Hevalên Eyûb Bêdeng Dibin
Her sê heval dev jê berdidin, û ciwanekî bi navê Elîhû, yê ku heta niha guhdarî dikir, hêrsa wî geş dibe: li hember Eyûb hêrs e çimkî wî xwe rast derdixist, li hember hevalan hêrs e çimkî wan ew bê bersiv mehkûm kiribûn. Ew dibêje, şehrezayî ji hilma Yê Herî Karîndar tê, ne ji porê gewr.
32 1Îcar van her sê mêran dev ji bersivdana Eyûb berda, çimkî ew di çavên xwe de rast bû. 2Hingê hêrsa Elîhûyê kurê Barakêlê Bûzî, ji malbata Ramê, pir geş bû. Hêrsa wî li hember Eyûb geş bû, çimkî wî xwe li şûna Xwedê rast derdixist. 3Hêrsa wî li hember her sê hevalên Eyûb jî geş bû, çimkî wan bersivek nedîtibû û dîsa jî Eyûb mehkûm kiribûn. 4Elîhû li bendê mabû ku bi Eyûb re biaxive, çimkî yên din ji wî mezintir bûn. 5Lê gava Elîhû dît ku van her sê mêran tiştekî gotinê tunebû, hêrsa wî geş bû. 6Îcar Elîhûyê kurê Barakêlê Bûzî dest bi axaftinê kir û got: “Ez bi salan ciwan im, û hûn pîr in; ji ber vê yekê min xwe girt, min tirsa ku ya ez dizanim ji we re bibêjim. 7Min digot, ‘Bila temen biaxive, û gelek sal şehrezayiyê hîn bikin.’ 8Lê ew ruhê di mirovekî de ye, hilma Herî Karîndar e, ku têgihiştinê dide. 9Ne yên pîr in ku şehreza ne, ne jî yên kal in ku ya rast fêm dikin. 10Loma ez dibêjim, guhdariya min bikin; ezê jî ya ez dizanim bibêjim. 11Va ye, min li bendê peyvên we ma; min guhdariya nîqaşa we kir, dema we li gotinê digeriya. 12Min hemû bala xwe dayê; lê yekî ji we Eyûb şaş dernexist û ne jî bersiva nîqaşên wî da. 13Loma nebêjin, ‘Me şehrezayî dît; bila Xwedê wî red bike, ne mirov.’ 14Eyûb peyvên xwe li hember min rêz nekiriye, û ezê bi nîqaşên we bersiva wî nedim. 15Ew matmayî mane û tiştekî din ji gotinê wan tuneye; peyv ji wan re kêm bûn. 16Ma ez li bendê bimînim, niha ku ew bêdeng in, niha ku ew li wir bê bersiv rawestiyane? 17Ezê jî gotina xwe bibêjim; ezê jî ya ez dizanim bibêjim. 18Çimkî ez ji peyvan tije me; ruhê di hundirê min de min mecbûr dike. 19Di hundir de, ez mîna şeraba bê rê me, mîna meşkên nû yên amade ku biteqin. 20Divê ez biaxivim û rehet bibim; divê ez lêvên xwe vekim û bersivê bidim. 21Ezê li kesî tarafgîriyê nekim, û ezê li kesî pesnê vala nedim; 22çimkî ez nizanim çawa pesnê vala bidim—heke min bikira, Afirînerê min wê zû min rake bibe.”