Xwezî Min Karibûya Wî Bibînim
Eyûb dadgehekê dixwaze, ne şer. Heke wî bikaribûya cihê ku Xwedê lê dijî bibîne, wê doza xwe deyne û bêsûc bê hesibandin. Lê Xwedê ne li rojhilat e ne li rojava, û çi bixwaze dike. Eyûb dibêje ku wê wek zêr derkeve, û hê sawdar dimîne.
23 1Piştre Eyûb bersiv da: 2“Îro jî gilîkirina min tal e; tevî nalîna min, destê wî giran e. 3Xwezî min bizaniya ku wî li ku derê bibînim, da ku ez bêm cihê wî yê rûniştinê! 4Ezê doza xwe li ber wî deynim û devê xwe bi delîlan tije bikim. 5Ezê peyvên ku ewê bersiva min bide fêr bibim û fêm bikim ka ewê çi ji min re bibêje. 6Ma ewê bi mezinahiya hêza xwe bi min re nîqaş bike? Na—ew bê guman wê guh bide min. 7Li wir mirovekî rast dikare bi wî re nîqaş bike, û ezê ji aliyê dadgerê xwe ve her û her bêsûc bêm hesibandin. 8Lê heke ez biçim rojhilat, ew li wir nîne; û ber bi rojava ve ez nikarim wî bibînim. 9Gava ew li bakur kar dike, ez nikarim wî bibînim; gava ew ber bi başûr ve dizivire, ez nikarim wî peyda bikim. 10Lê ew wê rêya ku ez pê diçim dizane; gava wî ez ceriband, ezê wek zêr derkevim. 11Lingê min bi şopên wî ve girtî ye; min rêya wî parast û ji rê derneketim. 12Ji fermana lêvên wî dûr neketim; min peyvên devê wî ji nanê xwe yê rojane zêdetir ezîz girtin. 13Lê ew naguhere—kî dikare wî bizivirîne? Ew çi bixwaze, wê dike. 14Çimkî ewê tişta ku ji min re diyar kiriye pêk bîne, û gelek tiştên wiha di hişê wî de ne. 15Loma ez li ber wî sawdar im; gava ez li ser difikirim, ez jê ditirsim. 16Xwedê dilê min lawaz kiriye; Yê Herî Karîndar ez tirsandim. 17Lê dîsa jî tarî min bêdeng nake, ne jî wê tariya qalind a ku rûyê min dinixumîne.”
