Çapkirî

Eyûb 6 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Eyûb ji Ser Girê Xweliyê Bersiv Dide

Eyûb dibêje ku heke êşa wî bihata kişandin wê ji qûma deryayan girantir bûya, û ku tîrên Yê Herî Karîndar di wî de ne. Ew dixwaze ku Xwedê wî biqetîne. Hê xirabtir, hevalên wî mîna newalên çolê xayîn in, yên ku ziwa dibin gava rêwiyên tîbûyî digihîjin.

Beş 6.

Hingê Eyûb bersiv da û got: “Xwezî êşa min bihata kişandin û hemû belaya min bi hev re li ser terazûyê bihata danîn! Bê guman ewê ji qûma deryayan girantir be — ji ber vê yekê gotinên min bêfikir bûne. Çimkî tîrên Yê Herî Karîndar di min de ne; ruhê min jehra wan vedixwe; tirsên Xwedê li hember min rêz bûne. Ma kera kûvî li ser giyayê xwe dizûre, an ga li ser alifê xwe diqûre? Ma xwarina bêtam bê xwê tê xwarin, an di ava tolikê de tam heye? a a v6 Tolik nebatek çolê ye; ava wê ya avî bêtam û ne bi dil bû — wêneyê xwarineke ku ne xwêdî dide, ne jî dil dikişîne. Canê min red dike ku dest bide wan; ev tişt ji min re xwarineke kerixandî ne. Ax, xwezî daxwaza min bihata bicihanîn, ku Xwedê ya ku ez bi hesret dixwazim bide min, ku Xwedê razî bibe ku min bipelixîne, destê xwe dirêj bike û min biqetîne! Dîsa jî ev ê bibe dilrehetiya min — ez ê ji şahiyê bazbidim, heta di êşa bêrehm de jî — ku min peyvên Yê Pîroz înkar nekirine. Çi hêza min heye, ku ez hêvîdar bimînim? Û çi dawî li benda min e, ku ez sebrê bikim? Ma hêza min hêza keviran e? Ma goştê min ji tûncê hatiye çêkirin? Ma qet alîkarî di hundirê min de tune, naha ku şehrezayiya rast ji min hatiye dûrxistin? Kesê ku qenciyê ji hevalê xwe dûr dixe, tirsa Yê Herî Karîndar berdide. Lê birayên min mîna newala çolê xayîn in, wek cihê ava çeman ku diherikin û ziwa dibin, ku ji qeşaya dihele tarî dibin, ji ber berfa veşartî werimî ne, lê di demsala ziwa de winda dibin; gava germî tê, ji cihê xwe wenda dibin. Karwan ji rêyên xwe vedigerin; ber bi çolê ve hildikişin û helak dibin. Karwanên Têmayê li avê digerin; rêwiyên Şebayê hêviya wê dikin. Ew şerm dikin çimkî bawerî kiribûn; digihîjin cih û bêhêvî dibin. Naha hûn jî bûne hîç; hûn tiştekî tirsnak dibînin û ditirsin. Ma min tu caran got, ‘Tiştekî bidin min’? An, ‘Ji dewlemendiya xwe ji bo min bertîlekê bidin’? An, ‘Min ji destê dijminekî rizgar bikin’? An, ‘Min ji çengê zaliman bi bedel bikirin’? Fêrî min bikin, ez ê bêdeng bimînim; nîşanî min bidin ku ez li ku derê şaş bûme. Peyvên rast çiqas bi êş in! Lê rexneya we bi rastî çi diselmîne? Ma hûn dixwazin tenê peyvan serrast bikin, gotina mirovekî bêhêvî wek ba dihesibînin? Hûn ê heta li ser sêwiyekî pişkê biavêjin û hevalê xwe bifroşin. Lê naha, ji kerema xwe binêrin li min — ez ê tu caran li ber çavê we derewan nekim. Vegerin, ez ji we lava dikim; bila tu neheqî neyê kirin. Vegerin — rastiya min hê jî li ser piyan e. Ma li ser zimanê min neheqî heye? Ma devê min nikare tiştê wêranker nas bike?”