Haman Plan Dikişîne ku Cihûyan Tune Bike

Haman tê bilindkirin, lê Mordekay serî natewîne. Aciz bûyî, Haman biryar dide ku kuştina mirovekî tenê pir hindik e, û ji padîşah biryarekê dikire ku hemû Cihûyan di rojeke bi pişkê hatî hilbijartin de tune bike. Peyamnêr derdikevin, dema ku padîşah û Haman rûdinin û vedixwin.

Beş 3.

Piştî vê yekê Padîşah Xerxes Hamanê kurê Hammedatayê Agagî bilind kir, ew bi rûmet kir û textê wî ji hemû rayedarên bi wî re bilindtir kir. Hemû xizmetkarên padîşah ên li ber deriyê padîşah li ber Haman çok didan û serî ditewandin, wek ku padîşah emir kiribû. Lê Mordekay ne çok dida û ne serî ditewand. Loma xizmetkarên padîşah ên li ber deriyê padîşah ji Mordekay pirsîn: “Tu çima guh nadî fermana padîşah?” Roj bi roj wan jê re digot, lê wî red kir; loma wan ji Haman re got, da ku bibînin ka helwesta Mordekay wê bidome yan na, çimkî wî ji wan re gotibû ku ew Cihû ye. Gava Haman dît ku Mordekay ne çok dida û ne li ber wî serî ditewand, bi hêrs tije bû. Kuştina tenê Mordekay li ber çavên wî hindik hat, çimkî wan jê re gotibû ku gelê Mordekay kî ne; loma Haman li çareyê geriya ku hemû gelê Mordekay, Cihûyan, li seranserê padîşahiya Xerxes tune bike.

Di meha yekem de, di Nîsanê de, di sala donzdehem a Padîşah Xerxes de, li ber Haman ji bo her rojekê û her mehekê Pûr (pişk) avêtin; û pişk li meha donzdehem, Adarê, ket. Haman ji Padîşah Xerxes re got: “Gelekî li nav gelan li seranserê parêzgehên padîşahiya te belav û perçiqî ye. Qanûnên wan ji yên herkesî cuda ne, û ew guh nadin qanûnên padîşah; ji bo padîşah tu feyde tune ku wan tehamil bike. Heke li padîşah xweş bê, bila bê nivîsîn ku ew bên tune kirin; ezê ji bo xezîneya padîşahiyê 375 ton zîv li rayedarên wî bikişînim.”

Padîşah guliya xwe ya mohrê ji destê xwe derxist û da Hamanê kurê Hammedatayê Agagî, dijminê Cihûyan. Padîşah ji Haman re got: “Zîv ji te re ye, û gel jî—bi wan re çi tê dilê te bike.”

Di roja sêzdehem a meha yekem de nivîskarên padîşah hatin gazî kirin, û fermana Haman li satrapên padîşah, li waliyên li ser her parêzgehekê, û li rayedarên her gelekî hat nivîsîn—her parêzgeh bi nivîsa xwe, her gel bi zimanê xwe. Bi navê Padîşah Xerxes hat nivîsîn, bi guliya wî ya mohrê hat mohr kirin. Peykan nameyan gihandin hemû parêzgehên padîşah: hemû Cihûyan tune bikin, bikujin û ji holê rakin—ciwan û pîr, jin û zarok—di rojekê de, di sêzdehem a meha donzdehem, Adarê de, û malên wan bi dest bixin. Kopiyeke wê diviyabû wek qanûn li her parêzgehê bê dayîn, li hemû gelan bê nîşan dan, da ku ew ji bo wê rojê amade bin. Bi fermana padîşah peyk bi lez derketin, û ferman di kelha Sûsayê de hat belav kirin. Padîşah û Haman rûniştin û vedixwarin, lê bajarê Sûsayê şaş mabû.