Dubarekirina Şerîetê 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹Piştre Mûsa çû û van gotinan ji hemû Îsraêl re got. ²Wî ji wan re got: “Îro ez 120 salî me; êdî ez nikarim herim û bêm. Bavê me ji min re gotiye: ‘Tuyê ji vî Çemê Urdunê derbas nebî.’ ³Bavê we bi xwe wê li pêşiya we derbas bibe; ewê van miletan li ber we helak bike û hûnê wan derxin. Yêşû wê li pêşiya we derbas bibe, wek ku Bavê me gotiye. ⁴Bavê me wê bi wan wisa bike, çawa ku wî bi Sîhon û Og, padîşahên Amoriyan, û bi welatê wan kir, gava ku wî ew helak kirin. ⁵Bavê me wê wan bide destê we, û divê hûn tam wek ku min li we emir kiriye, bi wan bikin. ⁶Hêzdar û mêrxas bin. Ji wan netirsin û ji wan xof nekin, çimkî Bavê we bi we re diçe; ew qet we nahêle û dev ji we bernade.”

⁷Mûsa gazî Yêşû kir û li ber çavên hemû Îsraêl jê re got: “Hêzdar û mêrxas be—tuyê bi vî gelî re herî wî welatê ku Bavê me ji bav û kalên wan re sond xwar ku bide wan, û tuyê wî welatî wek mîras bidî destê wan. ⁸Bavê me bi xwe li pêşiya te diçe; ewê bi te re be. Ew qet te nahêle û dev ji te bernade. Netirse; dilê xwe bernede.”

Şerîet ji Îsraêl re tê spartin

⁹Mûsa ev Şerîet nivîsand û da kahînan, kurên Lêwî, yên ku Sindoqa Peymana Bavê me hildigirtin, û da hemû rihspiyên Îsraêl. ¹⁰Paşê Mûsa li wan emir kir: “Di dawiya her heft salan de, di dema diyarkirî ya sala berdanê de, di Cejna Kepran de, ^a a v10 Cejna Kepran: pîrozbahiyeke dirûnê ya payîzê ya heftiyekê, ku tê de malbat di holikên demkî de diman, ên ku wan bi xwe çêdikirin, da ku rêwîtiya Îsraêl a di çolê de bînin bîra xwe. ¹¹gava ku hemû Îsraêl li wî cihê ku ewê hilbijêre, bê ber Bavê we, vê Şerîetê bi dengekî bilind ji hemû Îsraêl re bixwînin. ¹²Gel—mêr, jin, zarok û biyaniyê ku di bajarên we de dimîne—bicivînin, da ku ew bibihîzin, hîn bibin û ji Bavê we bitirsin, û hemû gotinên vê Şerîetê bigirin û bînin cih. ¹³Wê demê zarokên wan ên ku vê Şerîetê nizanin, wê bibihîzin û hîn bibin ku ji Bavê we bitirsin, di hemû rojên ku hûn li wî welatê ku hûn ji Urdunê derbas dibin da ku bibin xwediyê wî, dijîn.”

Bavê me Yêşû peywirdar dike

¹⁴Bavê me ji Mûsa re got: “Mirina te nêzîk e. Gazî Yêşû bike û werin Konê Hevdîtinê û li wir amade bin; ezê wî peywirdar bikim.” Loma Mûsa û Yêşû çûn û li Konê Hevdîtinê amade bûn.

¹⁵Paşê Bavê me di stûneke ewr de di kon de xuya bû, û stûna ewr li ber deriyê kon sekinî. ¹⁶Û Bavê me ji Mûsa re got: “Tu li ber wê yî ku bi bav û kalên xwe re razê. Wê demê ev gel wê rabe û li pey xwedayên biyanî yên wî welatê ku dikevinê, bi fuhûşê here; ewê min bihêlin û peymana ku min bi wan re girê daye bişkînin. ¹⁷Di wê rojê de wê hêrsa min li wan rabe. Ezê wan bihêlim, ezê rûyê xwe ji wan veşêrim û ewê bên xwarin. Gelek bela û tengasî wê werin serê wan. Di wê rojê de ewê bêjin: ‘Ma ev bela ne ji ber ku Xwedayê me ne di nav me de ye, hatin serê me?’ ¹⁸Bi rastî ezê wê rojê rûyê xwe veşêrim, ji ber hemû xerabiya ku wan kir, gava ku berê xwe dan xwedayên din.

¹⁹Niha vê stranê ji xwe re binivîsin, wê hînî Îsraêliyan bikin, bixin devê wan, da ku ev stran li dijî Îsraêliyan ji min re bibe şahid. ²⁰Gava ku ez wan bînim welatê ku şîr û hingiv jê diherike, yê ku min ji bav û kalên wan re sond xwar, ewê bixwin, têr û qelew bibin, berê xwe bidin xwedayên din û ji wan re xizmetê bikin, min kêm bibînin û peymana min bişkînin. ²¹Gava ku gelek bela û tengasî bên serê wan, ev stran wê wek şahid li hember wan rabe, çimkî ew ji devê dûndana wan nayê jibîrkirin. Çimkî ez dizanim ku ew îro çi di dilê xwe de çêdikin, hê berî ku ez wan bînim welatê ku min sond xwar ku bidim wan.”

²²Loma Mûsa di heman rojê de ev stran nivîsand û hînî Îsraêliyan kir.

²³Paşê Bavê me Yêşûyê kurê Nûn peywirdar kir: “Hêzdar û mêrxas be—tuyê Îsraêliyan bînî wî welatê ku min sond xwar ku bidim wan, û ezê bi xwe bi te re bim.”

²⁴Gava ku Mûsa nivîsandina gotinên vê Şerîetê di pirtûkekê de, ji serî heta dawiyê, qedand, ²⁵wî li Lêwiyên ku Sindoqa Peymana Bavê me hildigirtin emir kir: ²⁶“Vê Pirtûka Şerîetê bigirin û deynin kêleka Sindoqa Peymana Bavê we, da ku ew li wir li dijî we wek şahid bimîne. ²⁷Çimkî ez serhildan û serhişkiya we dizanim. Hê niha jî, dema ku ez îro sax û bi we re me, we li hember Bavê me serî hildaye—îcar piştî mirina min wê çiqas zêdetir be! ²⁸Hemû rihspî û karbidestên eşîrên xwe li ba min bicivînin, da ku ez van gotinan ji wan re bibêjim û ezman û erdê li dijî wan bikim şahid. ²⁹Çimkî ez dizanim ku piştî mirina min hûnê bi tevahî xera bibin û ji wê riya ku min li we emir kiriye, bizivirin. Û di rojên ku wê bên de wê bela bê serê we, çimkî hûnê li ber çavên Bavê me tiştên xerab bikin û bi karê destên xwe hêrsa wî rakin.”

³⁰Mûsa ji serî heta dawiyê gotinên vê stranê ji tevahiya civîna Îsraêl re gotin.