Dijmin li Dijî Gelê Bavê me Radibin
Leşkerekî mezin tê, û bersiva Yehoşafat rojîgirtinek û dua ji Bavê me re ye ku bi vî awayî diqede: em nizanin çi bikin, lê çavên me li ser te ne. Jê re tê gotin ku şer ne yê wî ye. Stranbêj pêşengiya meşê dikin, û êrîşkar hev tune dikin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 15–17
20 1Piştre, Moabî û Ammonî, bi hin Meûniyan re, hatin ku li dijî Yehoşafat şer bikin. 2Qasid hatin û ji Yehoşafat re ragihandin: “Leşkerekî mezin ji wê aliyê Behra Mirî ve, ji Edomê, li dijî te tê; ew jixwe li Hazazon-Tamarê ne” (Ên-Gedî). 3Yehoşafat tirsiya, loma berê xwe da ku li Bavê me bigere, û li hemû Cihûdayê rojîgirtinek ragihand. 4Cihûda kom bûn ku li Bavê me bigerin; ji her bajarê Cihûdayê hatin ku lê bigerin.
5Paşê Yehoşafat di civîna Cihûda û Orşelîmê de, di mala Bavê me de, li ber hewşa nû rabû ser xwe. 6Wî got: “Ya Bavê me, Xwedayê bav û kalên me, ma tu ne Bavê me yê li ezmanan î? Tu li ser hemû padîşahiyên miletan hukum dikî. Hêz û qewet di destê te de ne; tu kes nikare li hember te rawestiya. 7Ya Bavê me, ma te gelê vî welatî li ber gelê xwe Îsraêl neqewirand û ew her û her nedaye nifşên dostê te Îbrahîm? 8Ew tê de jiyane û ji bo navê te tê de perestgehek ji te re ava kirine, û gotine: 9heke bela bê ser me — şûrê dadbarkirinê, derd, an jî birçîbûn — emê li ber vê malê û li ber te rawestin, çimkî navê te di vê malê de ye, û emê di tengiya xwe de hawarê te bikin, û tê bibihîzî û me rizgar bikî. 10Niha: Ammon, Moab û Çiyayê Seîrê — te nehişt ku Îsraêl êrîşî wan bike gava ji Misrê hatin; Îsraêl ji wan dûr ket û ew tune nekirin. 11Binêre ka ew çawa heqê me vedigerînin, tên ku me ji wê milkê ku te daye me bikin mîras biqewirînin. 12Ya Bavê me, ma tu wan dadbar nakî? Em li hember vî leşkerê mezin ê ku li dijî me tê bêhêz in; em nizanin em çi bikin, lê çavên me li ser te ne.”
13Hemû Cihûda li wir li ber Bavê me rawestiyabûn, bi zarên xwe yên biçûk, jinên xwe û zarokên xwe re.
14Paşê Ruhê Bavê me, di nav civînê de, hat ser Yehaziyêlê kurê Zekerya, kurê Benaya, kurê Yeîêl, kurê Mattanya, Lêwiyekî ji nijada Asafê.
15Wî got: “Guhdarî bikin, hemû Cihûda, rûniştiyên Orşelîmê û padîşah Yehoşafat. Bavê me wisa ji we re dibêje: Ji vî leşkerê mezin netirsin û tirsa we nekeve — şer ne yê we ye, lê yê Bavê me ye. 16Sibê herin xwarê li dijî wan: ew bi hilkêşana Zîzê hildikişin; hûnê wan li dawiya geliyê, li hember çola Yerûêlê bibînin. 17Ne hewce ye ku hûn vî şerî bikin. Cihên xwe bigirin, bisekinin û binêrin ka Bavê me we çawa rizgar dike, ya Cihûda û Orşelîm. Netirsin û dilê xwe winda nekin. Sibê derkevin li dijî wan, çimkî Bavê me bi we re ye.’”
18Yehoşafat deverû li erdê serî danî, û hemû gelê Cihûda û Orşelîmê li ber Bavê me ketin ser rûyê xwe û perizîn. 19Paşê Lêwiyên ji Qehatiyan û Qorahiyan rabûn ku bi dengekî bilind û kûr pesnê Bavê me, Xwedayê Îsraêl, bidin.
