Çapkirî

2 Dîrok 20 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Dijmin li Dijî Gelê Bavê me Radibin

Leşkerekî mezin tê, û bersiva Yehoşafat rojîgirtinek û dua ji Bavê me re ye ku bi vî awayî diqede: em nizanin çi bikin, lê çavên me li ser te ne. Jê re tê gotin ku şer ne yê wî ye. Stranbêj pêşengiya meşê dikin, û êrîşkar hev tune dikin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 15–17

Beş 20.

Piştre, Moabî û Ammonî, bi hin Meûniyan re, hatin ku li dijî Yehoşafat şer bikin. Qasid hatin û ji Yehoşafat re ragihandin: “Leşkerekî mezin ji wê aliyê Behra Mirî ve, ji Edomê, li dijî te tê; ew jixwe li Hazazon-Tamarê ne” (Ên-Gedî). Yehoşafat tirsiya, loma berê xwe da ku li Bavê me bigere, û li hemû Cihûdayê rojîgirtinek ragihand. Cihûda kom bûn ku li Bavê me bigerin; ji her bajarê Cihûdayê hatin ku lê bigerin.

Paşê Yehoşafat di civîna Cihûda û Orşelîmê de, di mala Bavê me de, li ber hewşa nû rabû ser xwe. Wî got: “Ya Bavê me, Xwedayê bav û kalên me, ma tu ne Bavê me yê li ezmanan î? Tu li ser hemû padîşahiyên miletan hukum dikî. Hêz û qewet di destê te de ne; tu kes nikare li hember te rawestiya. Ya Bavê me, ma te gelê vî welatî li ber gelê xwe Îsraêl neqewirand û ew her û her nedaye nifşên dostê te Îbrahîm? Ew tê de jiyane û ji bo navê te tê de perestgehek ji te re ava kirine, û gotine: heke bela bê ser me — şûrê dadbarkirinê, derd, an jî birçîbûn — emê li ber vê malê û li ber te rawestin, çimkî navê te di vê malê de ye, û emê di tengiya xwe de hawarê te bikin, û tê bibihîzî û me rizgar bikî. Niha: Ammon, Moab û Çiyayê Seîrê — te nehişt ku Îsraêl êrîşî wan bike gava ji Misrê hatin; Îsraêl ji wan dûr ket û ew tune nekirin. Binêre ka ew çawa heqê me vedigerînin, tên ku me ji wê milkê ku te daye me bikin mîras biqewirînin. Ya Bavê me, ma tu wan dadbar nakî? Em li hember vî leşkerê mezin ê ku li dijî me tê bêhêz in; em nizanin em çi bikin, lê çavên me li ser te ne.”

Hemû Cihûda li wir li ber Bavê me rawestiyabûn, bi zarên xwe yên biçûk, jinên xwe û zarokên xwe re.

Paşê Ruhê Bavê me, di nav civînê de, hat ser Yehaziyêlê kurê Zekerya, kurê Benaya, kurê Yeîêl, kurê Mattanya, Lêwiyekî ji nijada Asafê.

Wî got: “Guhdarî bikin, hemû Cihûda, rûniştiyên Orşelîmê û padîşah Yehoşafat. Bavê me wisa ji we re dibêje: Ji vî leşkerê mezin netirsin û tirsa we nekeve — şer ne yê we ye, lê yê Bavê me ye. Sibê herin xwarê li dijî wan: ew bi hilkêşana Zîzê hildikişin; hûnê wan li dawiya geliyê, li hember çola Yerûêlê bibînin. Ne hewce ye ku hûn vî şerî bikin. Cihên xwe bigirin, bisekinin û binêrin ka Bavê me we çawa rizgar dike, ya Cihûda û Orşelîm. Netirsin û dilê xwe winda nekin. Sibê derkevin li dijî wan, çimkî Bavê me bi we re ye.’”

Yehoşafat deverû li erdê serî danî, û hemû gelê Cihûda û Orşelîmê li ber Bavê me ketin ser rûyê xwe û perizîn. Paşê Lêwiyên ji Qehatiyan û Qorahiyan rabûn ku bi dengekî bilind û kûr pesnê Bavê me, Xwedayê Îsraêl, bidin.

