ഇയ്യോബിന്റെ സ്നേഹിതർ മൗനത്തിലാകുന്നു

മൂന്നു സ്നേഹിതന്മാരും പിന്മാറുന്നു, അത്രയുംനേരം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന എലീഹൂ എന്ന യുവാവ് തിളച്ചുമറിയുന്നു: തന്നെത്തന്നെ നീതീകരിച്ചതിന് ഇയ്യോബിനോട് കോപം, ഉത്തരമില്ലാതെ അവനെ കുറ്റം വിധിച്ചതിന് സ്നേഹിതന്മാരോടും കോപം. ജ്ഞാനം വരുന്നത് സർവ്വശക്തന്റെ ശ്വാസത്തിൽനിന്നാണ്, നരച്ച മുടിയിൽനിന്നല്ല എന്ന് അവൻ പറയുന്നു.

അധ്യായം 32.

ഇയ്യോബ് തന്റെ സ്വന്തം ദൃഷ്ടിയിൽ നീതിമാനായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഈ മൂന്നു പുരുഷന്മാർ അവനോട് മറുപടി പറയുന്നത് നിർത്തി. അപ്പോൾ രാം കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ബൂസ്യനായ ബറഖേലിന്റെ മകൻ എലീഹൂവിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു. ഇയ്യോബ് ദൈവത്തെക്കാൾ തന്നെത്തന്നെ നീതീകരിച്ചതുകൊണ്ട് അവന്റെ കോപം അവനെതിരെ ജ്വലിച്ചു. ഉത്തരം കണ്ടെത്താതിരുന്നിട്ടും ഇയ്യോബിനെ കുറ്റം വിധിച്ചതുകൊണ്ട് ഇയ്യോബിന്റെ മൂന്നു സ്നേഹിതർക്കെതിരെയും അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ തന്നെക്കാൾ പ്രായമുള്ളവരായിരുന്നതുകൊണ്ട് എലീഹൂ ഇയ്യോബിനോട് സംസാരിക്കാൻ കാത്തിരുന്നിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ മൂന്നു പുരുഷന്മാർക്ക് പറയാൻ ഒന്നുമില്ലെന്ന് എലീഹൂ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു. അപ്പോൾ ബൂസ്യനായ ബറഖേലിന്റെ മകൻ എലീഹൂ സംസാരിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “ഞാൻ പ്രായത്തിൽ ചെറുപ്പക്കാരൻ, നിങ്ങളോ വൃദ്ധന്മാർ; അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്കറിയാവുന്നത് നിങ്ങളോടു പറയാൻ ഭയന്ന് ഞാൻ പിന്മാറിയത്. ഞാൻ വിചാരിച്ചു: ‘പ്രായം സംസാരിക്കട്ടെ, ഏറെ വർഷങ്ങൾ ജ്ഞാനം പഠിപ്പിക്കട്ടെ.’ എന്നാൽ മനുഷ്യനിലുള്ള ആത്മാവ്, സർവശക്തന്റെ ശ്വാസം, അതാണ് വിവേകം നല്കുന്നത്. ജ്ഞാനികൾ വൃദ്ധരല്ല, ന്യായമായത് ഗ്രഹിക്കുന്നവർ വയോധികരുമല്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നു, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുവിൻ; എനിക്കറിയാവുന്നതും ഞാൻ പറയാം. ഇതാ, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾക്കായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു; എന്തു പറയണമെന്ന് നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ന്യായവാദത്തിന് ഞാൻ ചെവികൊടുത്തു. ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പൂർണശ്രദ്ധ തന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങളിൽ ഒരുവനും ഇയ്യോബ് തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിച്ചില്ല, അവന്റെ വാദങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞതുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ‘ഞങ്ങൾ ജ്ഞാനം കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യനല്ല, ദൈവം അവനെ ഖണ്ഡിക്കട്ടെ’ എന്നു പറയരുത്. ഇയ്യോബ് തന്റെ വാക്കുകൾ എനിക്കെതിരെ നിരത്തിയിട്ടില്ല, നിങ്ങളുടെ വാദങ്ങൾകൊണ്ട് ഞാൻ അവനോട് മറുപടി പറയുകയുമില്ല. അവർ അമ്പരന്നിരിക്കുന്നു, ഇനി പറയാൻ ഒന്നുമില്ല; വാക്കുകൾ അവരെ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു. അവർ മൗനമായിരിക്കെ, മറുപടിയൊന്നുമില്ലാതെ അവിടെ നില്ക്കെ, ഞാൻ കാത്തിരിക്കണമോ? ഞാനും എന്റെ അഭിപ്രായം പറയും; എനിക്കറിയാവുന്നതും ഞാൻ പറയും. എന്തെന്നാൽ ഞാൻ വാക്കുകൾ നിറഞ്ഞവനാകുന്നു; എന്റെ ഉള്ളിലെ ആത്മാവ് എന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നു. ഉള്ളിൽ, ഞാൻ തുറവിയില്ലാത്ത വീഞ്ഞുപോലെ, പൊട്ടാൻ തയ്യാറായ പുതിയ തുരുത്തികൾപോലെ ആകുന്നു. ഞാൻ സംസാരിച്ച് ആശ്വാസം കണ്ടെത്തണം; എന്റെ അധരങ്ങൾ തുറന്ന് മറുപടി പറയണം. ഞാൻ ആരോടും പക്ഷപാതം കാണിക്കുകയില്ല, ആരെയും മുഖസ്തുതി ചെയ്യുകയുമില്ല; എന്തെന്നാൽ മുഖസ്തുതി ചെയ്യാൻ എനിക്കറിയില്ല— അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ സ്രഷ്ടാവ് വേഗം എന്നെ നീക്കിക്കളയുമായിരുന്നു.”