, ji mala xwe, bibihîze, û gava tu bibihîzî, bibexşîne.
31Heke kesek li hember cîranê xwe guneh bike û divê sond bixwe, û were ku li ber gorîgeha te di vê malê de sond bixwe, 32wê demê ji ezmanan bibihîze û tev bigere. Xizmetkarên xwe darizîne: sûcdaran mehkûm bike, kiryara wan bîne ser serê wan, û yê rast paqij bike, li gorî rastiya wî xelata wî bide.
33Gava gelê te Îsraêl ji ber ku li hember te guneh kirine ji aliyê dijminekî ve têk biçin, û paşê berê xwe bidin te, navê te bipejirînin, û di vê malê de ji te re nimêj û lavayê bikin, 34wê demê ji ezmanan bibihîze, gunehê gelê xwe Îsraêl bibexşîne, û wan bîne vî welatê ku te dabû bav û kalên wan.
35Gava ezman girtî be û baran nebare ji ber ku ew li hember te guneh kirine, û ew ber bi vî cihî ve nimêj bikin, navê te bipejirînin, û ji ber ku te ew êşandin ji gunehê xwe vegerin, 36wê demê ji ezmanan bibihîze û gunehê xizmetkarên xwe, gelê xwe Îsraêl, bibexşîne, dema ku tu rêya baş a ku divê ew tê de bimeşin fêrî wan bikî; û barana xwe bişîne ser welatê xwe, yê ku te daye gelê xwe wek mîras.
37Heke xela, bela, ziwabûn, kufrik, kulî yan jî cinawir li welat bide; heke dijminek li ber deriyên wan dorpêçê wan bike — çi bela an nexweşî jî were, 38çi nimêj an lavayê ku kesek ji nav hemû gelê te Îsraêl bike, her yek êşa dilê xwe bizane û destên xwe ber bi vê malê ve veke, 39wê demê ji ezmanan, ji mala xwe, bibihîze û bibexşîne, û tev bigere, û ji her kesî li gorî hemû rêyên wî bide, çimkî tu dilê wî dizanî — tenê tu dilê her mirovî dizanî, 40da ku ew ji te bitirsin heta ku li ser welatê ku te dabû bav û kalên me bijîn.
41Herweha biyaniyê ku ne ji gelê te Îsraêl e lê ji welatekî dûr ji bo navê te tê, 42çimkî ewê navê te yê mezin, destê te yê hêzdar û milê te yê dirêjkirî bibihîzin — gava ew were û ber bi vê malê ve nimêj bike, 43ji ezmanan, cihê ku tu lê dijî, bibihîze, û her tiştê ku biyanî dixwaze bike, da ku hemû gelên erdê navê te nas bikin û ji te bitirsin, wek ku gelê te Îsraêl dikin, û bizanin ku ev mala ku min ava kir navê te hildigire.
44Gava gelê te ji bo şer bi dijminê xwe re derkevin, bi çi rê ku tu wan bişînî, û ber bi bajarê ku te hilbijart û mala ku min ji navê te re ava kir ve ji Bavê me re nimêj bikin, 45wê demê ji ezmanan nimêj û lavaya wan bibihîze, û doza wan biparêze.