Berbangê ber bi çola Teqoayê ve derketin. Çaxa derdiketin, Yehoşafat rawesta û got: “Guhê xwe bidin min, ya Cihûda û gelê Orşelîmê. Baweriya xwe bi Bavê xwe bînin, hûnê saxlem bisekinin; baweriya xwe bi pêxemberên wî bînin, hûnê bi ser kevin.”

Piştî ku bi gel re şêwirî, Yehoşafat ji bo Bavê me stranbêj tayîn kirin ku pesnê rûmeta wî ya pîroz bidin, li pêşiya leşker dimeşiyan: “Spas ji Bavê me re, çimkî hezkirina wî ya dilsoz her û her didome.” Çaxa dest bi stranan û pesnê dan, Bavê me li dijî Ammonî, Moabî û gelê Çiyayê Seîrê yên ku êrîşî Cihûdayê dikirin, kemîn danî, û ew hatin kuştin. Ammon û Moab li dijî gelê Çiyayê Seîrê rabûn ku wan tune û ji holê rakin; piştî ku gelê Seîrê qediya, Ammon û Moab zivirîn û hev kuştin.

Çaxa Cihûda gihîşt dîdevaniya çolê û li ber bi wî leşkerê mezin ve nêrî, tenê kelexên li erdê ketî dîtin — tu kes xilas nebûbû. Yehoşafat û gelê wî hatin ku talana miriyan bikin, û pir mal, cil û tiştên hêja dîtin — ewqas zêde bûn ku nedihatin hilgirtin, loma berhevkirina wan sê roj girt.

Di roja çaran de, li Geliyê Beraka kom bûn û li wir pesnê Bavê me dan — loma heta îro navê wî Geliyê Beraka ye. a a v26 Navê Beraka wateya “bereket” dide — gelî bi vî navî hat navlêkirin ji ber pesnê ku Cihûda li wir ji Bavê me re bilind kir. Hemû mêrên Cihûda û Orşelîmê, bi serokatiya Yehoşafat, bi şahî vegeriyan wir, çimkî Bavê me li ser dijminên wan şahî dabû wan. Bi çeng, bi tembûr û bi borîzanan ketin Orşelîmê û çûn mala Bavê me. Gava wan bihîst ku Bavê me li dijî dijminên Îsraêl şer kir, tirsa Bavê me ket ser hemû padîşahiyên dor û berê. Loma padîşahiya Yehoşafat di aştiyê de bû, çimkî Bavê wî ji her alî ve bêhnvedan dabû wî.

Padîşahekî ku Rêyên Bavê me Şopand

Yehoşafat li ser Cihûdayê padîşahî kir, di sî û pênc saliya xwe de taca serê xwe kir, bîst û pênc salan li Orşelîmê padîşahî kir; diya wî, Azûba keça Şîlhî bû. Ew di rêyên bavê xwe Asa de meşiya, qet jê dûr neket, û di çavên Bavê me de tiştê rast kir. Lê dîsa jî cihên bilind man; gel hê jî dilê xwe nedabû Xwedayê bav û kalên xwe.

Karên din ên Yehoşafat, ji destpêkê heta dawiyê, di tomarên Yêhûyê kurê Hananî de ne, ku di Pirtûka Padîşahên Îsraêl de têne dîtin.

Piştre Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê bi Ahazyayê padîşahê Îsraêl re, ku xerabî kir, hevalbendî çêkir. Ew bi wî re tev bû ku keştiyên bazirganiyê ava bikin da ku herin Tarşîşê, li Esyon-Geberê hatin avakirin. Eliyezerê kurê Dodavahûyê ji Mareşayê li dijî Yehoşafat pêxemberî kir: “Ji ber ku te bi Ahazya re hevalbendî çêkir, Bavê me karê te ji hev belav kir.” Keştî şikestin û nikaribûn herin Tarşîşê.