Mûsa û Gelê Îsraêl Stranê Dibêjin

Mûsa û gelê Îsraêl tiştê ku nû qewimî distirên — hesp û siwar avêtin deryayê, Bavê me şervanek e ku destê wî yê rastê dijmin têk dibe û dilovaniya wî ya peymanê rizgarbûyan vedigerîne malê. Sê roj şûnde av tuneye, û ava tehl a li Marayê şîrîn tê kirin.

Bavê me di ayetê de dipeyive 26

Beş 15.

Paşê Mûsa û gelê Îsraêl ji Bavê me re ev stran got: Ezê ji Bavê me re stranan bêjim, çimkî ew bi rûmet bi ser ket; wî hesp û siwarê wî avêtin deryayê. Bavê me hêz û strana min e, ew bûye rizgariya min; ev Bavê min e, ezê pesnê wî bidim, Xwedayê bavê min e, ezê wî mezin bikim. Bavê me şervan e; navê wî Bavê me ye. Erebeyên Firewn û artêşa wî, wî avêtin deryayê, û efserên wî yên bijartî di Derya Sor de xeniqîn. ^a Avên kûr ew nixamtin; ew wekî kevirekî daketin kûrahiyê. Destê te yê rastê, ya Bavê me, bi hêzê birûmet e; destê te yê rastê, ya Bavê me, dijmin têk dibe. Bi mezinahiya rûmeta xwe tu kesên ku li dijî te radibin hildiweşînî; tu hêrsa xwe ya bi agir dişînî; ew wan wekî kayê dadiqurtîne. Bi hilma pozê te av li ser hev kom bûn; avên diherikin wekî lodekê rawestiyan; avên kûr di dilê deryayê de cemidîn. Dijmin got: “Ezê bidim pey wan, ezê bigihîjim wan, ezê talan parve bikim; ezê ji wan têr bibim. Ezê şûrê xwe bikişînim; destê min wê wan tune bike.” Te bi bayê xwe pif kir; deryayê ew nixamtin; ew wekî sirbê noq bûn di avên bi hêz de. Di nav îlahan de kî wekî te ye, ya Bavê me? Kî wekî te ye, bi pîroziyê birûmet, di karên navdar de biheybet, ku kerametan dike? Destê te yê rastê dirêj bû û erdê ew daqurtandin. Te bi dilovaniya xwe gelê ku te rizgar kiriye bi rê ve bir; te bi hêza xwe rêberiya wan kir heta warê xwe yê pîroz. Gelan bihîst; ew lerizîn; diltengiyê şêniyên welatê Filîstiyan girtin. Niha serekên Edomê şikestin; lerz rêberên Moavê digire; hemû şêniyên Kenanê heliyan. Tirs û saw dikevin dilê wan; ji ber mezinahiya zendê te ew wekî kevir bêdeng dimînin, heta ku gelê te derbas bibe, ya Bavê me, heta ku gelê ku te ji xwe re kirî derbas bibe. Tê wan bînî hundir û li çiyayê mîrasa xwe daçikînî, li wî cihê ku te, ya Bavê me, ji bo warê xwe çêkiriye, li wî pîrozgehê ku destên te ava kirine, ya Bavê Serwer. Bavê me wê her û her padîşahiyê bike.

Gava hespên Firewn, erebeyên wî û siwarên wî ketin deryayê, Bavê me avên deryayê li ser wan vegerandin—lê gelê Îsraêl di nav deryayê re li ser erdê ziwa meşiya. Miryema pêxember, xwişka Harûn, def hilda destê xwe û hemû jinan bi def û govendê da pey wê. Miryemê ji wan re stran got: “Ji Bavê me re stranan bêjin—ew bi rûmet bi ser ket; wî hesp û siwar avêtin deryayê.”

Ber bi Beriyê ve

Mûsa gelê Îsraêl ji Derya Sor bir Beriya Şûrê; ew sê rojan li wê beriyê meşiyan, lê wan av nedît. Ew hatin Marayê, lê nikaribûn ava wê vexwin, çimkî tal bû. Loma navê wê Mara hat danîn. Û gel ji Mûsa gazin kir û got: “Emê çi vexwin?” Wî gazî Bavê me kir; wî jî darik nîşanî wî da; wî ew avêt nav avê û av şîrîn bû. Li wir Bavê me qanûn û rêbaz ji wan re danîn û li wir ew ceribandin.

Wî got: “Heke hûn bi rastî guhdariya dengê Bavê xwe bikin, tiştê ku li ber çavê wî rast e bikin, guh bidin emrên wî û hemû qanûnên wî bigirin, ezê yek ji wan nexweşiyên ku min anîn ser Misrê jî bi ser we de neyînim. Çimkî ez Bavê we me, yê ku şifayê dide we.” ^b

Ew hatin Elîmê. Li wê derê duwanzdeh kaniyên avê hebûn, herwiha heftê darên xurmê jî; wan li wir li ber avê kon vedan.