20Berbangê ber bi çola Teqoayê ve derketin. Çaxa derdiketin, Yehoşafat rawesta û got: “Guhê xwe bidin min, ya Cihûda û gelê Orşelîmê. Baweriya xwe bi Bavê xwe bînin, hûnê saxlem bisekinin; baweriya xwe bi pêxemberên wî bînin, hûnê bi ser kevin.”
21Piştî ku bi gel re şêwirî, Yehoşafat ji bo Bavê me stranbêj tayîn kirin ku pesnê rûmeta wî ya pîroz bidin, li pêşiya leşker dimeşiyan: “Spas ji Bavê me re, çimkî hezkirina wî ya dilsoz her û her didome.” 22Çaxa dest bi stranan û pesnê dan, Bavê me li dijî Ammonî, Moabî û gelê Çiyayê Seîrê yên ku êrîşî Cihûdayê dikirin, kemîn danî, û ew hatin kuştin. 23Ammon û Moab li dijî gelê Çiyayê Seîrê rabûn ku wan tune û ji holê rakin; piştî ku gelê Seîrê qediya, Ammon û Moab zivirîn û hev kuştin.
24Çaxa Cihûda gihîşt dîdevaniya çolê û li ber bi wî leşkerê mezin ve nêrî, tenê kelexên li erdê ketî dîtin — tu kes xilas nebûbû. 25Yehoşafat û gelê wî hatin ku talana miriyan bikin, û pir mal, cil û tiştên hêja dîtin — ewqas zêde bûn ku nedihatin hilgirtin, loma berhevkirina wan sê roj girt.
26Di roja çaran de, li Geliyê Beraka kom bûn û li wir pesnê Bavê me dan — loma heta îro navê wî Geliyê Beraka ye. a a v26 Navê Beraka wateya “bereket” dide — gelî bi vî navî hat navlêkirin ji ber pesnê ku Cihûda li wir ji Bavê me re bilind kir. 27Hemû mêrên Cihûda û Orşelîmê, bi serokatiya Yehoşafat, bi şahî vegeriyan wir, çimkî Bavê me li ser dijminên wan şahî dabû wan. 28Bi çeng, bi tembûr û bi borîzanan ketin Orşelîmê û çûn mala Bavê me. 29Gava wan bihîst ku Bavê me li dijî dijminên Îsraêl şer kir, tirsa Bavê me ket ser hemû padîşahiyên dor û berê. 30Loma padîşahiya Yehoşafat di aştiyê de bû, çimkî Bavê wî ji her alî ve bêhnvedan dabû wî.
Padîşahekî ku Rêyên Bavê me Şopand
31Yehoşafat li ser Cihûdayê padîşahî kir, di sî û pênc saliya xwe de taca serê xwe kir, bîst û pênc salan li Orşelîmê padîşahî kir; diya wî, Azûba keça Şîlhî bû. 32Ew di rêyên bavê xwe Asa de meşiya, qet jê dûr neket, û di çavên Bavê me de tiştê rast kir. 33Lê dîsa jî cihên bilind man; gel hê jî dilê xwe nedabû Xwedayê bav û kalên xwe.
34Karên din ên Yehoşafat, ji destpêkê heta dawiyê, di tomarên Yêhûyê kurê Hananî de ne, ku di Pirtûka Padîşahên Îsraêl de têne dîtin.
35Piştre Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê bi Ahazyayê padîşahê Îsraêl re, ku xerabî kir, hevalbendî çêkir. 36Ew bi wî re tev bû ku keştiyên bazirganiyê ava bikin da ku herin Tarşîşê, li Esyon-Geberê hatin avakirin. 37Eliyezerê kurê Dodavahûyê ji Mareşayê li dijî Yehoşafat pêxemberî kir: “Ji ber ku te bi Ahazya re hevalbendî çêkir, Bavê me karê te ji hev belav kir.” Keştî şikestin û nikaribûn herin Tarşîşê.