Ester ji bo Gelê Xwe Lava Dike

Di şahiya duyemîn de Ester di dawiyê de ji bo jiyana xwe û ya gelê xwe dixwaze, û navê mirovê ku ew firotin dide: Haman. Padîşah bi hêrs derdikeve; Haman li ser textê wê dikeve û lava dike, û ev wek êrîşek tê hesibandin. Ew bi ser dara xwe ve tê daliqandin.

Beş 7.

Loma padîşah û Haman hatin ku bi Şahbanû Ester re vexwin. Di roja duyemîn de, li ser şerabê, padîşah dîsa pirsî: “Daxwaza te çi ye, Şahbanû Ester? Wê bê dayîn. Rica te çi ye? Heta nîvê padîşahiyê—wê bê kirin.”

Şahbanû Ester bersiv da: “Heke min li ber çavên te kerem dîtibe, ya padîşah, û eger li padîşah xweş bê, bi daxwaza min jiyana min, û bi rica min gelê min bide min. Em hatine firotin, ez û gelê min, ji bo ku bên tunekirin, bên kuştin, bên ji holê rakirin. Heke em tenê wek koleyên nêr û mê bihatana firotin, minê bêdeng bimaya; tengasiyeke wisa ne hêja ye ku padîşah bê êşandin.”

Hingê Padîşah Kserkses ji Şahbanû Ester re got: “Ew kî ye, û li ku ye, ê ku diwêre vî tiştî bike?”

Ester got: “Dijberek û neyarek—ev Hamanê nebaş!” Haman li ber padîşah û şahbanûyê gelek tirsiya.

Padîşah bi hêrs ji ser şerabê rabû û çû baxçeyê qesrê, lê Haman ma ku ji Şahbanû Ester re ji bo canê xwe lava bike, çimkî dît ku padîşah tunebûna wî dixwaze. Padîşah ji baxçeyê qesrê vegeriya salona şahiyê. Haman li ser textê ku Ester lê bû ketibû. Padîşah got: “Ma ewê heta li hember şahbanûyê jî, dema ez li vir im, êrîşê bike?” Çawa ku ev gotin ji devê wî derketin, xizmetkaran rûyê Haman nixumand. ^a

Harbona, yek ji xesîyên padîşah, got: “Sêdareya heftê û pênc pê bilind, ya ku Haman ji bo Mordekay, ê ku ji bo padîşah peyivî, çêkiribû, li mala Haman radiweste.” Padîşah got: “Wî pê ve dardakin.”

Loma wan Haman li ser sêdareya ku wî ji bo Mordekay amade kiribû dardakir, û hêrsa padîşah sar bû.