Yûab Abşalom Vedigerîne Orşelîmê
Yûab jineke ji Teqoayê bi dozeke çêkirî li ser kurekî ku birayê xwe kuştiye dişîne, ku ji padîşah dixwaze Bavê xwe bîne bîra xwe û biryar bide ku yê sirgûnkirî were malê. Absalom vedigere lê du salan rûyê padîşah lê tê red kirin, heta ku zeviya ceh a Yûab dişewitîne.
14 1Yûabê kurê Seruyayê fêm kir ku dilê padîşah bêriya Abşalom dikir. 2Yûab şand Teqoayê û jineke jîr ji wir anî. Wî ji wê re got: “Ji kerema xwe xwe wek yekî di şînê de bike: cilên şînê li xwe bike, rûn li xwe nede, û wek jineke ku gelek rojan ji bo miriyan şîn girtiye tevbigere. 3Here ba padîşah û van gotinan jê re bêje.” Yûab gotin xistin devê wê.
4Jina Teqoayî hat ba padîşah, bi rû ket erdê û serî danî, û got: “Hawar, padîşah!”
5Padîşah jê pirsî: “Çi derdê te heye?” Wê got: “Ez jinebî me; mêrê min mir.
6Du kurên xizmetkara te hebûn. Ew li zevî bi hev ketin, kesek tunebû ku wan ji hev veqetîne, û yekî yê din kuşt. 7Hemû eşîr li dijî xizmetkara te rabûn, dibêjin: ‘Yê ku birayê xwe kuşt teslîm bike; emê wî ji bo birayê ku kuşt bikujin, û mîratgir jî ji holê rakin.’ Ew dixwazin bizota min a dawî vemirînin, da ku ji mêrê min re li ser rûyê erdê ne nav ne jî kesek bimîne.”
8Padîşah ji jinê re got: “Here mala xwe, ezê li ser navê te emir bidim.”
9Jina Teqoayî ji padîşah re got: “Ezbenî padîşah, bila sûc li ser min û li ser mala bavê min be; bila padîşah û textê wî bêsûc bin.”
10Padîşah got: “Kesê ku bi te re biaxive, wî bîne ba min—ewê carek din dest nede te.”
11Wê got: “Ji kerema xwe bila padîşah Bavê te bîne bîra xwe, da ku tolhildarê xwînê êdî xwînê nerijîne, û kurê min ji holê neyê rakirin.” Wî got: “Bi saxiya Bavê me, wê tayek por ji serê kurê te neyê erdê.” a a v11 Tolhildarê xwînê merivek bû ku li gorî edetê erka kuştina kujerê endamekî malbatê li ser wî bû.
12Jinê got: “Ji kerema xwe bila xizmetkara te gotinekê ji ezbenîyê xwe padîşah re bêje.” Wî got: “Bêje.”
13Jinê got: “Nexwe çima te ev tişt li dijî gelê Bavê me plan kir? Bi gotina vê yekê, padîşah xwe sûcdar dike, çimkî wî yê xwe yê sirgûnkirî venegerandiye. 14Bi rastî emê bimirin, wek ava ku li erdê bel bû û careke din nayê civandin. Lê Bavê me canî nastîne—ew rêyan plan dike da ku yên sirgûnkirî jê neyên dûrxistin. b b v14 Li vir jî, Bavê me tê nîşandan ku rêyan plan dike da ku yê sirgûnkirî vegerîne malê, ne ku canî bistîne — heman dilê ku li pey her sirgûnekî digere da ku wî vegerîne ba xwe. 15Niha ez hatime ku vê yekê ji ezbenîyê xwe padîşah re bêjim, çimkî gel ez tirsandim. Xizmetkara te difikirî: Bila ez bi padîşah re biaxivim; dibe ku ew daxwaza xizmetkara xwe bîne cih. 16Dibe ku padîşah guhdarî bike û xizmetkara xwe ji destê wî mirovê ku dixwaze hem min û hem kurê min ji mîrata Bavê me qut bike, rizgar bike.’” 17Xizmetkara te difikirî: “Bila gotina ezbenîyê min padîşah aramiyê bîne, çimkî ezbenîyê min padîşah wek milyaketekî Bavê me ye, ku qenciyê û nerindiyê ji hev derdixe. Bila Bavê te bi te re be.”
18Padîşah ji jinê re got: “Tiştê ku ez ji te dipirsim ji min veneşêre.” Wê got: “Bila ezbenîyê min padîşah bêje.”
19Padîşah pirsî: “Ma destê Yûab di van hemûyan de heye?” Jinê bersiv da: “Bi saxiya te, ezbenî padîşah, kes nikare ji tiştê ku ezbenîyê min padîşah got rastê an çepê ve bizivire. Xizmetkarê te Yûab emir da min; wî ev hemû gotin xistin devê xizmetkara te.
20Xizmetkarê te Yûab ev yek kir da ku rewş bê guhertin. Lê ezbenîyê min wek milyaketekî Bavê me jîr e, ku her tiştê li welêt dizane.”
21Paşê padîşah ji Yûab re got: “Pir baş, ezê vê yekê bikim. Here, xortê Abşalom vegerîne.”
22Yûab bi rû ket erdê, serî danî û padîşah pîroz kir. Wî got: “Îro xizmetkarê te dizane ku min li ber çavên te qebûl dîtiye, ezbenî padîşah,” wî got, “çimkî padîşah daxwaza xizmetkarê xwe anî cih.”
23Loma Yûab rabû û çû Geşûrê û Abşalom vegerand Orşelîmê. 24Padîşah got: “Divê ew here mala xwe, lê divê rûyê min nebîne.” Loma Abşalom çû mala xwe û rûyê padîşah nedît. 25Di tevahiya Îsraêlê de kes wek Abşalom ji bo bedewiya xwe nedihate pesindan; ji binê lingê wî heta serê wî, qisûrek pê re tunebû. 26Her gava ku serê xwe ditraş—wî her sal ditraş, çimkî lê giran dibû—porê serê xwe dikişand: li gorî pîvana padîşahî nêzîkî pênc lîbreyan. 27Ji Abşalom re sê kur çêbûn, û keçek bi navê Tamar. Ew jineke bedew bû.
28Abşalom du salên temam li Orşelîmê jiya bêyî ku rûyê padîşah bibîne. 29Abşalom şand pey Yûab da ku jê bixwaze ku li ba padîşah navbeynkariyê bike, lê Yûab red kir ku bê ba wî. Wî careke din, cara duyem, şand, lê Yûab dîsa red kir ku bê. 30Abşalom ji xizmetkarên xwe re got: “Binêrin, zeviya Yûab li tenişta ya min e, û cehê wî li wir heye. Herin, wê bişewitînin.” Loma xizmetkarên Abşalom zevî şewitandin.
31Yûab rabû, çû mala Abşalom û pirsî: “Çima xizmetkarên te zeviya min pêxist?”
32Abşalom bersiva Yûab da: “Min peyam ji te re şand: ‘Were vir, da ku ez te bişînim ku ji padîşah bipirsî çima ez ji Geşûrê hatim—çêtir bû ku ez li wir bimama.’ Niha bila ez rûyê padîşah bibînim; heke ez bi tiştekî sûcdar bim, bila min bikuje.”
33Yûab çû ba padîşah û jê re got. Padîşah Abşalom gazî kir, ew hat hundir û li ber wî bi rûyê xwe ket erdê û serî danî. Paşê padîşah Abşalom ramûsa.
