Bavê me ji ezmanan nan dibarîne
Birçî li beriyê, gelê Îsraêl dixwaze xwezî ew li Misrê li ber sîtilên goşt bimirana. Bavê me nan ji ezmanan dibarîne, û berhevkirin bi xwe ceribandinek e: bes ji bo rojê, tiştek ji bo şevê neyê hilanîn, du qat berî Septê. Hin kes dîsa jî hildidin, û kurm pê dikevin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 4–5, 12, 16, 23, 28–29, 32
16 1Tevahiya civaka Îsraêl ji Elîmê bi rê ket û di roja panzdehan a meha diduyan de, piştî ku ji welatê Misrê derketin, hat Beriya Sînê ya ku di navbera Elîm û Sînayê de ye. 2Û tevahiya civaka gelê Îsraêl li beriyê li dijî Mûsa û Harûn gazinan kir. 3Gelê Îsraêl ji wan re got: “Xwezî em li Misrê bi destê Bavê me bimirana, gava em li ber sîtilên goşt rûdiniştin û me nan dixwar heta ku em têr dibûn! Çimkî we em anîn vê beriyê da ku hûn tevahiya vê civînê ji birçîbûnê bikujin.”
4Piştre Bavê me ji Mûsa re got: “Va ye, ezê nan ji ezmanan ji we re bibarînim. Wê gel her roj derkeve û para wê rojê berhev bike, da ku ez wan biceribînim, ka ewê li gorî şîreta min bimeşin an na. a a v4 Gava Îsa got ku ew bi xwe nanê rastîn e ku Bavê me dide, wî bal kişand ser vî nanê ji ezmanan — nanê jiyanê yê ku ji ezmanan daket da ku jiyanê bide dinyayê. 5Di roja şeşan de, ewê tiştê ku tînin amade bikin; wê ev du qatê tiştê ku her roj berhev dikin be.”
6Mûsa û Harûn ji hemû gelê Îsraêl re got: “Hûnê êvarê bizanibin ku yê ku hûn ji welatê Misrê derxistin Bavê me bû, 7û hûnê serê sibê rûmeta Bavê me bibînin — wî gazinên we yên li dijî wî bihîstin. Ma em çi ne ku hûn li dijî me gazinan dikin?” 8Mûsa got: “Gava Bavê me êvarê goşt bide we ku hûn bixwin û serê sibê bi qasî ku hûn dixwazin nan bide we, ji ber ku wî gazinên we yên li dijî wî bihîstin — em kî ne? Gazinên we ne li dijî me ne, lê li dijî Bavê me ne.” 9Mûsa ji Harûn re got: “Ji hemû civaka Îsraêl re bêje: ‘Werin nêzîkî hizûra Bavê me bibin — wî gazinên we bihîstin.’” 10Harûn bi tevahiya gelê Îsraêl re peyivî; wan berê xwe da beriyê û rûmeta Bavê me di ewr de xuya bû. 11Û Bavê me ji Mûsa re got:
12“Min gazinên Îsraêl bihîstin. Ji wan re bêje: Hûnê berêvarê goşt bixwin; serê sibê hûnê bi nan têr bibin. Wê gavê hûnê bizanibin ku ez Bavê we me.”
13Wê êvarê sûsik hatin û wargeh nixamt; serê sibê li dora wargehê xunav raxistî bû. 14Gava qata xunavê rabû, tiştekî hûr û tenik, wekî qiravê hûr, rûyê beriyê nixamtibû. 15Gava gelê Îsraêl ew dît, ji hev pirsîn: “Ev çi ye?” — ji ber ku wan nizanibû ew çi bû. Mûsa ji wan re got: “Ev ew nan e ku Bavê me daye we ku hûn bixwin.”
16Bavê me wiha emir kiriye: “Her kes bi qasî ku dikare bixwe berhev bike, ji bo her serî nêzîkî du lîtreyan, ji bo her kesê di konê we de.”
17Û gelê Îsraêl wisa kir. Wan berhev kir, hinekan zêde, hinekan kêm. 18Lê gava bi pîvana du lîtreyî hat pîvandin, ji yê ku zêde berhev kiribû tiştek zêde nema û ji yê ku kêm berhev kiribû tiştek kêm nebû — her kesî tam bi qasî ku dikaribû bixwe berhev kiribû. 19Û Mûsa ji wan re got: “Bila tu kes tiştekî jê heta sibê nehêle.” 20Wan guh neda Mûsa — hinekan jê heta sibê hişt; kurm tê de çêbûn û genî bû. Mûsa li wan hêrs bû. 21Sibe bi sibe wan ew berhev dikir, her kes li gorî xwarina xwe; gava roj germ bû, ew heliya.
22Di roja şeşan de wan du qat nan berhev kir, ji bo her kesî nêzîkî çar lîtreyan, û hemû serekên civakê hatin û ev yek ji Mûsa re got.
23Wî ji wan re got: “Tiştê ku Bavê me gotiye ev e: Sibe rojeke bêhnvedanê ya bi rûmet e, Şemiyeke pîroz e ji bo Bavê we. Tiştê ku hûnê bipêjin bipêjin, tiştê ku hûnê bikelînin bikelînin û çi ku zêde bimîne heta sibê hilînin.”
24Loma wan ew heta sibê danî aliyekî, çawa ku Mûsa emir kiribû, û ew genî nebû û kurm tê de çênebûn. 25Mûsa got: “Îro wê bixwin; çimkî îro ji bo Bavê me Şemî ye; îro hûnê wê li zeviyê nebînin. 26Şeş rojan hûnê wê berhev bikin, lê di roja heftan de, roja Şemiyê, wê tiştek tunebe.” 27Di roja heftan de hinek ji gel derketin ku berhev bikin, lê wan tiştek nedît.
28Û Bavê me ji Mûsa re got: “Heta kengê hûnê emr û şîretên min pêk neynin? 29Binêrin, min Şemî daye we; loma di roja şeşan de ez nanê du rojan didim we. Bila her kes li cihê xwe bimîne; bila tu kes di roja heftan de ji cihê xwe dernekeve.”
30Loma gel di roja heftan de bêhna xwe veda.
31Mala Îsraêl navê wê “man” danî; ew wekî tovê kişnişê û spî bû, tehma wê jî wekî tehma nanê sêlê yê bi hingiv bû. b b v31 Navê man pirsa gel a pêşî, “Ev çi ye?”, tîne bîra mirov — wan navê nan li gorî ecêbmayîna xwe ya bi wî danî.
32Mûsa got: “Tiştê ku Bavê me emir kiriye ev e: ‘Nêzîkî du lîtreyan jê ji bo nifşên xwe hilînin, da ku ew nanê ku min li beriyê bi we da xwarin bibînin, gava min hûn ji welatê Misrê derxistin.’”
33Mûsa ji Harûn re got: “Cerekî bibe, nêzîkî du lîtreyan man bixe hundirê wî û wî li hizûra Bavê me deyne, da ku di nav nifşên we de bê parastin.” 34Çawa ku Bavê me li Mûsa emir kiribû, Harûn jî ew danî ber Şahidiyê da ku bê parastin. c c v34 Şahidî: lewheyên kevirîn ên peymanê, ku paşê di hundirê Sindoqê de hatin parastin. 35Gelê Îsraêl çil salan man xwar, heta ku gihîştin welatekî ava. Wan man xwar heta ku gihîştin sînorê welatê Kenanê. 36(Omerek nêzîkî du lîtreyan digire — yek ji dehan a efayekê ye.).
