Yûhenna 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Berî Cejna Derbasbûnê, Îsa dizanibû ku saeta wî hatiye ku ji vê dinyayê derkeve û here ba Bavê xwe. Wî ji yên xwe yên li dinyayê hez kiribû, û heta dawiyê ji wan hez kir. ²Di dema şîvê de, Îblîs berê xistibû dilê Cihûdayê kurê Şimûnê Îskeriyotî ku Îsa bide destan. ³Îsa dizanibû ku Bav her tişt daye destên wî, û ku ew ji ba wî hatiye û vedigere ba wî, ⁴ji ser şîvê rabû, kincên xwe yên derve ji xwe kirin, destmalek hilda û li navtenga xwe girêda. ⁵Paşê wî av kir legenekê û dest bi şûştina lingên şagirtan kir, û bi destmala ku li xwe girêdabû ew zuha dikirin. ⁶Îsa hat ba Şimûn Petrûs, û Petrûs jê re got: “Ya Xudan, ma tê lingên min bişoyî?”

⁷Îsa bersiv da û jê re got: “Tiştê ku ez dikim, tu niha fam nakî, lê paşê tê fam bikî.”

⁸Petrûs got: “Tu tu caran lingên min naşoyî.” Îsa bersiv da: “Heke ez te neşom, tu para te bi min re tuneye.”

⁹Şimûn Petrûs jê re got: “Ya Xudan, ne tenê lingên min, lê dest û serê min jî!”

¹⁰Îsa jê re got: “Yê ku xwe şûştiye, hewcedariya wî tenê bi şûştina lingên wî heye; ew bi tevahî paqij e. Hûn paqij in, lê ne hûn hemû.”

¹¹Wî dizanibû kî wê wî bide destan; loma wî got: “Hûn ne hemû paqij in.”

¹²Piştî ku wî lingên wan şûştin û kincên xwe li xwe kirin, ew dîsa li ser sifrê rûnişt û ji wan re got: “Ma hûn fam dikin ka min çi ji we re kir? ¹³Hûn ji min re dibêjin Mamoste û Xudan, û hûn rast dibêjin, çimkî ez ew im. ¹⁴Loma heke min, ku Xudan û Mamosteyê we me, lingên we şûştin, divê hûn jî lingên hevdu bişon. ¹⁵Çimkî min mînakek da we, da ku hûn jî wek ku min ji we re kir, bikin. ¹⁶Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, xulam ji axayê xwe ne mezintir e, ne jî qasid ji yê ku ew şandiye mezintir e. ¹⁷Heke hûn van tiştan dizanin, gava ku hûn wan bikin, xwezî bi we!

Yê Ku Nanê Min Bi Min Re Xwar

¹⁸“Ez behsa we hemûyan nakim; ez yên ku min bijartine nas dikim. Lê divê Nivîsar pêk were: ‘Yê ku nanê min dixwe, pehniya xwe li hember min bilind kiriye.’ ¹⁹Niha, berî ku ew bibe, ez ji we re dibêjim, da ku gava ew bibe, hûn bawer bikin ku EZ IM. ^a a v19 “EZ IM” ew nav e ku Bavê me li ber deviyê ku dişewitî xwe pê ji Mûsa re da nasîn. Gotina Îsa heman navlêkirina xwe ya xwedayî ye — ew niha wê ji şagirtan re wek diyariyeke baweriyê dibêje, berî ku xayîntî pêk were. ²⁰Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, kesê ku yekî ku ez dişînim qebûl dike, min qebûl dike; û kesê ku min qebûl dike, Yê ku ez şandime qebûl dike.”

²¹Piştî ku Îsa ev gotin, ew di ruhê xwe de xemgîn bû û şahidî da: “Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we wê min bide destan.”

²²Şagirtan li hevdu nêrî, û nizanibûn ka ew behsa kîjanê ji wan dike. ²³Yek ji şagirtên wî, yê ku Îsa jê hez dikir, li kêleka wî rûniştibû. ²⁴Loma Şimûn Petrûs îşaret da wî ku bipirse ka Îsa behsa kê dike. ²⁵Wî xwe paşde da ser sînga Îsa û jê pirsî: “Ya Xudan, ew kî ye?”

²⁶Îsa bersiv da: “Ew ew e ku ezê vê parîyê nên bikim nav firaxê û bidim wî.” Paşê wî parî kir nav firaxê û da Cihûdayê kurê Şimûnê Îskeriyotî. ²⁷Piştî ku Cihûda parî girt, Şeytan ket nav wî. Loma Îsa jê re got: “Tiştê ku tu dikî, zû bike.”

²⁸Lê ji yên ku li ser sifrê rûniştibûn, tu kesî fam nekir ka wî çima ev gotin jê re got. ²⁹Ji ber ku kîsikê pereyan li ba Cihûda bû, hinek difikirîn ku Îsa jê re dibêje: ‘Tiştên ku ji bo cejnê ji me re lazim in bikire,’ an jî: ‘Tiştekî bide feqîran.’ ³⁰Gava Cihûda parî girt, yekser derket derve. Û şev bû.

Ji Hevdu Hez Bikin

³¹Piştî ku Cihûda derket, Îsa got: “Niha Kurê Mirov birûmet bû û Bavê min di wî de birûmet bû. ³²Heke Bavê min di wî de birûmet bûye, Bavê min wê Kur jî di xwe de birûmet bike û wê wî yekser birûmet bike. ³³Zarokên delal, ez hindik wextekî din bi we re me. Hûnê li min bigerin, û çawa ku min ji rêberên Cihûyan re got, niha ez ji we re jî dibêjim: cihê ku ez diçim, hûn nikarin werin. ³⁴Ez emreke nû didim we: ji hevdu hez bikin. Çawa ku min ji we hez kir, divê hûn jî wisa ji hevdu hez bikin. ³⁵Heke hûn ji hevdu hez bikin, bi vê yekê her kes wê bizane ku hûn şagirtên min in.”

³⁶Şimûn Petrûs jê re got: “Ya Xudan, tu diçî ku derê?” Îsa bersiv da: “Cihê ku ez diçim, tu niha nikarî li pey min werî, lê paşê tê li pey min werî.”

³⁷Petrûs jê pirsî: “Ya Xudan, çima ez niha nikarim li pey te werim? Ezê jiyana xwe ji bo te bidim.”

³⁸Îsa bersiv da: “Tê jiyana xwe ji bo min bidî? Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim: berî ku tu sê caran min înkar bikî, dîk wê bang nede.”