46Gava ew li hember te guneh bikin — çimkî tu kes bêguneh nîne — û tu hêrs bibî û wan teslîmî dijminekî bikî ku wan dîl bigire û bibe welatê dijmin, dûr an nêzîk,
47lê dîsa jî heke ew di welatê ku lê dîl in de ber bi dilê xwe ve bibin, û vegerin û li welatê dîlgirên xwe li te lavayê bikin, û bibêjin, ‘Me guneh kir, me xeletî kir, me xerabî kir,’ 48û heke li welatê dîlgirên xwe bi hemû dilê xwe û hemû canê xwe berê xwe bidin te, û ber bi welatê xwe yê ku te dabû bav û kalên wan, bajarê ku te hilbijart, û mala ku min ji navê te re ava kir ve ji te re nimêj bikin, 49wê demê ji ezmanan, ji cihê rûniştina xwe, nimêj û lavaya wan bibihîze, û doza wan biparêze. 50Gelê xwe yê ku li hember te guneh kir, hemû xeletiyên wan ên li hember te, bibexşîne, û li ber dîlgirên wan dilrehmiyê bide wan, da ku dîlgir dilrehmiyê nîşanî wan bidin, 51çimkî ew gelê te û mîrata te ne, yên ku te ji Misrê, ji kûrika hesinî derxistin. 52Bila çavên te li lavaya xizmetkarê te û lavaya gelê te Îsraêl vekirî bin, û wan bibihîze gava ku ew gazî te dikin. 53Çimkî te ew ji hemû gelên erdê veqetandin wek mîrata xwe, wek ku te bi destê Mûsa xizmetkarê xwe got dema ku te bav û kalên me ji Misrê derxistin, ya Bavê me yê Serwer.”
Silêman Civînê Pîroz Dike
54Gava Silêman vê nimêj û lavaya xwe ya tevahî ji Bavê me re xilas kir, ew ji ber gorîgeha Bavê me, cihê ku bi destên ber bi ezmanan ve vekirî çok dabû, rabû. 55Ew rawesta û bi dengekî bilind hemû civîna Îsraêlê pîroz kir û got:
56“Pîroz be Bavê me, yê ku ji gelê xwe Îsraêl re rehetî daye, wek ku soz dabû. Ji hemû tiştên baş ên ku wî bi destê xizmetkarê xwe Mûsa soz dabû yek peyv jî neçû. 57Bila Bavê me bi me re be wek ku bi bav û kalên me re bû; bila ew tu caran me nehêle û dev ji me berneyde, 58dilên me ber bi xwe ve bizivirîne, da ku em di hemû rêyên wî de bimeşin û emir, qanûn û hikmên wî, yên ku wî ferz kiribû bav û kalên me, biparêzin. 59Û bila ev peyvên min, ên ku li pêşiya Bavê me hatin lavakirin, şev û roj nêzî wî bimînin, da ku ew doza xizmetkarê xwe û ya gelê xwe Îsraêl biparêze, wek ku her roj hewce dike, 60da ku hemû gelên erdê bizanin ku Bavê me Xwedê ye, û yekî din tuneye.
61Îcar bila dilê we bi tevahî ji Bavê me re terxan bibe, da ku hûn di qanûnên wî de bimeşin û emrên wî biparêzin, wek îro.”
Mal ji Bav re Tê Terxankirin
62Paşê padîşah û hemû Îsraêlê ku bi wî re bûn li pêşiya Bavê me qurban kirin. 63Silêman ji Bavê me re bîst û du hezar ga û sed û bîst hezar pez kir qurbanên aştiyê. Loma padîşah û hemû zarokên Îsraêlê mala Bavê me terxan kirin. 64Heman rojê padîşah navenda hewşa li ber mala Bavê me terxan kir, çimkî li wir wî qurbana şewitandî, qurbana dexlê û bêza qurbanên aştiyê pêşkêş kir, ji ber ku gorîgeha tûncî ya li ber Bavê me pir biçûk bû ku qurbana şewitandî, qurbana dexlê û bêza qurbanên aştiyê hilgire.
65Paşê Silêman cejn girt, hemû Îsraêl bi wî re — civîneke mezin ji Lebo-Hamatê heta Çemê Misrê — li pêşiya Bavê me heft roj, paşê heft rojên din: bi tevahî çardeh roj. a a v65 Lebo-Hamat li bakurê dûr û Çemê Misrê li başûrê dûr dirêjahiya tevahî ya welat destnîşan dikin, loma mirov ji her goşeya Îsraêlê hatin. 66Di roja heştan de wî gel şand malên wan. Wan padîşah pîroz kir û çûn konên xwe, bi şahî û dilxweş ji ber hemû qenciya ku Bavê me nîşanî xizmetkarê xwe Dawid û gelê xwe Îsraêl dabû.